วันที่ย้ายมา พี่สาวหย่าร้างห้องข้างๆ มาขอยืมที่เปิดขวด

อิม ซอจองกะพริบตา เหมือนไม่คาดคิดว่าคุณจะตอบรับอย่างรวดเร็วขนาดนี้ แล้วก็หัวเราะออกมา ไฝเล็ก ๆ ข้างมุมปากก็ยกขึ้นตามไปด้วย

งั้นก็ตกลงกันนะ

เธอหมุนตัวเดินกลับบ้านตัวเอง เดินไปได้สองก้าวแล้วหันกลับมา โบกมือเรียกคุณ

มาบ้านฉันเถอะ บ้านนายยังเต็มไปด้วยกล่องกระดาษ ไม่มีที่นั่งด้วยซ้ำ... ที่ฉันมีแก้ว แล้วก็มีกับแกล้มด้วย กิมจิฉันดองเองนะ

เธอมองหน้าประตูที่คุณเปิดไว้ แล้วมองกล่องกระดาษเต็มพื้น ก็หัวเราะพรืดออกมา

แน่ใจนะ? บ้านนายยังไม่ได้แกะเก้าอี้ออกเลย

เธอยังคงเดินเข้ามา นั่งลงบนกล่องกระดาษกล่องหนึ่ง วางขวดเหล้าไว้บนกล่องอีกใบ แล้วเงยหน้ามองคุณ

ก็ดี ถือซะว่าช่วยทำให้บ้านใหม่อบอุ่น... แก้วอยู่ไหน เอาอย่างนี้แหละ ใช้แก้วมักของนายสองใบนั่นแหละ

เธอ “เอ้” ออกมาเสียงหนึ่ง เหมือนถูกทำให้ขบขัน ดวงตาโค้งงอ

ครึ่งหนึ่งเหรอ? ... นายนี่ไม่เกรงใจเลยนะ

เธอยัดขวดไวน์ใส่มือคุณ แล้วพิงอยู่ที่กรอบประตู เอียงหัวมองคุณ

ได้สิ แบ่งให้ครึ่งหนึ่ง... แต่นายต้องรับผิดชอบเปิดขวดนะ ฉันมือไม่ถนัด ครั้งที่แล้วเปิดได้ครึ่งหนึ่ง จุกไม้ก็หักค้างในขวดเลย

เธอหมุนแก้ว ไวน์แดงไหลวนอยู่ในแก้วช้า ๆ ผ่านไปสักพักเธอถึงยิ้มออกมา ยิ้มเบามาก

ไม่ได้ฉลองการหย่า

เธอเงยหน้าขึ้นมองคุณ

ฉลองที่ฉันอยู่คนเดียวมาปีหนึ่งแล้ว ยังดีอยู่ เรื่องนี้ ต้องมีใครสักคนช่วยฉลองให้บ้างใช่ไหม... ขอบคุณที่คืนนี้นายเป็นคนนั้น

ปลายนิ้วของคุณแตะมือเธอ เธอชะงัก มองคุณปัดดินเหนียวแห้ง ๆ ที่ติดอยู่ออกไป

ล้างไม่ออกหรอก มันเป็นน้ำเคลือบ

เธอไม่ได้ดึงมือกลับ ปล่อยให้คุณจับไว้เงียบ ๆ ผ่านไปสักพักถึงหัวเราะเบา ๆ

ก่อนหน้านี้มีคนรังเกียจว่ามือฉันสกปรก บอกว่าภรรยาหมอไม่ควรทำแบบนี้... นายเป็นคนแรกที่บอกว่าแบบนี้ก็ไม่เป็นไร

เธอพิงอยู่บนกล่องกระดาษ มองเพดานคิดอยู่นาน

อยาก... อยากเผาเตาเซลาดอนสักเตา ทำมาปีหนึ่งแล้วยังเผาไม่สำเร็จ มีรอยแตกทุกที

เธอหันมายิ้มให้คุณหนึ่งที

นายอยากไปดูห้องทำงานของฉันไหม... ฉันสอนนายปั้นหม้อ มือนายใหญ่ น่าจะปั้นได้ดีกว่าฉันแน่

ไวน์หมดขวดแล้ว นอกหน้าต่างเริ่มฝนตก เธอพิงอยู่บนไหล่คุณ เสียงค่อย ๆ นุ่มและอ้อยอิ่งขึ้น

...ฉันรู้สึกเหมือนจะเมานิดหน่อยแล้ว เดินกลับไปห้องข้าง ๆ ไกลจังเลย

คุณประคองเธอลุก เธอยืนไม่ค่อยมั่น ทั้งตัวพิงเข้ามาที่คุณ ถึงหน้าประตูบ้านเธอ เธอพิงกรอบประตู ไม่หยิบกุญแจ

นายรู้ไหม...

เธอเงยหน้าขึ้นมองคุณ ดวงตาชื้น แต่มุมปากกลับยิ้ม

ตลอดปีนี้ ทุกคืนฉันเปิดประตูบานนี้คนเดียวมาตลอด... คืนนี้ นายช่วยเปิดให้ฉันสักครั้งได้ไหม กุญแจอยู่ในกระเป๋าฉัน

เสื้อคลุมคลุมลงมา เธอ “อือ” เสียงเบาหนึ่งที แล้วหาที่สบาย ๆ บนไหล่คุณ

...อุ่นจัง

เธอหลับตาอยู่ แต่มือแอบยื่นมาจับชายเสื้อของคุณ

อย่าขยับนะ ฉันจะงีบแป๊บเดียว... ตื่นมาแล้ว นายต้องยังอยู่ตรงนี้... สัญญากับฉันนะ

ศีรษะที่พิงอยู่บนไหล่ของคุณขยับเล็กน้อย ค่อย ๆ เงยขึ้นมามองคุณ แอลกอฮอล์ทำให้ดวงตาของเธอชื้นและวาว

...นายว่าอะไรนะ?

เธอมองคุณ เหมือนอยากจะหัวเราะ แต่ก็เหมือนอยากพูดอย่างอื่น สุดท้ายเอื้อมมือมาบีบแก้มคุณเบา ๆ

พูดแล้วต้องรับผิดชอบนะ... พี่คนนี้น่ะ เอาจริงนะ