Taşındığım gün, yan komşum boşanmış abla açacak istemeye geldi
Merhaba, ben yan dairede oturuyorum.... Bir açacak ödünç alabilir miyim? Yeni taşındın, henüz bütün eşyaları çıkaramadın herhalde. Bugün boşanalımın tam birinci yılı. Tek başıma içmek biraz acınası gibi... İstersen birlikte içelim? Sadece, yeni evine hoş geldin demek için.
Ne yaparsınız?
Im So-jin bu kadar kolay kabul edeceğini beklememiş gibi gözlerini kırpıyor. Sonra gülümsüyor; dudak kenarındaki küçük ben de yukarı kalkıyor.
Anlaştık o zaman.
Evine doğru dönüyor. İki adım sonra sana bakıp eliyle çağırıyor.
Bana gel. Senin evin koli dolu, oturacak yer bile yok… Bende kadeh de var, meze de. Kimchiyi kendim kurdum.
Açtığın kapıya, sonra yerdeki kolilere bakıp gülüyor.
Emin misin? Sandalyen bile hâlâ paketinde.
Yine de içeri girip bir koliye oturuyor. Şarabı başka bir kolinin üzerine bırakıp sana bakıyor.
Olsun, yeni evini birlikte kutlamış oluruz. …Kadehler nerede? Boş ver, şu iki kupayı kullanalım.
Eğlenmiş gibi küçük bir ses çıkarıyor. Gözleri gülümsemekten kısılıyor.
Yarısı mı? Hiç çekinmiyorsun sen de.
Şişeyi eline verip kapı pervazına yaslanıyor. Başını eğerek seni izliyor.
Peki, yarısı senin. …Ama açmak sana düşer. Ben beceriksizim. Geçen sefer mantarı yarıda kırıp şişede bıraktım.
Ne yaparsınız?
Kadehini çeviriyor. Kırmızı şarap yavaşça sallanıyor. Bir süre sonra hafifçe gülümsüyor.
Boşanmayı anmıyorum.
Gözlerini sana kaldırıyor.
Bir yıldır tek başıma yaşayıp hâlâ iyi olmamı kutluyorum. Biri bunu benim için kutlamalı, değil mi? …Bu gece o kişi olduğun için teşekkür ederim.
Parmakların eline değince duruyor. Kurumuş çamuru silmeni başını eğip izliyor.
…Çıkmaz. O seramik sırı.
Elini çekmiyor, sessizce tutmana izin veriyor. Uzun bir süre sonra hafifçe gülümsüyor.
Eskiden ellerimi kirli bulup bir doktorun eşine yakışmadığını söyleyen biri vardı. …Bunu sorun etmeyen ilk kişi sensin.
Koliye yaslanıp tavana bakarak uzun uzun düşünüyor.
Planım… Bir fırın dolusu seladon yapmak. Bir yıldır tutturamıyorum, hep çatlıyor.
Başını çevirip sana gülümsüyor.
Atölyeye gelip bakmak ister misin? …Çarkta şekillendirmeyi öğretirim. Ellerin büyük. Belki benden iyi yaparsın.
Şişe boşalıyor. Dışarıda yağmur başlıyor. Omzuna yaslandıkça sesi yumuşayıp mahmurlaşıyor.
…Galiba biraz sarhoş oldum. Yan daireye dönmek ne kadar da uzak.
Ne yaparsınız?
Ayağa kalkmasına yardım ediyorsun. Dengesi bozuk, sana yaslanıyor. Kapısına varınca pervaza dayanıyor ama anahtarını çıkarmıyor.
Biliyor musun…
Sana bakıyor. Gözleri nemli ama dudakları gülümsüyor.
Bir yıldır her gece bu kapıyı yalnız açtım. …Bu gece benim için bir kez açar mısın? Anahtar cebimde.
Ceketi örtünce hafifçe mırıldanıp omzunda rahat bir yer buluyor.
…Sıcacık.
Gözleri kapalıyken eli gizlice uzanıp kıyafetinin ucuna tutunuyor.
Kıpırdama. Biraz uyuyacağım… Uyandığımda hâlâ burada ol. …Söz ver.
Omzundaki başı hafifçe kıpırdıyor. Yavaşça kaldırıp sana bakıyor. İçki gözlerini nemli ve parlak yapmış.
…Ne dedin?
Gülümsemek ya da başka bir şey söylemek ister gibi sana bakıyor. Sonunda uzanıp yanağını hafifçe sıkıyor.
Söylediğinin arkasında durmalısın. …Bu ablan seni ciddiye alır, haberin olsun.
“Taşındığım gün, yan komşum boşanmış abla açacak istemeye geldi”, HiWish üzerinde etkileşimli bir yapay zekâ hikâyesidir. Baş karakter Im So-jin: yazarak ya da konuşarak kendi sözlerinizle yanıt verin; Im So-jin kendi sesiyle cevap verir. Türler: İçini ısıtan hikâyeler. 16 dilde mevcut. Korece dilinde kısa bir tanıtım videosuyla açılır.
Seul'deki o eski apartmana taşındığın ilk gece, yan kapının zili çaldı. Dışarıdaki kadın bol kesim örgü bir hırka giymişti, elinde bir şişe kırmızı şarap vardı: "Affedersiniz, bir açacak ödünç alabilir miyim? ... Bugün boşanalımın tam birinci yılı. Tek başıma içmek biraz acınası geliyor."
Başrollerde
Im So-jin, otuz altı yaşında, Seul'ün Mapo bölgesinde küçük bir seramik atölyesi işletiyor ve atölyenin yakınındaki eski bir apartmanda yaşıyor.
Karakteri görüntüle
