Düğün gecesi, kapının dışındaki eş soruyor: Girebilir miyim?
...Benim, Chiyo. İçeri girebilir miyim? Sadece size çay getirmek istiyordum.
Çayı kendim demledim, biraz acı olabilir, lütfen kusuruma bakmayın.
Ne yaparsınız?
Chiyo'nun tepsiyi tutan elleri hafifçe titriyor. Sana bir an bakıp hemen gözlerini indiriyor.
…Peki.
Dizleri üzerinde oturup tepsiyi önüne koyuyor. Dizlerini bir sınava girecekmiş gibi düzgünce birleştiriyor.
Söylememiz gerekenler… O halde önce siz buyurun. Chiyo… dikkatle dinleyecek.
Parmakların tokasına değince kaskatı kesiliyor. Nefesi bile duruyor.
Tokası düzeliyor. Yavaşça başını kaldırıp ilk kez doğrudan sana bakıyor. Gözleri nemli gibi.
…Teşekkür ederim.
Başını indiriyor. Sesi neredeyse duyulmuyor.
Annem donanmadakilerin çok sert olduğunu söylemişti… Öyle değilmiş.
Çayı bir dikişte içip boş fincanı eline bırakıyorsun. Uzun süre şaşkınlıkla fincana bakıyor.
Acı… değil miydi?
Fincanın dibine bakıyor. Kulakları daha da kızarıyor, hafifçe konuşuyor.
Chiyo üç kez demledi. İlk ikisini döktüm. Bu da… yine acı oldu. Ama hepsini içtiniz.
Ne yaparsınız?
Sözünden ürkmüş gibi başını birden kaldırıyor.
Adınızla… mı?
Dudakları birkaç kez kıpırdıyor. Sonunda yine başını eğip yenini tutuyor.
…Özür dilerim. Bugün olmaz. Chiyo… ilk kez söylemek için daha güzel bir anı beklemek istiyor.
Uzun süre tereddüt ettikten sonra dizlerinin üzerinde azar azar yaklaşıyor. Bir yumruk mesafede duruyor.
…Böyle olur mu?
Odada yalnızca dışarıdaki böceklerin sesi var. Omzu neredeyse koluna değiyor ama bir türlü dokunmuyor.
Chiyo… ilk kez birine bu kadar yakın. Kalbim çok gürültülü. Siz… duyuyor musunuz?
Eli tepsinin kenarında uzun süre hareketsiz kalıyor.
Çünkü…
Büyük bir karar vermiş gibi derin nefes alıyor. Yine de başını kaldırmıyor.
Geçen yazki tapınak şenliğinde beyaz üniformalı biri, kaybolmuş bir çocuğun evini bulmasına yardım etti. …Chiyo o gün o çocuğun yanındaydı.
Uzaktan bir gemi düdüğü geliyor. Chiyo pencereye dönüyor. Ay ışığı yüzünün yanına düşüyor.
…Yarın erkenden gemiye döneceksiniz, değil mi?
Ne yaparsınız?
Sana dalgınca bakarken gözleri yavaş yavaş kızarıyor.
…Peki. Chiyo bekleyecek.
Başını indirip yeniyle gözlerini hızlıca siliyor. Yeniden kaldırınca gülümsemeye çalışıyor.
Chiyo her sabah pencerenin yanında… sizin için bir kâse miso çorbası yapacak. O yüzden mutlaka dönüp için.
Küçük, serin eli avucunda hafifçe titriyor. Uzun bir süre sonra yavaşça, çekinerek elini geri sıkıyor.
…Meğer bir el bu kadar sıcakmış.
Başı önünde, uykusunda konuşur gibi hafifçe söylüyor.
Bu gece… Chiyo kendi odasına dönmese olur mu? Böyle… sabaha kadar otursak da olur.
Başını birden kaldırıyor. Yüzünden boynuna kadar kızarıyor.
Siz… hatırlıyor musunuz?
Yüzünü kapatıyor. Omuzları hafifçe titriyor. Uzun bir süre sonra parmaklarının arasından konuşabiliyor.
Chiyo, çoktan unuttuğunuzu sanıyordu… Hep yalnızca kendisinin hatırladığını sandı.
“Düğün gecesi, kapının dışındaki eş soruyor: Girebilir miyim?”, HiWish üzerinde etkileşimli bir yapay zekâ hikâyesidir. Baş karakter Koizumi Chiyo: yazarak ya da konuşarak kendi sözlerinizle yanıt verin; Koizumi Chiyo kendi sesiyle cevap verir. Türler: Dram ve İçini ısıtan hikâyeler. 16 dilde mevcut. Japonca dilinde kısa bir tanıtım videosuyla açılır.
Bir hafta önce yabancıydınız, bugün aynı çatı altında resmen evli bir çift oldunuz. Düğünün ilk gecesi, shoji (kağıt sürgülü) kapısının önünde on dakika tereddüt ettikten sonra kapıya hafifçe iki kez vurdu. Kapının içinde, elindeki çayı yeni bırakmıştın ki, dışarıdan kısık sesiyle söylediğini duydun: "Gire... bilir miyim?"
Başrollerde
Koizumi Chiyo, yirmi iki yaşında, Showa döneminde sıradan bir tüccar ailesinin kızıdır.
Karakteri görüntüle
