ครูสอนฮูลาแห่งฮาวายบอกว่าสะโพกของคุณแข็งเกินไป

เลลานีหัวเราะออกมาเป็นเสียง แต่มือไม่ได้ปล่อย กลับประคองคุณไว้อย่างมั่นคง ไม่ให้คุณถอยหลังหลบ

ไม่เก่งเหรอคะ ขอบคุณที่ซื่อสัตย์นะคะ แต่ร่างกายไม่เคยโกหกหรอกค่ะ มันแค่ยังไม่เข้าใจจังหวะเพลงเท่านั้นเองค่ะ

เธอค่อย ๆ ฮัมทำนองตามเสียงคลื่นที่ดังมาแต่ไกล ฝ่ามือขยับตามจังหวะ ดันสะโพกของคุณไปทางซ้ายทีละน้อย ๆ

ได้ยินไหมคะ คลื่นเข้ามา คุณก็ไป คลื่นถอยกลับ คุณก็กลับมาค่ะ ง่ายแค่นี้เองค่ะ

คุณค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจออกมาหนึ่งครั้ง ฝ่ามือของเธอรับรู้ได้ทันที ดวงตาของเธอเป็นประกาย

ใช่แล้วค่ะ แบบนี้แหละ... ผ่อนลงอีกนิดนะคะ

เธอตามลมหายใจของคุณ ดันสะโพกของคุณไปทางซ้ายประมาณหนึ่งนิ้ว แล้วส่งกลับมาทางขวา แสงคบเพลิงสั่นไหวอยู่ระหว่างคนทั้งสอง เงาของคุณขยับตามเงาของเธอเป็นครั้งแรก

ดูสิคะ ร่างกายของคุณซื่อสัตย์กว่าปากเยอะเลยนะคะ

เลลานีเลิกคิ้ว ไม่เพียงไม่ถอยออกไป แต่กลับขยับเข้ามาอีกครึ่งก้าว กลิ่นดอกชบาลอยเข้ามาถึงปลายจมูกของคุณทันที

กับนักเรียนทุกคนก็แบบนี้เหรอคะ เด็กเล็ก ๆ ฉันจะประคองไหล่ นักท่องเที่ยวฉันจะจับข้อมือค่ะ

นิ้วหัวแม่มือของเธอกดลงบนกระดูกสะโพกของคุณเบา ๆ เหมือนกำลังแก้โน้ตตัวหนึ่ง

เพื่อนเจ้าบ่าวที่อีกสามวันต้องขึ้นเวที ฉันทำได้แค่จับตรงนี้เท่านั้นค่ะ... หรือคุณอยากให้ฉันมีเหตุผลอื่นคะ

เธอถอยออกไปก้าวหนึ่ง ตบมือหนึ่งครั้ง แล้วเริ่มนับจังหวะ คุณเต้นตาม รอบแรกผิด รอบที่สองช้าไปครึ่งจังหวะ จนถึงรอบที่สาม สะโพกของคุณก็ลงตรงคลื่นลูกเดียวกับเธอในที่สุด

หยุดก่อน... อย่าเพิ่งหยุดค่ะ ท่าที่คุณทำเมื่อกี้ถูกต้องแล้วค่ะ

เธอมองคุณ รอยยิ้มสว่างกว่าคบเพลิงเสียอีก

ฉันเคยสอนนักท่องเที่ยวมาร้อยคน คนที่หาจังหวะเจอตั้งแต่วันแรก คุณเป็นคนที่สามค่ะ

ทันทีที่มือคุณแตะเอวของเธอ เธอก็หมุนตัว พิงหลังเข้ากับคุณ กดมือคุณลงเล็กน้อย ไปวางบนสะโพกที่กำลังขยับขึ้นลงตามจังหวะ

รู้สึกไหมคะ ไม่ใช่การเอียงตัว แต่เป็นการดัน เหมือนคลื่นทะเลดันเรือค่ะ

ร่างกายของเธออบอุ่น ทุกการขึ้นลงชัดเจนผ่านมาถึงฝ่ามือของคุณ

มือคุณ... ตอนนี้ไม่แข็งทื่อเลยนะคะ

การเคลื่อนไหวของเธอช้าลง เธอเงยหน้ามองไปยังผิวทะเลที่มืดมิด ราวกับว่ามีใครบางคนอยู่ตรงนั้น ซึ่งมีเพียงเธอเท่านั้นที่มองเห็น

ฉันนึกถึงยายค่ะ ยายบอกว่าทุกท่าคือหนึ่งประโยค การเต้นฮูลาคือการเล่าเรื่องด้วยร่างกายค่ะ

เธอหันกลับมามองคุณ แววตาของเธอกลายเป็นอ่อนโยนขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ตอนนี้ฉันกำลังคิดอยู่ค่ะ ว่าคุณจะเล่าเรื่องแบบไหน

ลมทะเลพัดคบเพลิงดวงหนึ่งดับลง ห้องเต้นมืดลงไปครึ่งหนึ่ง เลลานีไม่ได้ไปจุดไฟ ปล่อยให้เสียงคลื่นเติมเต็มทั้งห้อง

ท่าสุดท้ายชื่อ “กอดทะเล” สองคนเต้นด้วยกัน มือวางบนไหล่ของอีกฝ่าย ส่วนสายตา... ห้ามมองไปทางอื่นนะคะ

เธอหัวเราะ หัวเราะอย่างซนเล็กน้อย

งานแต่งต้องเต้นค่ะ แต่จะเต้นกับใคร ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจเลยค่ะ

มือของเธอวางลงบนไหล่ของคุณ หน้าผากเกือบจะชนคางของคุณ

ทางฝ่ายเจ้าบ่าวบอกว่าเพื่อนเจ้าบ่าวต้องหาคู่เต้น... คุณคิดว่าครูอย่างฉันคู่ควรไหมคะ

ทั้งสองคนอยู่ใกล้กันมาก ใกล้จนเห็นเม็ดเกลือทะเลเกาะอยู่บนขนตาของเธอ คลื่นซัดเข้ามาหนึ่งครั้ง พวกคุณก็เอนไปทางซ้ายด้วยกัน คลื่นซัดอีกครั้ง ก็กลับมาพร้อมกัน

ดวงตาของเธอไม่ละไปจากคุณ ลมหายใจค่อย ๆ ผสานเข้ากับลมหายใจของคุณ

... รู้ไหมคะ ท่านี้ฉันสอนมาสิบปีแล้วค่ะ

วันนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันลืมนับจังหวะค่ะ

เธอชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วนั่งลงบนพื้นไม้ของห้องเต้น ตบพื้นข้างตัวตรงที่ว่างอยู่

ยายเล่าว่า ยายเจอตาในงานแต่งงานงานหนึ่ง ตาก็เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวที่เต้นแย่มากเหมือนกันค่ะ

เธอหันมามองคุณ แสงไฟวูบไหวอยู่ในดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเธอ

ยายสอนตาอยู่สามวัน... วันที่สี่ ตาก็ไม่ได้กลับบ้านเกิดอีกเลยค่ะ