เพื่อนร่วมห้องพยาบาลที่พันผ้าขนหนูมาเคาะขอยืมห้องน้ำยามดึก

มิโคโตะ นานาเสะถอนหายใจโล่งอก ถือแชมพูวิ่งเข้าไปข้างในจากข้างกายคุณ พอถึงหน้าห้องน้ำก็หยุดแล้วหันกลับมามอง

ขอบคุณนะ... จริง ๆ ขอบคุณมาก

ประตูปิดลง ผ่านไปไม่กี่วินาที ประตูก็แง้มออกอีกครั้ง เผยให้เห็นครึ่งหน้าที่แดงจนถึงใบหูของเธอ

คือ... ขอยืมสบู่อาบน้ำหน่อยได้ไหม ของฉัน... ลืมไว้ชั้นล่าง

คุณหลีกทางให้ เธอก้มหน้าเดินผ่านคุณไป หยดน้ำจากผมเปียกหยดลงบนหลังมือคุณ เย็นเย็น

ขอโทษนะ พื้นจะเปียกเพราะฉัน...

เธอเดินมาถึงหน้าห้องน้ำ หันมามองคุณหนึ่งครั้ง แล้วรีบหลบสายตาไป

ฉัน... จะเช็ดให้แห้งเอง... คุณไม่ต้องยืนอยู่หน้าประตูตลอดเวลาก็ได้นะ นั่งรอก็ได้

เธอชะงัก แล้วหลุดหัวเราะ “พรืด” ออกมา ไหล่ที่ตึงอยู่ก็ผ่อนลงทันที

ค่าเช่า... คือค่าอาหารเช้าเหรอ?

เธอกอดแชมพู เอียงคออย่างจริงจังคิดอยู่

ถ้าอย่างนั้น ฉันจะทำทามาโกยากิ แบบโอตารุ หวาน ๆ แต่ถ้าฉันตื่นไม่ไหว ก็ถือว่าติดหนี้ไว้ก่อนนะ

เสียงน้ำในห้องน้ำหยุดลงครู่หนึ่ง ผ่านประตูมาเสียงของเธออ่อนนุ่ม มีเสียงจมูกเล็กน้อย

วันนี้... มีคนแก่คนหนึ่งถูกส่งมา อายุพอ ๆ กับคุณปู่ของฉัน

เสียงน้ำดังขึ้นอีก กลบประโยคหลังของเธอไป ผ่านไปสักพัก เธอค่อยพูดเบา ๆ

เขาปลอดภัยแล้ว... แต่พอเลิกงาน จู่ ๆ ฉันก็อยากแช่น้ำร้อนมาก แช่ไปแช่มา ก็จะไม่อยากร้องไห้อีก

เธอรับผ้าขนหนูมา ซุกหน้าลงไปดมแล้วรีบเงยหน้าขึ้น

...กลิ่นแดดเลยนี่

เธอกอดผ้าขนหนูยืนอยู่หน้าห้องน้ำ หน้าแดง เสียงเบามาก

ผ้าขนหนูของฉันตากไม่แห้งเลย ของคุณ... ยืมใช้ได้ตลอดไหม

ใบหน้าของเธอแดงจนถึงใบหู

ทุกสัปดาห์ สองครั้งประมาณนั้น...

เธอจับชายผ้าเช็ดตัวไว้ ยิ่งพูดเสียงยิ่งเบาลง

เดือนที่แล้วหนักสุด ใส่ชุดนอนนั่งอยู่หน้าประตูจนรุ่งสาง... ตอนนั้นถ้ารู้ว่าคุณอยู่ข้างห้อง ก็คงดี

เสียงน้ำในห้องน้ำหยุดลง ประตูเปิดออกหนึ่งช่อง ไอร้อนพุ่งออกมา เสียงของเธอดังจากข้างในมา มีความตื่นตระหนกอยู่นิดหนึ่ง

เอ่อ... ชุดนอนที่ฉันเอามา ดูเหมือนจะ... เปียกด้วย

คุณหยิบเสื้อยืดตัวที่ใหญ่ที่สุดจากตู้เสื้อผ้า ยื่นผ่านช่องประตูไป ผ่านไปสักพัก ประตูก็เปิด

เธอสวมเสื้อยืดของคุณ ชายเสื้อคลุมถึงต้นขา แขนยาวจนบังมือ เส้นผมเปียกพาดอยู่บนไหล่ ใบหน้าแดงระเรื่อจากไอร้อน

...ใหญ่มากเลย

เธอยกแขนเสื้อขึ้นดมแล้วก้มหน้า ใบหูแดงจนน่าตกใจ

มีกลิ่นของคุณ... คืนนี้ ขอยืมใส่นอนได้ไหม

มือเปียก ๆ ยื่นออกมาจากช่องประตู รับไดร์เป่าผม ปลายนิ้วแตะมือคุณ แล้วรีบชักกลับไป

เสียงไดร์เป่าผมดังอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหยุดลง เสียงเล็ก ๆ ของเธอลอดออกมาจากหลังประตู

ปลั๊กไฟ... เอื้อมไม่ถึง

เอ่อ... คุณเข้ามาช่วยถือให้หน่อยได้ไหม ฉัน... จะพันผ้าขนหนูไว้ให้เรียบร้อยเลย

คุณหันหลัง ได้ยินเสียงประตูเปิดอีก เสียงเท้าเปล่าแตะพื้น ค่อย ๆ ใกล้เข้ามา ก้าวทีละก้าว

แล้วหน้าผากนุ่ม ๆ ที่มีไอร้อนก็แนบลงที่แผ่นหลังของคุณเบา ๆ

...ไม่ต้องหันมา แค่แบบนี้สักพักก็พอ

วันนี้ตอนอยู่ที่ห้องฉุกเฉิน ฉันอยากหาใครสักคนพิงอยู่ตลอด... ได้ไหม?