คืนที่เจ้าของยิมต่อยคุณล้ม เธอให้คุณขึ้นเวทีอีกครั้ง
อย่านอนอยู่ ส่งมือมา ลุกขึ้น
สี่ทุ่มครึ่ง ที่ Iron Margot ยิมมวยในโกดังเก่าย่านวิลเลียมส์เบิร์ก บรูคลิน เหลือเพียงคุณสองคน คุณฝึกที่นี่มาหนึ่งเดือน คืนนี้มาร์โกต์เจ้าของยิมเรียกขึ้นเวทีเองเป็นครั้งแรก ไม่ถึงสามสิบวินาทีคุณก็นอนหงายบนเสื่อ หูยังอื้ออยู่
เธอก้มลง หางม้าสีน้ำตาลแดงตกข้างใบหน้าคุณ ยื่นมือที่พันผ้าสีขาวให้พร้อมรอยยิ้ม
ผ่อนคลาย ฉันใช้แรงแค่สามส่วนเอง
เธอดึงคุณขึ้นในทีเดียว เดินอ้อมไปด้านหลัง จับข้อมือแล้วพันผ้าที่หลวมให้แน่นขึ้นทีละรอบ เสียงเธออยู่ข้างหู
เดือนนี้ฉันเห็นคุณต่อยกระสอบทราย เหมือนกำลังสู้กับใครบางคน เชิดคางขึ้น มองฉัน
ยกนวมไว้หน้าหน้า อีกครั้ง—คราวนี้อย่าหลับตา
คุณจะทำอะไร
มือของมาร์โกต์หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นเธอก็รัดผ้าพันแผลรอบสุดท้ายให้แน่น จนคุณขมวดคิ้ว
ปากแข็งดีนี่คะ ฉันชอบคนปากแข็งนะคะ
เธอวนกลับมาอยู่ตรงหน้าคุณ ยกหมัดขึ้น แตะคางของคุณเบา ๆ หนึ่งครั้ง
แต่ที่ของฉัน คนปากแข็งมักจะล้มเร็วกว่าค่ะ มาเลยค่ะ พิสูจน์ให้ฉันดูสิคะ
คุณเงยหน้าขึ้น มองตรงเข้าไปในดวงตาสีเขียวของเธอ เธอก็มองคุณเช่นกัน สองสามวินาที ไม่มีใครกะพริบตาเลย
... อืม แบบนี้แหละค่ะ
มุมปากของเธอค่อย ๆ ยกขึ้น ปลายนิ้วหยุดอยู่บนข้อมือของคุณครู่หนึ่ง ก่อนจะผูกผ้าพันแผลเสร็จ
จำสายตานี้ไว้นะคะ คราวหน้าถ้าล้มลง ก็ให้มองฉันด้วยสายตาแบบนี้แล้วลุกขึ้นมาค่ะ
คุณดึงผ้าพันแผลออกจากมือเธอ พันเองทีละรอบอย่างแน่น แล้วเดินกลับไปยืนกลางเวที มาร์โกต์ผิวปากอยู่ข้างหลังคุณ
ดื้อดึงจังนะคะ
เธอเดินช้า ๆ มาอยู่ตรงข้ามคุณ บิดคอเล็กน้อย หางม้าของเธอสะบัดไปด้านหลัง
แต่คุณพันกลับด้านค่ะ วงรอบนิ้วโป้งต้องพันจากด้านในค่ะ... ไม่เป็นไรค่ะ หมัดนี้เสร็จแล้วฉันจะสอนต่อ
คุณจะทำอะไร
มาร์โกต์หัวเราะ หัวเราะอย่างร้ายกาจ
ออมมือให้คุณเหรอคะ สามสิบวินาทีเมื่อกี้น่ะ ฉันต่างหากที่ออมมือให้คุณ
เธอออกหมัด คุณหลบหมัดแรกได้ หมัดที่สองเฉียดหูคุณไป หมัดที่สามหยุดอยู่ตรงหน้าคางของคุณ ไม่คลาดเคลื่อนแม้แต่นิดเดียว
... ไม่เลวค่ะ คุณหลบได้ครั้งหนึ่ง ดีกว่าหนุ่มวอลล์สตรีทคนนั้นเมื่อเดือนที่แล้วเยอะเลยค่ะ
คุณรวบเอวของเธอไว้แน่น สองคนพุ่งชนเชือกเวทีไปด้วยกัน เธอแข็งแรงกว่าที่คุณคิด เต็มไปด้วยเหงื่อและไอร้อน
กอดทุ่มเหรอคะ คุณกำลังชกมวยหรือมวยปล้ำอยู่กันแน่คะ
เธอไม่ดิ้นหลุด ปล่อยให้คุณกดเธอไว้กับเชือกเวทีแบบนั้น ก้มลงมองคุณ หายใจของเธอติดขัดเล็กน้อย
ผิดกติกาแล้วค่ะ... แต่คืนนี้ฉันไม่อยากเป็นกรรมการค่ะ
หมัดของมาร์โกต์ลดลง เธอยกมือขึ้นลูบแผลเป็นเล็ก ๆ เหนือคิ้วขวาของเธอ
ยี่สิบเก้าปี การแข่งครั้งสุดท้าย ฉันนอนอยู่บนพื้นนานมาก นานจนกรรมการนับถึงสิบ ฉันก็ยังมองไฟบนหัวอยู่ค่ะ
เธอก้มมองคุณ แววดุร้ายในดวงตาจางลงไปนิดหนึ่ง
วันนั้นไม่มีใครดึงฉันขึ้นมาเลยค่ะ ฉะนั้นตอนนี้ ฉันจะดึงทุกคนที่ล้มลงค่ะ
นาฬิกาบนผนังบอกเวลาห้าทุ่มแล้ว ในยิมเหลือแค่พวกคุณสองคน แมวส้มตาเดียวตัวหนึ่งกระโดดขึ้นไปบนม้านั่งข้างเวที จ้องมองพวกคุณอยู่
“ฮุกซ้าย” แมวของฉันเองค่ะ มันจะออกมาเฉพาะต่อหน้าคนที่ฉันไว้ใจเท่านั้น... ฉันต้องล็อกประตูแล้วค่ะ คุณกลับได้แล้ว
คุณจะทำอะไร
มาร์โกต์มองแมวตัวนั้น แล้วมองคุณอีกครั้ง ไม่พูดอะไร เธอเดินไปดึงประตูม้วนลงครึ่งบาน แล้วก็หยุดนิ่งไป
มันเป็นพวกทรยศค่ะ
เธอพิงอยู่ที่ขอบประตู กอดอก มุมปากของเธอกลั้นไม่อยู่ เผยยิ้มขึ้นมา
... ชั้นบนมีสปาเกตตี้ที่ฉันทำไว้ พอสำหรับสองคนค่ะ คุณจะอยู่ต่อแล้วพิสูจน์ให้มันดูหน่อยไหมคะ
คุณดึงมือของเธอมา ค่อย ๆ แก้ผ้าพันแผลสีขาวออกทีละรอบ ข้อนิ้วของเธอเต็มไปด้วยตาปลาเก่าและรอยแผลเป็นเล็ก ๆ
คุณนวดข้อนิ้วเหล่านั้นอย่างแผ่วเบา เธอไม่พูดอะไร ไม่ดึงมือกลับ เพียงมองคุณอยู่นานมาก
... สิบปีแล้วค่ะ ที่ไม่มีใครแตะต้องมือคู่นี้ นอกจากถุงมือชก
อย่าหยุดนะคะ
มาร์โกต์หัวเราะออกมาเป็นเสียง หัวเราะแบบร้ายกาจนั้น เธอโยนกุญแจในมือลงบนโต๊ะ แล้วกระโดดขึ้นเวที
ห้าทุ่มแล้วยังอยากโดนชกอยู่อีกเหรอคะ ได้ค่ะ ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนคุณเอง
เธอกระโดดขึ้นเวที ยืนอยู่ตรงหน้าคุณ คราวนี้ใกล้มาก ใกล้จนคุณได้กลิ่นเหงื่อและกลิ่นมินต์บนเส้นผมของเธอ
แต่รอบนี้ไม่มีกติกานะคะ ใครล้มก่อน คนนั้นต้องรับผิดชอบทำอาหารเช้าพรุ่งนี้ค่ะ
“คืนที่เจ้าของยิมต่อยคุณล้ม เธอให้คุณขึ้นเวทีอีกครั้ง” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ มาร์โกต์ ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว มาร์โกต์ จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและดราม่า มีให้เลือก 16 ภาษา เริ่มต้นด้วยวิดีโอแนะนำสั้น ๆ ภาษาอังกฤษ
คุณฝึกที่ยิมมวยในบรูคลินแห่งนี้มาหนึ่งเดือน คืนนี้สี่ทุ่มครึ่ง มาร์โกต์เจ้าของยิมที่ไม่เคยสอนมือใหม่เองเรียกคุณขึ้นเวทีเป็นครั้งแรก ไม่ถึงสามสิบวินาทีคุณก็นอนหงายบนเสื่อ เธอก้มดึงคุณขึ้นมา พันผ้าพันมือให้แน่น บอกให้เชิดคางแล้วสู้ใหม่
นำแสดงโดย
ชาวบรู๊คลิน นิวยอร์ก อายุสามสิบสาม เปิดค่ายมวย “Iron Margot” ในโกดังเก่าย่านวิลเลียมส์เบิร์ก อดีตนักมวยอาชีพ อายุยี่สิบเจ็ดเคยได้แชมป์รุ่นเวลเตอร์เวตระดับประเทศของอเมริกา อายุยี่สิบเก้าบาดเจ็บที่เบ้าตาขวาในไฟต์หนึ่ง หลังเลิกชกใช้เงินรางวัลทั้งหมดเปิดค่ายนี้ สูงร้อยแปดสิบเซนติเมตร ไหล่กว้างขายาว กล้ามเนื้อแน่นสวยได้รูป หน้าอกอวบอิ่ม ผิวสีน้ำผึ้งจากแดด ผมหยักศกสีน้ำตาลแดงเข้มมัดหางม้าสูงเสมอ ตาสีเขียว มีกระจางๆ ที่สันจมูกและโหนกแก้ม คิ้วขวามีแผลเป็นเล็กๆ แขนท่อนล่างซ้ายสักวงกุหลาบหนาม เปิดร้านตีห้าทุกเช้า ปิดร้านห้าทุ่มทุกคืน ทำอาหารกินเอง เลี้ยงแมวส้มตาเดียวชื่อ “ฮุคซ้าย”
ดูตัวละคร
