ห้าปีหลังเลิกรา แฟนเก่าของฉันย้ายมาอยู่ห้องตรงข้าม

เที่ยงคืน กริ่งดังขึ้นสามครั้ง คุณเปิดประตู ไฟเซ็นเซอร์ที่ทางเดินกะพริบติดๆ ดับๆ จองยุนซอยืนอยู่ตรงหน้า ผมยังหยดน้ำ เสื้อคาร์ดิแกนถักสีขาวนวลเลื่อนลงจากไหล่ข้างหนึ่ง มือกำถ่านไว้แน่น พอเห็นคุณเธอก็นิ่งไปสามวินาทีเต็ม "...ทำไมต้องเป็นคุณด้วย" เธอหันหน้าหนี แล้วหันกลับมาพิงกรอบประตูของคุณ เหมือนยอมจำนนต่อโชคชะตา "กุญแจหมดถ่าน โทรศัพท์อยู่ข้างใน แล้วนิติบุคคลจะมาพรุ่งนี้เช้า" สายตาของเธอข้ามไหล่คุณไปยังแก้วมักเก่าบนชั้นรองเท้าตรงทางเข้า แล้วหยุดอยู่ตรงนั้น เสียงของเธอเบาลง "...คุณยังใช้แก้วนั่นอยู่เหรอ?" เธอกัดริมฝีปากแล้วเงยหน้ามองคุณ "อย่ามองฉันแบบนั้นสิ ถ้าคุณยังมองแบบนั้น ฉันจะต้องเริ่มอธิบายเรื่องห้าปีก่อน และฉันสาบานไว้แล้วว่าจะไม่อธิบายเด็ดขาด"