ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย

เรื่องราวแนว การกลับมาพบกัน

เรื่องราวของการได้พบกันอีกครั้ง อดีตย้อนกลับมา และคุณเป็นคนตัดสินใจว่าจะพูดอะไร

30 เรื่องราว

จ่าฝูงหมาป่าที่คุณเคยปฏิเสธ กลายเป็นบอดี้การ์ดของคุณแล้วเริ่ม
จ่าฝูงหมาป่าที่คุณเคยปฏิเสธ กลายเป็นบอดี้การ์ดของคุณแล้ว สามปีก่อน ต่อหน้าทั้งฝูง คุณเป็นคนปฏิเสธการผูกพันกับเขา คุณย้ายเข้าเมืองโดยคิดว่ารอยนั้นจางหายไปนานแล้ว แต่ช่วงนี้ข้อมือเริ่มร้อนและมีคนตามคุณอยู่ สภาผู้อาวุโสส่งคนมาคุ้มครองคุณ และคนนั้นกลับเป็นเขา ซึ่งตอนนี้คือจ่าฝูงหมาป่า แบรม · แฟนตาซี
ดิวาตาแห่งบานาฮาวมาทวงหนี้ที่คุณเป็นหนี้เธอเริ่ม
ดิวาตาแห่งบานาฮาวมาทวงหนี้ที่คุณเป็นหนี้เธอ เมื่อยี่สิบปีก่อน ตอนอายุเจ็ดขวบ คุณหลงทางบนเขาบานาฮาว สามวันต่อมา คุณถูกพบอยู่ข้างน้ำพุที่เชิงเขา สิ่งที่คุณจำได้มีเพียงผู้หญิงคนหนึ่งที่มีดอกไม้อยู่ในผม และจูงมือคุณตลอดทาง ยี่สิบปีให้หลัง ในฤดูฝน คุณกลับขึ้นเขาอีกครั้ง และมีใครบางคนในหมอกเรียกชื่อตอนเด็กของคุณ มายูมิ · แฟนตาซี
มุมหนังสือตอนตีสามเริ่ม
มุมหนังสือตอนตีสาม คุณยายของคุณเข้ารับการรักษาที่แผนกศัลยกรรมหัวใจและทรวงอก โรงพยาบาลหลินชวนแห่งที่หนึ่ง ด้วยโรค ลิ้นหัวใจรั่ว กำหนดผ่าตัดวันศุกร์ ศัลยแพทย์ผู้ทำการผ่าตัดคือ กู้หลิน — รุ่นพี่ที่เคยช่วยติวให้คุณที่ห้องสมุดตลอดหนึ่งเทอมสมัยมัธยมปลาย ตอนตีสาม คุณได้พบเขาที่มุมหนังสือของอาคารผู้ป่วยใน หลังจากที่เขาเพิ่งลงจากห้องผ่าตัด ก่อนที่บทสนทนาทักทายยามพบกันอีกครั้งจะจบลง กู้หลินก็เล่าเรื่องหนึ่งที่เขาเก็บงำจากทุกคนให้คุณฟัง: มือขวาของเขาบางครั้งสั่นหลังเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ เขามั่นใจในการผ่าตัดวันศุกร์ แต่เขาเห็นว่าคุณมีสิทธิ์ที่จะรู้ และมีสิทธิ์ที่จะขอเปลี่ยนแพทย์ผู้ผ่าตัด กู้หลิน · ดราม่า
เขาแก้ชุดแต่งงานให้คุณด้วยมือของเขาเองเริ่ม
เขาแก้ชุดแต่งงานให้คุณด้วยมือของเขาเอง อีกเดือนหนึ่งคุณจะแต่งงานแล้ว และแม่สามีในอนาคตจองสตูดิโอชุดเจ้าสาวออตกูตูร์ที่หาคิวยากที่สุดในเมืองให้คุณ คุณผลักประตูเข้าไปในตรอกเก่า นักออกแบบที่กำลังปักเข็มลงบนหุ่นจำลองเงยหน้าขึ้น เฉิงจี้หมิงซึ่งจากไปปารีสโดยไม่พูดอะไรเมื่อสิบสี่ปีก่อน คาบเข็มไว้ที่ปาก: “…เธอมาแล้วเหรอ? เฉิงจี้หมิง · การกลับมาพบกัน
เพื่อนสมัยเด็กกลายเป็นหัวหน้าของฉันเริ่ม
เพื่อนสมัยเด็กกลายเป็นหัวหน้าของฉัน วันแรกของหัวหน้าแผนกคนใหม่ที่ย้ายกลับมาจากสาขาโอซากา เวลาเก้าโมงเช้าวันจันทร์ เขาเรียกคุณเข้าห้องประชุมเพียงคนเดียว เขาเปิดแฟ้มประวัติพนักงานไปที่หน้าของคุณแล้วจ้องนานมาก เพื่อนบ้านคนที่สิบปีก่อนเคยสัญญาว่า “ฉันจะต้องกลับมาแน่” แล้วก็ย้ายไป ตอนนี้กลายเป็นหัวหน้าของคุณแล้ว ฮายาเซะ คานาตะ · ที่ทำงาน
วันงานฤดูร้อน คุณกลับบ้านเกิดแล้วเริ่ม
วันงานฤดูร้อน คุณกลับบ้านเกิดแล้ว ฤดูร้อนสิบปีก่อนที่คุณจากเมืองชายทะเลไป หลังศาลเจ้า คุณสัญญากับเขาว่าปีหน้าจะกลับมาดูงานฤดูร้อน คุณไม่เคยกลับมาเลย สิบปีต่อมา ในงานฤดูร้อนครั้งนี้ คุณกลับมาแล้ว เขากำลังนั่งยองๆ อยู่ข้างเต็นท์ของหน่วยดับเพลิง ตรวจถังดับเพลิง และเงยหน้ามองคุณอยู่นานมาก โซยะ ฮารุ · การกลับมาพบกัน
มันยังจำคุณได้เริ่ม
มันยังจำคุณได้ คุณพาลูกของเพื่อนมาเที่ยวสวนสัตว์ แล้วบนแท่นให้อาหารของคอกยีราฟ คุณก็ไปเจอแฟนเก่าสมัยมหาวิทยาลัย เธอสวมชุดผู้ดูแลสัตว์ บอกให้คุณขึ้นมายืน แล้วจับข้อมือคุณยกใบไม้ให้สูงขึ้น เจี่ยนหนิง · การกลับมาพบกัน
เพื่อนบ้านสมัยเด็กที่หายไปหลายปี บัดนี้มาส่งขนมวากาชิที่ชั้นล่างเริ่ม
เพื่อนบ้านสมัยเด็กที่หายไปหลายปี บัดนี้มาส่งขนมวากาชิที่ชั้นล่าง ห้าปีก่อน เพื่อนสมัยเด็กของคุณหายไปโดยไม่บอกลาสักคำ วันนี้หลังเลิกงาน คุณกลับถึงห้องแล้วพบเขานั่งอยู่บนบันไดหน้าอพาร์ตเมนต์หลังใหม่ ในมือกำกุญแจบ้านเก่าของครอบครัวคุณ กุญแจที่คุณเคยให้เขาตอนอายุสิบเจ็ดปี คูงะ ฮารูโอมิ · การกลับมาพบกัน
ลงจอดฉุกเฉินที่สนามบินเล็ก และกัปตันคือคนที่ทิ้งโน้ตไว้ให้คุณเมื่อสิบปีก่อนเริ่ม
ลงจอดฉุกเฉินที่สนามบินเล็ก และกัปตันคือคนที่ทิ้งโน้ตไว้ให้คุณเมื่อสิบปีก่อน พายุฝนกระหน่ำ เที่ยวบินต้องลงจอดที่เมืองเล็ก ๆ ที่คุณไม่เคยได้ยินชื่อ ในห้องโดยสารมีแต่เสียงบ่น แล้วเสียงประกาศก็ดังขึ้น “ท่านผู้โดยสารครับ ผมกัปตันของเที่ยวบินนี้ ฮั่วหลินครับ” กาแฟในมือคุณหกไปครึ่งแก้ว — สิบปีก่อน ผู้ชายที่บอกว่าจะกลับกองทัพแล้วไม่เคยติดต่อคุณอีกเลย มีเสียงแบบนี้เป๊ะ ฮั่วหลิน · การกลับมาพบกัน
สเกตกับผมอีกสักครั้งเริ่ม
สเกตกับผมอีกสักครั้ง ตอนอายุสิบห้า คุณกับเขาคือคู่สเก็ตลีลาที่ได้รับการคาดหวังมากที่สุดของประเทศ จนกระทั่งคุณได้รับบาดเจ็บตอนยกตัวในท่าลิฟต์ และไม่ได้กลับไปบนน้ำแข็งอีกเลย เก้าปีต่อมา คุณเป็นผู้ช่วยนักออกแบบท่าเต้นของการแสดงน้ำแข็งฤดูหนาวที่โซล สองวันก่อนเปิดการแสดง คู่สเก็ตหญิงของการแสดงคู่ช่วงท้ายถอนตัวกะทันหัน ฮยอน ซึงโฮมาหาคุณ และคำแรกที่เขาพูดคือ “ผมเอารองเท้าสเกตมาแล้ว ไซซ์ของคุณไม่เปลี่ยนใช่ไหม” ฮยอน ซึงโฮ · การกลับมาพบกัน
วันแรกที่รายงานตัว ผู้บังคับกองร้อยคือแฟนเก่าเมื่อสามปีก่อนเริ่ม
วันแรกที่รายงานตัว ผู้บังคับกองร้อยคือแฟนเก่าเมื่อสามปีก่อน คุณเข้ารายงานตัวในฐานะสิบตรีที่ค่ายฝึกกองทัพบกเกาหลีใต้ ผู้บังคับกองร้อยที่กำลังก้มดูบัญชีรายชื่อหน้าแถวเงยหน้าขึ้น เธอคือซิม อึนซู คนที่เลิกกับคุณเมื่อสามปีก่อน เธอบอกว่าจำได้ดีว่าคุณจากไปอย่างไร แล้วอ่านชื่อเต็มของคุณทีละคำพร้อมสั่งให้ออกจากแถว ซิม อึนซู · การกลับมาพบกัน
อดีตศิษย์ที่กลายเป็นหัวหน้ากองอัศวินคุกเข่าหน้าโรงฝึก ขอให้คุณกลับเมืองหลวงเริ่ม
อดีตศิษย์ที่กลายเป็นหัวหน้ากองอัศวินคุกเข่าหน้าโรงฝึก ขอให้คุณกลับเมืองหลวง คุณวางดาบแห่งเมืองหลวงไปนานแล้ว และมาเปิดโรงฝึกเล็ก ๆ ในชนบทเพื่อสอนวิชาดาบให้เด็กในหมู่บ้าน วันหนึ่งรถม้าหลวงมาจอดหน้าประตู อาโออิ ยูกิมูระ เด็กสาวที่เคยเรียนดาบที่นี่ บัดนี้เป็นหัวหน้ากองอัศวินแห่งอาณาจักร เธอหน้าแดง ก้มคำนับคุณอย่างลึกซึ้ง และนำพระบัญชามาขอให้คุณกลับไปรับหน้าที่ เมื่อคุณปฏิเสธ เธอก็คุกเข่าอยู่หน้าประตู ไม่ยอมไปไหน อาโออิ ยูกิมูระ · ผจญภัย
คุณแปลให้เขา แต่เขากลับเรียกคุณด้วยชื่อเมื่อเจ็ดปีก่อนเล่นได้ลองเล่น
คุณแปลให้เขา แต่เขากลับเรียกคุณด้วยชื่อเมื่อเจ็ดปีก่อน เจ็ดปีก่อน คุณจากเมืองหลวงไปและทิ้งจดหมายที่เขียนไม่จบไว้ เจ็ดปีให้หลัง คุณเป็นล่ามแปลพร้อมกันในงานเลี้ยงธุรกิจ และนักธุรกิจที่กล่าวสุนทรพจน์บนเวทีคือ เซิ่น หวายจิ้น เมื่อเขาเห็นคุณ เขาก็หยุดพูดกลางคัน ราวกับรอให้คุณเป็นฝ่ายเอ่ยก่อน เซิ่น หวายจิ้น · ดราม่า
ไหชาที่ฉันเก็บไว้ให้คุณเริ่ม
ไหชาที่ฉันเก็บไว้ให้คุณ คุณทำงานเป็นพ่อครัวในนครโฮจิมินห์มาเก้าปี วันที่ร้านอาหารปิดตัว คุณซื้อตั๋วกลับฮานอย บ่ายชื้นหลังฝนตก คุณผลักประตูไม้ไผ่ของโรงทำชาดอกบัวริมทะเลสาบตะวันตก และฟาน ทันห์ เลียน เพื่อนสมัยเด็กของคุณ ยืนอยู่หลังถาดตากชาและพูดว่า ไหชาที่คุณฝังไว้ข้างบ่อบัวก่อนจากไป ฉันเก็บไว้ให้คุณ จะเปิดหรือไม่ คุณตัดสินใจเอง ฟาน ทันห์ เลียน · การกลับมาพบกัน
หลังกำแพงปลอม มีจิตรกรหญิงที่ถูกลืมซ่อนอยู่เริ่ม
หลังกำแพงปลอม มีจิตรกรหญิงที่ถูกลืมซ่อนอยู่ โรงแรมเก่าริมแม่น้ำเจ้าพระยาในกรุงเทพฯ จะเปิดใหม่อีกสามสัปดาห์ คนงานทุบผนังปลอมในล็อบบี้ออก และข้างหลังคือภาพจิตรกรรมไทยอายุเจ็ดสิบปีที่ปกคลุมทั้งผนัง กวิน ทายาทของโรงแรม ยืนอยู่ใต้นั่งร้านและส่องไฟฉายไปยังร่างคนที่วาดไว้ท่ามกลางเถาวัลย์ ชายสวมสูทสีเข้มกำลังเงยหน้ามองท้องฟ้า “ผมได้ยินมาว่าคุณเป็นช่างซ่อมภาพที่เก่งที่สุด ผมมีคำถามเดียว คนในภาพนี้คือใคร” กวิน · ลึกลับ
คนที่คุณเคยเลิกด้วยเมื่อเจ็ดปีก่อน กลายเป็นเจ้านายคนใหม่ของคุณเริ่ม
คนที่คุณเคยเลิกด้วยเมื่อเจ็ดปีก่อน กลายเป็นเจ้านายคนใหม่ของคุณ เจ็ดปีก่อน คุณทิ้งประโยคเดียวไว้ว่า “คุณให้สิ่งที่ฉันต้องการไม่ได้หรอก” แล้วลบทุกช่องทางติดต่อของหนุ่มขับมอเตอร์ไซค์ที่เคยมาส่งคุณถึงบ้าน เจ็ดปีต่อมา บริษัทโฆษณาที่คุณทำงานอยู่ถูกซื้อกิจการ และเจ้านายใหม่ที่นั่งหัวโต๊ะในห้องประชุมคือเขา หลังประชุม เขาให้ทุกคนออกไปเหลือแค่คุณ แล้ววางพวงกุญแจพลาสติกที่ซีดจางลงบนโต๊ะ นั่นคือของที่คุณเคยให้เขาไว้ เล หว่าง นิญ · ชีวิตในเมือง
สาวหน้ากากที่จูบคุณในคาร์นิวัล สามเดือนให้หลังย้ายมาอยู่บ้านข้างๆเริ่ม
สาวหน้ากากที่จูบคุณในคาร์นิวัล สามเดือนให้หลังย้ายมาอยู่บ้านข้างๆ สามเดือนก่อน ในคาร์นิวัลโอลินดา มีสาวใส่หน้ากากสีทองคว้าตัวคุณท่ามกลางฝูงชน จูบคุณแล้วหายไปในขบวนดนตรีเฟรโว คุณจำได้เพียงรอยสักร่มเล็กๆ ที่ข้อเท้าของเธอ วันนี้มีเพื่อนบ้านใหม่ย้ายเข้ามา เธอถือกล่องกระดาษที่กำลังจะพังมาเคาะประตูขอยืมเทปกาว กล่องฉีกขาดและของตกกระจายเต็มพื้น คุณก้มลงแล้วเห็นร่มคันนั้น เธอมองตามสายตาของคุณและหน้าแดงขึ้นมาทันที “……มองอะไรอยู่คะ? ฟลอรา · การกลับมาพบกัน
ร้านโคมไฟแห่งฮอยอัน เพื่อนสมัยเด็กรอคุณกลับมาถึงเจ็ดปีเริ่ม
ร้านโคมไฟแห่งฮอยอัน เพื่อนสมัยเด็กรอคุณกลับมาถึงเจ็ดปี เก้าปีก่อน คุณออกจากฮอยอันไปเรียนที่ไซ่ง่อน สัญญากับเธอว่าเรียนจบจะกลับมา แต่คุณไม่ได้กลับ เก้าปีต่อมา สัญญางานฉบับหนึ่งพาคุณกลับมาเมืองเก่าอีกครั้ง คุณเดินเข้าไปในร้านโคมไฟร้านนั้น เธอกำลังเขย่งเท้าแขวนโคม หันมาเห็นคุณ โคมในมือก็ร่วงลงพื้น เล ไม · ชีวิตในเมือง
คืนสุดท้ายของลาสฟายาส ลูกสาวช่างดอกไม้ไฟขอให้คุณอยู่เป็นเพื่อนเฝ้าหุ่นที่ต้องถูกเผาเริ่ม
คืนสุดท้ายของลาสฟายาส ลูกสาวช่างดอกไม้ไฟขอให้คุณอยู่เป็นเพื่อนเฝ้าหุ่นที่ต้องถูกเผา คุณจากวาเลนเซียมาสิบปี แล้วแม่โทรมาเรียกให้กลับมาฉลองเทศกาลลาสฟายาส คืนสุดท้าย หุ่นทั้งหมดต้องถูกเผา ลูกสาวช่างดอกไม้ไฟที่เคยเดินตามคุณตอนเด็ก นั่งอยู่ที่โคนหุ่นที่เธอทำด้วยมือตัวเอง เมื่อเห็นคุณ เธอก็นิ่งไปนานมาก “...กลับมาแล้วเหรอคะ? อัมปาโร · การกลับมาพบกัน
เด็กชายเตะบอลหัวซอย กลายเป็นเบอร์ 10 แห่งมาราคานาเริ่ม
เด็กชายเตะบอลหัวซอย กลายเป็นเบอร์ 10 แห่งมาราคานา คุณสองคนโตมาในซอยเดียวกัน เขาเล่นฟุตบอล คุณเป็นผู้รักษาประตู ตอนอายุสิบเจ็ดปี เขาถูกแมวมองดึงตัวไป ตั้งแต่นั้นคุณเห็นเขาแค่ทางโทรทัศน์ เก้าปีต่อมา คุณกลับมาที่ชุมชนเพื่อฉลองวันเกิดแม่ แล้วได้เห็นเขาที่สนามคอนกรีตเก่า นักเตะเบอร์สิบที่โด่งดังที่สุดของประเทศ กำลังเตะลูกบอลกระแทกกำแพงอยู่คนเดียว “...เธอกลับมาแล้ว ผมกลับมาที่นี่ทุกปี เพราะกลัวว่าปีไหนเธอกลับมาแล้วผมจะไม่อยู่” ไกอู · ชีวิตในเมือง
สิบปีผ่านไป รักแรกของคุณกลายเป็นหัวหน้าคนใหม่เริ่ม
สิบปีผ่านไป รักแรกของคุณกลายเป็นหัวหน้าคนใหม่ โจว อี้ฝาน · ที่ทำงาน
งานเลี้ยงรุ่นเลิกรา เพื่อนสมัยเด็กบอกว่าคืนนี้ไม่อยากกลับบ้านเริ่ม
งานเลี้ยงรุ่นเลิกรา เพื่อนสมัยเด็กบอกว่าคืนนี้ไม่อยากกลับบ้าน งานเลี้ยงรุ่นมัธยมปลายเลิกรา เพื่อนสมัยเด็กที่สิบปีแทบไม่ได้ติดต่อกันยืนอยู่หน้าร้านคาราโอเกะ ผ้าพันคอพันถึงคาง ดึงแขนเสื้อคุณไว้ “คืนนี้ฉัน……ไม่อยากกลับบ้าน” คุณถึงเพิ่งสังเกตว่า แหวนหมั้นบนนิ้วนางของเธอหายไปแล้ว คิมดาอึน · การกลับมาพบกัน
ลูกศิษย์ที่คุณเคยติวให้กลับมาแล้ว บอกว่าตอนนี้เขาอายุยี่สิบสี่เริ่ม
ลูกศิษย์ที่คุณเคยติวให้กลับมาแล้ว บอกว่าตอนนี้เขาอายุยี่สิบสี่ ห้าปีก่อน เด็กผู้ชายที่ซิ่วสอบใหม่คนนั้นบอกคุณหน้าห้องสอบว่า “ผมชอบครู” คุณหัวเราะแล้วขยี้ผมเขาจนยุ่ง “รอให้โตก่อนค่อยพูดนะ” ห้าปีต่อมา ในคืนฝนตก เขายืนเปียกโชกอยู่หน้าประตูบ้านคุณ มือกำเหรียญเอเชียนเกมส์ไว้แน่น “ผมอายุยี่สิบสี่แล้ว ต่อจากนี้ ผมจะไม่เรียกคุณว่าครูอีกแล้ว” พัก ซอจุน · การกลับมาพบกัน
ห้าปีหลังเลิกรา แฟนเก่าของฉันย้ายมาอยู่ห้องตรงข้ามเริ่ม
ห้าปีหลังเลิกรา แฟนเก่าของฉันย้ายมาอยู่ห้องตรงข้าม ห้าปีก่อน เธอไปฝรั่งเศสโดยไม่พูดอะไรสักคำ คืนนี้ เที่ยงคืนพอดี เพื่อนบ้านคนใหม่ฝั่งตรงข้ามมาเคาะประตูห้องคุณ ผมเปียกชื้น เสื้อคาร์ดิแกนถักเลื่อนหลุดจากไหล่ข้างหนึ่ง และในมือมีถ่านแบตเตอรี่ของกุญแจประตูที่หมดแล้ว "...ฉันโดนล็อกไว้ข้างนอก ขอยืมโซฟาคืนนี้ได้ไหมคะ?" จองยุนซอ · การกลับมาพบกัน
อดีตสามีของคุณคุกเข่าอยู่หน้าหอศิลป์ หลังหย่ากันมาสามปีเริ่ม
อดีตสามีของคุณคุกเข่าอยู่หน้าหอศิลป์ หลังหย่ากันมาสามปี หย่ากันมาสามปีแล้ว นิทรรศการเดี่ยวครั้งแรกของคุณเปิดขึ้นในที่สุด พอคนแน่นเริ่มบางลง ข้างนอกฝนตกหนัก คุณเดินไปล็อกประตูกระจกของหอศิลป์ ก็เห็นเขาคุกเข่าอยู่บนขั้นหินหน้าประตู เปียกโชกไปทั้งตัว เงยหน้ามองคุณ รอยแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายยังจางๆ อยู่ “ขอแค่ห้านาทีครับ… ถ้าไม่ได้ ผมจะรออยู่ตรงนี้ต่อไป” มินซองจุน · ชีวิตในเมือง
คู่ดูตัวของคุณหนูปากแข็งดันเป็นคุณเสียอย่างนั้นเริ่ม
คู่ดูตัวของคุณหนูปากแข็งดันเป็นคุณเสียอย่างนั้น คุณปู่ของเธอเลือกคู่ดูตัวให้ และคนนั้นคือคุณ คนที่สามปีก่อนแย่งอันดับหนึ่งกับเธอทั้งปีที่ลอนดอน คนที่เธอจูบในคืนรับปริญญาตอนเมาหนัก แล้วรุ่งเช้าก็หายไปโดยไม่บอกลา ฉากกั้นกระดาษเลื่อนเปิด พัดในมือเธอปิดลงเสียงดัง “แป๊ะ” “……ทำไมต้องเป็นคุณด้วยนะ” เรกะ ไซอนจิ · ชีวิตในเมือง
ในงานแต่งของพี่ชาย นักร้องสาวจากเบรุตมองคุณตลอดคืนเริ่ม
ในงานแต่งของพี่ชาย นักร้องสาวจากเบรุตมองคุณตลอดคืน ในงานแต่งของพี่ชาย นักร้องสาวที่ถูกเชิญมาร้องเพลงทั้งคืน แต่สายตาของเธอกลับจับจ้องอยู่ที่คุณตลอด ก่อนงานเลิก เธอเดินออกมาที่ระเบียง หยุดห่างจากคุณเพียงก้าวเดียว “สิบปีก่อนเธอบอกว่าจะกลับมา ถ้าคำนั้นยังนับอยู่ ก่อนสิ้นเดือน ให้พ่อเธอมาที่บ้านฉัน” มีรา · ชีวิตในเมือง
มือกีตาร์สาวสายร็อกส่งบัตรหลังเวทีให้แค่คุณคนเดียวเริ่ม
มือกีตาร์สาวสายร็อกส่งบัตรหลังเวทีให้แค่คุณคนเดียว เก้าปีก่อน ในคืนวันจบการศึกษา เธอนัดว่าจะไปหาคุณบนหลังคาโรงรถ แต่กลับขึ้นรถไปลอสแอนเจลิสคนเดียว สัปดาห์ที่แล้วคุณได้รับซองจดหมายที่ไม่มีที่อยู่ผู้ส่ง ข้างในมีแค่บัตรผ่านหลังเวทีกับปิ๊กกีตาร์ที่สลักคำว่า “Roof?” คืนนี้ทันทีที่การแสดงจบลง เธอก็ต้อนคุณไปติดกำแพงในทางเดินหลังเวที แจ็กกี้ · การกลับมาพบกัน
เสิ่นอวี่: เจอแฟนเก่าเข้าแล้วเริ่ม
เสิ่นอวี่: เจอแฟนเก่าเข้าแล้ว หลังจากจากไปสี่ปี เรื่องครอบครัวพาคุณกลับมายังเมืองริมทะเล และคุณเช่าห้องพักแขกแบบกะทันหัน คืนนั้นประตูเปิดออก และคนที่ยืนอยู่ข้างหลังคือแฟนเก่าของคุณ เสิ่นอวี่ คำทักทายแรกหลังจากห่างกันนานจะเปิดอดีตอะไรบ้าง เสิ่นอวี่ · ชีวิตในเมือง
คูเปอร์: งานเลิกแล้ว เขายังรอคุณอยู่เริ่ม
คูเปอร์: งานเลิกแล้ว เขายังรอคุณอยู่ เพื่อนสนิทของพี่ชายคุณมักซ่อนความห่วงใยไว้ในมุกตลกเสมอ หลายปีต่อมา คุณได้พบเขาอีกครั้งในปาร์ตี้ดนตรีที่โกดังเก่าซึ่งถูกดัดแปลงใหม่ และพบว่าเขายังจำคำพูดประโยคหนึ่งที่คุณเองลืมไปนานแล้วได้ คูเปอร์ · ชีวิตในเมือง
แอป HiWishเล่นเรื่องราวเหล่านี้