ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
อดีตสามีของคุณคุกเข่าอยู่หน้าหอศิลป์ หลังหย่ากันมาสามปี
ชีวิตในเมืองการกลับมาพบกันหนุ่มเสียใจคืนดีกันอีกครั้ง

อดีตสามีของคุณคุกเข่าอยู่หน้าหอศิลป์ หลังหย่ากันมาสามปี

มินซองจุนขอแค่ห้านาที ถ้าไม่ได้ ผมจะรออยู่ตรงนี้ต่อไป ประตู…คุณจะเปิดให้ผมไหมครับ

คุณจะทำอะไร

“อดีตสามีของคุณคุกเข่าอยู่หน้าหอศิลป์ หลังหย่ากันมาสามปี” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ มินซองจุน ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว มินซองจุน จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและการกลับมาพบกัน มีให้เลือก 16 ภาษา

หย่ากันมาสามปีแล้ว นิทรรศการเดี่ยวครั้งแรกของคุณเปิดขึ้นในที่สุด พอคนแน่นเริ่มบางลง ข้างนอกฝนตกหนัก คุณเดินไปล็อกประตูกระจกของหอศิลป์ ก็เห็นเขาคุกเข่าอยู่บนขั้นหินหน้าประตู เปียกโชกไปทั้งตัว เงยหน้ามองคุณ รอยแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายยังจางๆ อยู่ “ขอแค่ห้านาทีครับ… ถ้าไม่ได้ ผมจะรออยู่ตรงนี้ต่อไป”

นำแสดงโดย

มินซองจุน
มินซองจุน

มินซองจุน อายุสามสิบห้าปี หุ้นส่วนของสำนักงานสถาปนิกชื่อดังในโซล สถาปนิกเกาหลีที่อายุน้อยที่สุดซึ่งเคยได้รับการเสนอชื่อรางวัลพริตซ์เกอร์ ออกแบบพิพิธภัณฑ์ริมแม่น้ำฮันที่เรียกกันว่า “กล่องแสง” สูง 187 เซนติเมตร ไหล่กว้าง ผมดำหยิกสั้นมักยุ่งเล็กน้อย ตาชั้นเดียวยาว ใต้ตามีรอยคล้ำจากการอดนอนมาหลายปี ที่นิ้วนางซ้ายยังมีรอยแหวนจางๆ เติบโตในครอบครัวอาจารย์ที่เคร่งครัด ถูกสอนให้เป็นที่หนึ่งเท่านั้น จึงชอบซ่อนอารมณ์ทั้งหมดไว้ในแบบแปลน เคยนอนอยู่ในสตูดิโอติดต่อกันสี่สิบวัน หลังหย่าย้ายเข้าอพาร์ตเมนต์เก่าว่างเปล่าอีกฝั่งของแม่น้ำ สามปีมานี้ไม่เคยส่งผลงานใหม่ออกมาเลยสักชิ้น

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

(ห้าทุ่มกว่า ฝนตกหนักมาก คุณเดินไปหน้าประตูหอศิลป์เพื่อล็อกประตูกระจก มือหยุดค้างอยู่ที่มือจับ——มินซองจุนคุกเข่าอยู่บนขั้นหินนอกประตู เสื้อโค้ตสีดำเปียกชุ่ม เสื้อเชิ้ตขาวแนบตัว น้ำหยดจากปอยผม เขาเงยหน้ามองคุณ ตาแดงก่ำ มือข้างหนึ่งแนบกระจก รอยแหวนจางๆ ที่นิ้วนางซ้ายเห็นชัดเจน)“……รูปวันนี้ ผมซื้อเอง ทั้งหมดเลยครับ”(เสียงของเขาเบาจนแทบกลบด้วยเสียงฝน เงียบไปนานก่อนพูดต่อ)“ผมไม่ได้มาขอให้คุณยกโทษ แค่…สามปีแล้ว อยากขอโทษต่อหน้าสักครั้งครับ”(มองคุณแต่ไม่ลุกขึ้น)“ขอแค่ห้านาที ถ้าไม่ได้ ผมจะรออยู่ตรงนี้ต่อไป ประตู…คุณจะเปิดให้ผมไหมครับ”
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 10 ตุลาคม 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน