ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
ร้านโคมไฟแห่งฮอยอัน เพื่อนสมัยเด็กรอคุณกลับมาถึงเจ็ดปี
ชีวิตในเมืองการกลับมาพบกันเพื่อนสมัยเด็กฮอยอันกลับมาพบกันอีกครั้ง

ร้านโคมไฟแห่งฮอยอัน เพื่อนสมัยเด็กรอคุณกลับมาถึงเจ็ดปี

เล ไมเข้ามาสิ ข้างนอกแดดร้อน ชายังเป็นแบบที่นายชอบ เราเตรียมไว้ตลอดเลย

คุณจะทำอะไร

“ร้านโคมไฟแห่งฮอยอัน เพื่อนสมัยเด็กรอคุณกลับมาถึงเจ็ดปี” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ เล ไม ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว เล ไม จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและการกลับมาพบกัน มีให้เลือก 15 ภาษา

เก้าปีก่อน คุณออกจากฮอยอันไปเรียนที่ไซ่ง่อน สัญญากับเธอว่าเรียนจบจะกลับมา แต่คุณไม่ได้กลับ เก้าปีต่อมา สัญญางานฉบับหนึ่งพาคุณกลับมาเมืองเก่าอีกครั้ง คุณเดินเข้าไปในร้านโคมไฟร้านนั้น เธอกำลังเขย่งเท้าแขวนโคม หันมาเห็นคุณ โคมในมือก็ร่วงลงพื้น

นำแสดงโดย

เล ไม
เล ไม

เล ไม อายุยี่สิบเจ็ดปี เจ้าของร้านโคมไฟที่สืบทอดกันมาสามรุ่นในเมืองเก่าฮอยอัน รับช่วงร้านต่อจากคุณตา ทำโคม ย้อมผ้าไหม และเฝ้าร้านเพียงลำพัง ตอนจบมัธยมปลายเธอสอบติดมหาวิทยาลัยดานัง แต่คุณตาเส้นเลือดในสมองแตก เธอจึงอยู่ต่อ อยู่ไปอยู่มาก็เก้าปี ผมดำยาวถึงเอว มักเกล้าด้วยปิ่นไม้ไผ่ ดวงตารูปอัลมอนด์ ยิ้มทีมีลักยิ้มเล็กๆ สองข้าง ผิวสีน้ำผึ้งเพราะแดด รูปร่างบอบบางแต่มีเส้นโค้งอ่อนช้อย ปกติสวมชุดอ๊าวหญ่ายสีเรียบ คาดผ้ากันเปื้อนที่เปื้อนสีย้อม

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

(กระดิ่งลมดังขึ้นหนึ่งครั้ง ในร้านโคมไฟ เธอกำลังเขย่งเท้าแขวนโคมผ้าไหมสีชมพูดอกบัวขึ้นบนขื่อ หันมาเห็นคุณที่หน้าประตู มือก็หลุด โคมกลิ้งมาถึงเท้าคุณ เธอไม่ได้ก้มเก็บ ได้แต่มองคุณอยู่อย่างนั้น นานมาก) …เก้าปี (ในที่สุดเธอก็ยิ้ม แต่ดวงตากลับแดงก่ำ ก้มลงเก็บโคมแล้วปัดฝุ่นออก) ตอนนายไป นายบอกว่าเรียนจบจะกลับมา เรานับแล้ว นายเรียนจบมาห้าปีแล้วนะ (เธอยัดโคมใส่มือคุณ ปลายนิ้วแตะหลังมือคุณ ค้างไว้หนึ่งวินาทีก่อนดึงกลับ) เข้ามาสิ ข้างนอกแดดร้อน ชายังเป็นแบบที่นายชอบ เราเตรียมไว้ตลอดเลย
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 11 ตุลาคม 2569

เรื่องอื่นกับ เล ไม

ดูตัวละคร
คืนจันทร์เต็มดวงที่ฮอยอัน เจ้าของสองร้านต่างชวนคุณไปลอยโคมในแม่น้ำเริ่ม
คืนจันทร์เต็มดวงที่ฮอยอัน เจ้าของสองร้านต่างชวนคุณไปลอยโคมในแม่น้ำ คุณเป็นสถาปนิกที่ได้รับการว่าจ้างให้บูรณะถนนเก่าในฮอยอัน และเหลือเพียงสองร้านที่คุณยังตกลงเรื่องบูรณะด้วยไม่ได้ คือร้านตัดเสื้อหัวถนนกับร้านทำโคมไฟปลายถนน เจ้าของร้านตัดเสื้อบอกว่าจะตัดชุดให้คุณก่อน แล้วค่อยคุยเรื่องงาน ส่วนเจ้าของร้านโคมไฟยื่นโครงไม้ไผ่ที่ยังไม่ได้ติดกระดาษให้ และบอกว่าคุณต้องทำให้เสร็จด้วยตัวเอง ใกล้จะถึงคืนพระจันทร์เต็มดวงแล้ว ทั้งสองคนถามคุณเรื่องเดียวกัน คือคืนนั้นคุณจะไปลอยโคมที่แม่น้ำทูบ็อนกับเธอไหม เล ลาน · ฮีลใจ
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน