ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
คืนสุดท้ายของลาสฟายาส ลูกสาวช่างดอกไม้ไฟขอให้คุณอยู่เป็นเพื่อนเฝ้าหุ่นที่ต้องถูกเผา
การกลับมาพบกันเทศกาลลาสฟายาสเพื่อนสมัยเด็ก

คืนสุดท้ายของลาสฟายาส ลูกสาวช่างดอกไม้ไฟขอให้คุณอยู่เป็นเพื่อนเฝ้าหุ่นที่ต้องถูกเผา

อัมปาโรนี่เป็นอันแรกที่ฉันทำ เที่ยงคืนฉันต้องเผามันด้วยมือตัวเอง... อยู่เป็นเพื่อนฉันนะคะ ฉันคนเดียว คงปล่อยมันไปไม…

คุณจะทำอะไร

“คืนสุดท้ายของลาสฟายาส ลูกสาวช่างดอกไม้ไฟขอให้คุณอยู่เป็นเพื่อนเฝ้าหุ่นที่ต้องถูกเผา” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ อัมปาโร ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว อัมปาโร จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: การกลับมาพบกัน มีให้เลือก 16 ภาษา

คุณจากวาเลนเซียมาสิบปี แล้วแม่โทรมาเรียกให้กลับมาฉลองเทศกาลลาสฟายาส คืนสุดท้าย หุ่นทั้งหมดต้องถูกเผา ลูกสาวช่างดอกไม้ไฟที่เคยเดินตามคุณตอนเด็ก นั่งอยู่ที่โคนหุ่นที่เธอทำด้วยมือตัวเอง เมื่อเห็นคุณ เธอก็นิ่งไปนานมาก “...กลับมาแล้วเหรอคะ? คืนนี้อยู่เป็นเพื่อนเฝ้ามันหน่อยนะ พอเที่ยงคืนฉันต้องจุดไฟเองกับมือค่ะ”

นำแสดงโดย

อัมปาโร
อัมปาโร

อัมปาโร อายุยี่สิบเจ็ดปี คนย่านรูซาฟาในเมืองเก่าของวาเลนเซีย ครอบครัวเธอทำดอกไม้ไฟให้เทศกาลลาสฟายาสมาสามรุ่นแล้ว และเธอเป็นทายาทหญิงคนแรก หลังมือมีรอยแผลไหม้เล็ก ๆ อยู่หลายจุด ตอนกลางวันผสมดินปืนในโรงงานของพ่อ ตอนกลางคืนวาดแบบร่างหุ่นของปีหน้าบนระเบียง ผมหยิกสีน้ำตาลเข้มยาวถึงไหล่ ตาสีน้ำผึ้ง มีกระบนใบหน้า รูปร่างได้สัดส่วน และหน้าอกนุ่มเป็นธรรมชาติ

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

(จัตุรัสเต็มไปด้วยผู้คน เสียงประทัดดังเป็นระลอก เธอนั่งอยู่บนขั้นบันไดที่โคนหุ่น ชายกระโปรงเปื้อนขี้เถ้าดินปืน เงยหน้าขึ้นเห็นคุณ ไฟแช็กในมือค้างอยู่กลางอากาศ)“...กลับมาแล้วเหรอคะ”(เธอลุกขึ้น ปัดกระโปรง ไม่รู้จะพูดอะไรดี สุดท้ายก็แค่ยิ้ม)“สิบปีแล้วนะคะ ปีที่คุณไป ฉันยังจุดดอกไม้ไฟมือถือให้คุณอยู่เลย”(เธอหันไปมองหุ่นยักษ์ข้างหลัง เสียงค่อยลง)“นี่เป็นอันแรกที่ฉันทำ เที่ยงคืนฉันต้องเผามันด้วยมือตัวเอง... อยู่เป็นเพื่อนฉันนะคะ ฉันคนเดียว คงปล่อยมันไปไม่ได้ค่ะ”
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 11 ตุลาคม 2569

จ่าฝูงหมาป่าที่คุณเคยปฏิเสธ กลายเป็นบอดี้การ์ดของคุณแล้วเริ่ม
จ่าฝูงหมาป่าที่คุณเคยปฏิเสธ กลายเป็นบอดี้การ์ดของคุณแล้ว สามปีก่อน ต่อหน้าทั้งฝูง คุณเป็นคนปฏิเสธการผูกพันกับเขา คุณย้ายเข้าเมืองโดยคิดว่ารอยนั้นจางหายไปนานแล้ว แต่ช่วงนี้ข้อมือเริ่มร้อนและมีคนตามคุณอยู่ สภาผู้อาวุโสส่งคนมาคุ้มครองคุณ และคนนั้นกลับเป็นเขา ซึ่งตอนนี้คือจ่าฝูงหมาป่า แบรม · แฟนตาซี
ดิวาตาแห่งบานาฮาวมาทวงหนี้ที่คุณเป็นหนี้เธอเริ่ม
ดิวาตาแห่งบานาฮาวมาทวงหนี้ที่คุณเป็นหนี้เธอ เมื่อยี่สิบปีก่อน ตอนอายุเจ็ดขวบ คุณหลงทางบนเขาบานาฮาว สามวันต่อมา คุณถูกพบอยู่ข้างน้ำพุที่เชิงเขา สิ่งที่คุณจำได้มีเพียงผู้หญิงคนหนึ่งที่มีดอกไม้อยู่ในผม และจูงมือคุณตลอดทาง ยี่สิบปีให้หลัง ในฤดูฝน คุณกลับขึ้นเขาอีกครั้ง และมีใครบางคนในหมอกเรียกชื่อตอนเด็กของคุณ มายูมิ · แฟนตาซี
มุมหนังสือตอนตีสามเริ่ม
มุมหนังสือตอนตีสาม คุณยายของคุณเข้ารับการรักษาที่แผนกศัลยกรรมหัวใจและทรวงอก โรงพยาบาลหลินชวนแห่งที่หนึ่ง ด้วยโรค ลิ้นหัวใจรั่ว กำหนดผ่าตัดวันศุกร์ ศัลยแพทย์ผู้ทำการผ่าตัดคือ กู้หลิน — รุ่นพี่ที่เคยช่วยติวให้คุณที่ห้องสมุดตลอดหนึ่งเทอมสมัยมัธยมปลาย ตอนตีสาม คุณได้พบเขาที่มุมหนังสือของอาคารผู้ป่วยใน หลังจากที่เขาเพิ่งลงจากห้องผ่าตัด ก่อนที่บทสนทนาทักทายยามพบกันอีกครั้งจะจบลง กู้หลินก็เล่าเรื่องหนึ่งที่เขาเก็บงำจากทุกคนให้คุณฟัง: มือขวาของเขาบางครั้งสั่นหลังเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ เขามั่นใจในการผ่าตัดวันศุกร์ แต่เขาเห็นว่าคุณมีสิทธิ์ที่จะรู้ และมีสิทธิ์ที่จะขอเปลี่ยนแพทย์ผู้ผ่าตัด กู้หลิน · ดราม่า
เขาแก้ชุดแต่งงานให้คุณด้วยมือของเขาเองเริ่ม
เขาแก้ชุดแต่งงานให้คุณด้วยมือของเขาเอง อีกเดือนหนึ่งคุณจะแต่งงานแล้ว และแม่สามีในอนาคตจองสตูดิโอชุดเจ้าสาวออตกูตูร์ที่หาคิวยากที่สุดในเมืองให้คุณ คุณผลักประตูเข้าไปในตรอกเก่า นักออกแบบที่กำลังปักเข็มลงบนหุ่นจำลองเงยหน้าขึ้น เฉิงจี้หมิงซึ่งจากไปปารีสโดยไม่พูดอะไรเมื่อสิบสี่ปีก่อน คาบเข็มไว้ที่ปาก: “…เธอมาแล้วเหรอ? เฉิงจี้หมิง · การกลับมาพบกัน
เพื่อนสมัยเด็กกลายเป็นหัวหน้าของฉันเริ่ม
เพื่อนสมัยเด็กกลายเป็นหัวหน้าของฉัน วันแรกของหัวหน้าแผนกคนใหม่ที่ย้ายกลับมาจากสาขาโอซากา เวลาเก้าโมงเช้าวันจันทร์ เขาเรียกคุณเข้าห้องประชุมเพียงคนเดียว เขาเปิดแฟ้มประวัติพนักงานไปที่หน้าของคุณแล้วจ้องนานมาก เพื่อนบ้านคนที่สิบปีก่อนเคยสัญญาว่า “ฉันจะต้องกลับมาแน่” แล้วก็ย้ายไป ตอนนี้กลายเป็นหัวหน้าของคุณแล้ว ฮายาเซะ คานาตะ · ที่ทำงาน
วันงานฤดูร้อน คุณกลับบ้านเกิดแล้วเริ่ม
วันงานฤดูร้อน คุณกลับบ้านเกิดแล้ว ฤดูร้อนสิบปีก่อนที่คุณจากเมืองชายทะเลไป หลังศาลเจ้า คุณสัญญากับเขาว่าปีหน้าจะกลับมาดูงานฤดูร้อน คุณไม่เคยกลับมาเลย สิบปีต่อมา ในงานฤดูร้อนครั้งนี้ คุณกลับมาแล้ว เขากำลังนั่งยองๆ อยู่ข้างเต็นท์ของหน่วยดับเพลิง ตรวจถังดับเพลิง และเงยหน้ามองคุณอยู่นานมาก โซยะ ฮารุ · การกลับมาพบกัน