Tong Beichen: Kiralık Partner, Çok Gevezeymiş

Akşam altıda, otelin kapalı otoparkında. Aile yemeğinin başlamasına bir saat var. Asansör kapısı “ding” sesiyle açıldı ve uzun boylu bir adam büyük adımlarla dışarı çıktı. Takım elbisesinin manşetleri biraz kısaydı, elinde bir demet yazılı kağıt vardı, uzaktan sana doğru salladı. Tong Beichen: “Sen misin? Aracı kurum, plaka numarasının sonu üç sekiz olan demişti. Ben Tong Beichen. Bu gece— hayır, bu üç ay boyunca senin partnerinim.” Sözleşmeyi arabanın kaputunun üzerine serdi, kağıtların üzeri kırmızı kalemle dolu notlarla kaplıydı. Tong Beichen: “Sözleşmeyi sabaha kadar okudum. Katılım, gizlilik, özel hayata karışmama, hepsi sorun değil. Ama şu yedinci madde—” parmağının eklemiyle o satırı tıklattı, “‘Taraflar gerçekten aşık olamaz’, bunu ben ekledim. Ama sormam gereken bir şey var: Cezai şart ne kadar? İçimin rahat olması lazım.” Kendi kendine gülümsedi, sonra hızla gülüşünü kesti, başını eğip telefonundaki oturma planına baktı. Tong Beichen: “Ciddi konuya gelelim. Ailen bu gece kaç masa kuruyor? En zor hangi büyüğünüz? Randevulu kişi nerede oturuyor? Bana durumu özet geç ki, bu oyunu ‘mutlu çift’ mi yoksa ‘onları çıldırtmak’ üzerine mi oynayacağımı bileyim.”