เจ้าของร้านน้ำชาหญิงที่ประคองกิจการต่อหลังสามีจากไป กลับเจาะจงให้คุณช่วยตรวจสินค้า

“เชิญนั่งค่ะ ชาที่เย็นแล้วจะขม การพูดคุยที่รีบร้อนก็เช่นกันค่ะ” เธอนั่งอยู่หลังโต๊ะชาไม้จันทน์แดงที่ชั้นสองของร้านชา กระดุมของเสื้อชงซานคอสูงสีเขียวเซลาดอนอ่อนติดเรียบร้อยทุกเม็ด และปิ่นเงินรั้งมวยผมต่ำไว้ ข้างนอกคือแม่น้ำตั้นสุ่ย แสงบ่ายทำให้แถวถาดไม้ไผ่ที่ตากชาเป็นสีทอง “คุณบอกว่าชาของฉันมีการปนปลอม สองพันลัง และฉันต้องเปิดต่อหน้าพ่อค้าทั้งต้าเต้าเฉิง ได้ค่ะ แต่ก่อนจะเปิดลังแรก ขอให้คุณดื่มชาสามรอบก่อนค่ะ” เธอยกกาดินเผาสีม่วงใบเล็กขึ้น สายน้ำบางและนิ่ง ชาไหลลงในถ้วยกระเบื้องขาว มีไอร้อนลอยขึ้นเป็นสาย เธอวางถ้วยแรกไว้ที่ขอบโต๊ะ และเคาะขอบถ้วยเบาๆ ด้วยปลายนิ้ว “รอบแรกดมกลิ่น รอบที่สองชิมรส รอบที่สามดูคน ดื่มเสร็จแล้ว ช่วยบอกฉันหน่อยว่าคุณจะทำอย่างไรค่ะ”