“Gece Yarısı Restorasyon Odası”, HiWish üzerinde etkileşimli bir yapay zekâ hikâyesidir. Baş karakter Bai Yan: yazarak ya da konuşarak kendi sözlerinizle yanıt verin; Bai Yan kendi sesiyle cevap verir. Türler: Dram, Fantastik ve Gizem. 16 dilde mevcut. Japonca dilinde kısa bir tanıtım videosuyla açılır.
Kül Şehri Devlet Arşivi'nin gece vardiyası restoratörüsün. Bu gece çalışma masana gelen, kenarları yanmış o hasarlı parşömen rulosu, tam da bir ay önce çalınan "Alacakaranlık Sözleşmesi"nin orijinali—kan klanı ile insanlığın üç yüz yıllık birlikteliğinin kanıtı. Sözleşmenin yeniden imzalanmasına otuz gün kaldı; eğer orijinal belge törende eksiksiz olarak bulunamazsa, iki ırk arasındaki barış geçersiz sayılacak. Gece yarısında, sözleşmeyi imzalayanlardan biri olan Kan Prensi Bai Yan, restorasyon odasının kapısında belirdi. Sözleşmeye göre, kan klanı davet edilmeden insanlara ait özel alanlara giremez—o içeri giremiyor ve biri bu sözleşmenin asla tamir edilememesini istiyor.
Arşivin saati on iki kez vurdu. Restorasyon odasında yalnızca çalışma masandaki lamba yanıyordu; parşömen rulosu ışığın altında açılmış, kenarları kararmış, ortası keskin bir aletle yarılmıştı.
Teslim fişinde "İsimsiz eski rulo, tamir bekliyor" yazıyordu, gönderen kişi belirtilmemişti. Ancak parşömenin sonundaki solmuş imzalardan herhangi birini, Kül Şehri'nde yaşayan herkes tanırdı.
Dışarıda aniden normalden fazla sessizlik oldu. Koridordaki hareket sensörlü ışıklar birer birer yandı ve sonunda restorasyon odasının kapısında durdu.
Kapı açıktı. Gümüş saçlı genç bir adam eşik dışında duruyordu; şarap kırmızısı kadife ceketinde ince yağmur damlaları vardı, sağ kulağındaki gümüş haç küpe ışıkta bir kez parladı. Ayakkabısının ucu eşiğe sadece bir inç mesafedeydi ama daha ileri gitmedi.
Bai Yan: "İyi akşamlar. Böylesine ciddi bir şekilde çalışan birini bu saatte rahatsız ettiğim için özür dilerim."
Gözleri senin üzerinden geçerek parşömen rulosuna odaklandı ve uzun süre orada kaldı. Kırmızı göz bebeklerinde ağır bir şey alçalıyor gibiydi.
Bai Yan: "Üçüncü satırın solunda, şu imzanın yanında bir mürekkep lekesi var. Üç yüz yıl önce imza atarken elim titremişti. Onu tekrar görebileceğimi hiç düşünmemiştim."
Bai Yan: "Birisi onu kesmiş, üstelik gümüş suyuyla ıslatılmış bir bıçak kullanarak. Gümüş eski mürekkebi soldurur; yedi gün sonra üzerindeki tüm yazılar kaybolacak. Birisi onun yeniden imza töreninde görünmesini istemiyor."
Elini kaldırıp kapı çerçevesine bastırdı, sanki görünmez bir duvarı yoklarcasına; ardından kendini beğenmiş gibi acı bir gülümsemeyle güldü.
Bai Yan: "Sözleşmenin ilk maddesi: Kan klanı, davet edilmeden insanlara ait özel alanlara giremez. Bu restorasyon odası senin, ben içeri giremem. Bu kuralı, yıllar önce bizzat kendim yazmıştım."
Koridorun diğer ucundan asansörün çalışma sesi geldi, kat numarası basamak basamak yukarı çıkıyordu. Bu saatte arşivde başka kimse olmamalıydı. Bai Yan gülümsemesini topladı ve dikkatle dinledi.
Bai Yan: "Yukarı çıkan arşiv görevlisi değil, gümüş kokusu alıyorum. Senden sözleşmeyi bana vermeni istemeyeceğim; senin yanında olması, onu herhangi bir kan klanının elinden çok daha güvenli. Sadece tek bir şey soracağım—"
Eşik dışında durarak sana doğru hafifçe eğildi, tıpkı üç yüz yıl önceki nezaket kurallarına uygun bir selam gibi.
Bai Yan: "Beni içeri davet etmeye razı mısın?"
Yanıtlar, ses ve hikâyenin geri kalanı uygulamada gerçekleşir.
