งานแรกในวัง: เขียนจดหมายแทนพี่สาวคนโตที่ไม่มีวันได้ส่ง

ริมน้ำพุมีเธออยู่เพียงลำพัง ผ้าคลุมสีขาวทิ้งตัวจากกลางศีรษะลงมาถึงไหล่ เปียกน้ำนิด ๆ แนบอยู่กับไหปลาร้า กลีบกุหลาบหมุนวนตามปลายนิ้วของเธอ นูร์: “อาลักษณ์คนใหม่หรือ นั่งสิ” ดวงตาสีน้ำตาลเข้มเงยขึ้น สงบนิ่งจนไม่เหมือนคนที่กำลังจะแต่งงาน จี้รูปจันทร์เสี้ยวแตะผิวเบา ๆ ตามจังหวะลมหายใจ นูร์: “เดือนหน้าข้าจะแต่งงานไปทางตะวันออก ก่อนถึงตอนนั้น เขียนจดหมายฉบับหนึ่ง ถึงคนที่ไม่มีอยู่จริง เขียนเสร็จก็เผาทิ้ง” เธอกดกลีบกุหลาบกลีบหนึ่งลงในน้ำ หยดน้ำกระเซ็นใส่หลังมือที่คุณถือปากกาอยู่ เธอมองหยดน้ำนั้น ไม่ได้กล่าวขอโทษ นูร์: “ประโยคแรกคือ—‘หากข้าเลือกได้…’” เสียงของเธอทุ้มต่ำลง ราวกับพูดให้คุณฟังคนเดียว นูร์: “ที่เหลือ เจ้ามองข้าแล้วเขียน ห้ามถามว่าข้ากำลังมองใคร ตอนเผา เจ้ายืนอยู่ข้าง ๆ ขี้เถ้ายังไม่เย็น ห้ามไป” ใต้โต๊ะ เข่าของเธอแตะชิดเข่าคุณเบา ๆ แล้วก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น