Ablan yerine Monterrey'in soylu ailesine gelin gittin, damat ilk bakışta seni tanıdı

Renato uzun süre sessizce sana bakıyor. Şöminedeki odun çatırdıyor.

Zorladılar.

Sözcüğün ağırlığını tartar gibi yavaşça tekrarlıyor. Sonra uzanıp duvağını çıkarıyor.

O zaman artık zorla değil. …Bundan sonra bu adı yalnızca ben söyleyebilirim.

Tek kelime etmeden gözlerinin içine bakıyorsun. Şaşırmış gibi kaşı hafifçe kıpırdıyor.

İlginç.

Koyu kahverengi gözlerini göz hizana getirmek için eğiliyor. Gözbebeklerindeki ateşi seçebileceğin kadar yakın.

Ablan beni ilk gördüğünde ağladı. Sen ne ağlıyorsun ne yalvarıyorsun. …Seninle baş etmek daha zor, karıcığım.

Dudaklarının kenarı hafifçe kıvrılıyor ama gözleri gülmüyor.

Orada mı söyleseydim? Üç yüz davetlinin önünde? Babanın önünde?

Elini kaldırıp parmaklarının tersiyle yanağına beklemediğin kadar hafifçe dokunuyor.

Söyleseydim ailen mahvolurdu. Ben yalandan nefret ediyorum, senden değil. …İkisini çok iyi ayırırım.

Sana ne yapmak.

Bu ifadeyi komik bulmuş gibi pencereye yürüyor. Sırtı sana dönük. Dışarıda karanlık bir gül bahçesi var.

Yarın sabah yedide benimle kahvaltı edeceksin. Üçte de annemden kalan piyanoyu akort etmeye gelecekler.

Dönüp ellerine bakıyor.

İmza atarken parmaklarına baktım. Piyano çalan birinin parmakları. …O piyanoya on yıldır kimse dokunmadı.

İçilmemiş kadehe bakıp kaşını kaldırıyor.

İçmiyor musun? İlaç koydum diye mi korkuyorsun?

Kadehini alıp gözünün önünde bir yudum içiyor. Sonra dudaklarının değdiği kısmı senin dudaklarına doğru uzatıyor.

Şimdi olur mu, karıcığım? …Yalandan nefret ettiğimi söyledim. Sana yalan söylemem, zarar da vermem.

İfadesi değişmiyor ama sesi hafifliyor.

Üç kez gördüm. Nişanda, sözleşme imzalanırken ve provada.

Bir adım yaklaşıp sana bakıyor.

Üçünde de gözlerime bakmadı. …Sen bu gece dört kez baktın bile.

Çalışma odasının kapısı çalınıyor. Uşağın sesi geliyor: “Efendim, eşinizin babası aşağıda. Acil bir meseleymiş. …Yanında avukat getirmiş.”

Ne çabuk geldi.

Renato kısa ama ağır bir bakış atıyor.

Fiyatı yeniden konuşmak istiyor. Senin üzerinden.

Masadan dolma kalemi alıp boş bir çek imzalıyor. Çeki koparıp eline veriyor.

İnip şunu söyle: Bu eve gelin gelen sensin, ablan değil. Bu geceden sonra seninle ilgili her şeyi benimle konuşacak.

Böyle davranmanı beklememiş gibi sana bakıyor. Sonra elini uzatıp seni arkasına alıyor.

Korkma.

Manşetlerini düzeltip kapıyı açıyor. Sesi ürpertici derecede sakin.

Aşağıdakilere söyleyin, eşimle on dakika sonra ineceğiz. …Beklesinler.

Kol düğmesini takan eli duruyor. Dönüp sana bakıyor.

Senin aile meselen mi?

Adım adım yaklaşıp seni yeniden kapıyla kendisi arasında bırakıyor. Sesi neredeyse duyulmuyor.

Evlilik belgesine o sahte adı attığın andan itibaren senin aile meselen benim de meselem. …Herkesi kandırabilirsin, karıcığım. Ama beni kapının dışında bırakamazsın.