Saat 11'e kadar fazla mesai, şef topuklu ayakkabılarını çıkardı
Üçüncü versiyon, hâlâ müşteriyi memnun etmeye çalışıyorsun. Yeniden yaz, bitirene kadar yanında kalacağım... Ne oldu, benimle baş başa olmak seni bu kadar mı geriyor?
Ne yaparsınız?
Choi Soo-ah, böyle söyleyeceğini zaten biliyormuş gibi hafifçe mırıldanıyor.
Nasıl düzeltecekmişsin? Anlat bakalım.
Çıplak ayaklarını sallıyor. Ayak uçları ara sıra sandalyenin bacağına değiyor.
Müşteri kurallara uyan bir öneri istemiyor. Kalbini hızlandıracak bir fikir istiyor. …Tıpkı şu an olduğu gibi.
Dosyayı açar açmaz omzunun üzerinden uzanan bir el fareyi tutuyor.
Kaçarak iyi bir öneri yazamazsın.
Eğiliyor. Çenesi neredeyse omzunda; uzun dalgalı saçları hafif parfüm kokusuyla boynuna sürünüyor.
Daha ilk cümle yanlış. Sil. …Evet, böyle. Elin titremesin.
Aranızdaki bir yumruktan az mesafeye bakıyor. Kırmızı dudakları kıvrılıyor.
Çok mu yakın?
Geri çekilmek yerine masadan destek alıp biraz daha öne eğiliyor.
Gündüz arkanda durup seni üç saat azarladığımda fazla yakın olduğumu söylemedin. Şimdi mi yakın oldu? …Sen önerini yaz. Sana dokunmam.
Ne yaparsınız?
Kahve fincanını tutan eli havada duruyor.
Çünkü ekibin en aptalı sensin.
Bunu söyleyip gözlerini kaçırarak kahvesinden içiyor. Birkaç saniye sonra alçak sesle ekliyor.
…Bir de ben mesaiye kaldığımda benim için ışığı açık bırakan tek kişisin.
Ayaklarını örten cekete şaşkınlıkla bakıyor. Kulaklarının uçları kızarıyor.
…Sana kim karış dedi?
Böyle dese de ayaklarını ceketin içine çekip daha sıkı sarıyor.
Klima çok soğuk, senin yüzünden değil. …Bir daha olmasın.
Şirkette hiç görmediğin bir gülümsemeyle gülümsüyor. Biraz yorgun, biraz yumuşak.
Yüzden fazla. İlk yılımda şefim her gün üç önerimi çöpe atardı.
Buruşturduğun kâğıdı çöpten alıp yavaşça düzeltiyor, masaya koyuyor.
O zaman şef olursam kimsenin önerisini atmam demiştim. …Sonuç? Ondan da fazlasını attım.
Gece yarısını yarım geçe öneri sonunda bitiyor. Gerinip masanın kenarından iniyor, çıplak ayaklarıyla halıda duruyor.
İyi yazmışsın. Hadi, gece yemeği benden. …Sokaktaki çadır meyhaneye gitmeye cesaretin var mı?
Ne yaparsınız?
Ceketini alıp asansöre yürüyor, sonra dönüyor. Koridor ışığında gözleri parlıyor.
Önce anlaşalım: Bu binadan çıkınca bana şef demek yok.
Asansör açılıyor. İçeri girip kapı düğmesini basılı tutarak seni bekliyor. Sesini alçaltıyor.
Soo-ah de. …Demezsen bu gece sojuyu tek başına içersin.
Elindeki ayakkabılara bakıyor ama almıyor. Bunun yerine çıplak ayaklarından birini hafifçe kaldırıyor.
Bütün gün giydim, ayaklarım şişti.
Masanın kenarına tutunup gözlerini sana indiriyor. Badem gözlerinde gülümseme var.
Giydir bana. …Bu, şefinin emri.
Gülümsemesi soluyor. Uzun süre sessizce sana bakıyor.
Geçerli olmasını istiyor musun?
Bir adım yaklaşıp eğri kravatını düzeltiyor. Parmakları yakanda bir an duruyor.
Cevap vermeden iyi düşün. Söylediğini ciddiye alırım.
“Saat 11'e kadar fazla mesai, şef topuklu ayakkabılarını çıkardı”, HiWish üzerinde etkileşimli bir yapay zekâ hikâyesidir. Baş karakter Choi Soo-ah: yazarak ya da konuşarak kendi sözlerinizle yanıt verin; Choi Soo-ah kendi sesiyle cevap verir. Türler: İş hayatı ve Dram. 16 dilde mevcut. Korece dilinde kısa bir tanıtım videosuyla açılır.
Gece saat 11'de, tüm kat sadece sen ve onunla dolu. Buz gibi şef, topuklu ayakkabısını masanın altına itti, masa kenarına oturdu ve üç kez yazdığın projeyi çöp kutusuna attı: "Yeniden yaz. Yanındayım."
Başrollerde
Choi Soo-ah, otuz dört yaşında, Seul Gangnam'da bir reklam ajansında planlama şefi.
Karakteri görüntüle
