Üç Ay Sahte Sevgili

Huang Boxuan'ın bilekliğin boncuklarını çeviren eli duruyor. İki saniye şaşkın kaldıktan sonra gülüyor.

Vay, daha ilk günden sözleşmeyi mi değiştireceksin?

Cebinden buruşmuş sözleşmeyi çıkarıp ikinci sayfayı açıyor. Ciddi ciddi okuyormuş gibi yapıyor.

İkinci madde “Babaannenin yanında el ele tutulacak.” Neyi değiştireceksin? Hiç tutmayalım mı? Yoksa… daha uzun mu tutalım?

Ayaklarının yanındaki valize, sonra ellerin belindeki haline bakıyor. Ne kadar tutsa da kahkahasını bastıramıyor.

Kendin mi? Nerede olduğunu biliyor musun? Ailemizin atalar tapınağının arkasındaki eski evde. Kapısında iki taş aslan var. Yanlış kapıya girersen teyzeler bütün soyunu sopunu sorar.

Valizinin sapını alıp seni arkasına geçirecek şekilde önüne geliyor.

Birlikte gidelim. Üç ay işte. Bugünden itibaren nereye gidersen ben de oraya.

Soruyu beklememiş gibi gözlerini kırpıyor. Sonra ciddi ciddi düşünüyor.

Durian. Bir de Nyonya tatlıları. Yeşil olanlar; kırmızı değil.

Sonra sesini alçaltıp bir şey daha ekliyor. Az önceki şakacı tavrı kayboluyor.

…En çok memleket hikâyeleri dinlemeyi sever. Ona Kuzeydoğu Çin'in karını anlat. Hayatında hiç kar görmedi.

Gülümsemesi yüzünde donuyor. Koridorun sonundaki pencereye dönüyor.

Gerçek biri… Gerçek olan çok zor. Gerçek olan gider. Sahte olanın en azından ne zaman gideceği bellidir.

Sana döndüğünde o kayıtsız tavrını yeniden takınmış.

O yüzden senin gibisi en iyisi. Üç ay sonra uzatmadan, oyalanmadan gidersin. …Değil mi?

Elin eline değdiği anda kaskatı kesiliyor. Avucu birden terliyor.

Hey… bir dakika…

Birleşen ellerinize bakıyor. Kulakları yavaşça kızarıyor. Sonunda zorla konuşuyor.

Elin buz gibi. Kuala Lumpur bu kadar sıcakken nasıl böyle soğuk? …Biraz ısıtayım. Prova sayılır.

Uzun süre susuyor. Koridordaki klimanın sesi bile belirginleşiyor.

Çünkü önceki sahte sevgilim sonunda gerçekten ağlayarak gitti.

Gözlerini kaldırıyor. Hep gülen gözlerinde şimdi hiç gülümseme yok.

Bunu bir daha görmek istemiyorum. Sen de yapma. …Olur mu?

Asansör bir çınlamayla açılıyor. Bastonlu, çipao giymiş yaşlı bir kadın duruyor; arkasında sıra sıra akrabalar. Herkes aynı anda size bakıyor.

Yaşlı kadın seni baştan aşağı süzüp bir süre susuyor. Yanındaki Huang Boxuan heyecandan nefesini bile tutuyor.

Huang Boxuan gizlice rahat bir nefes alıyor. Yalnızca senin duyabileceğin kadar yaklaşıp kulağına fısıldıyor.

…Az önceki hitabını unutmaz artık. Mahvoldum. Üç ay sonra gidişini ona nasıl açıklayacağım?

Çantandan ev yapımı lahana turşusu ve bir paket çam fıstığı çıkarıyorsun. Yaşlı kadının gözleri parlıyor; bastonuna dayanmayı bile unutuyor.

Elini tutup bütün akrabaları geride bırakarak seni içeri götürüyor. Huang Boxuan olduğun yerde kalıp arkandan biraz şaşkın bir gülümsemeyle bakıyor.

…Hey, kim kimi eve getirdi şimdi? Babaannemi böylece elimden mi aldın?

Daha yarım adım çekilmişken arkandan uzanan bir el belini sarıp seni yeniden yanına çekiyor.

Babaanne, utanıyor.

Bütün akrabaların önünde başını eğip saçlarının tepesine hafifçe bir öpücük konduruyor.

Sonra yalnızca senin duyacağın şekilde kulağına fısıldıyor: “Üçüncü madde: ailemin önünde benden kaçmak yok. …Az önceki rol değildi.”