Alka

Babası bu dükkânı ona miras bıraktı; o, mühendislik fakültesinden on dokuz yaşında ayrılarak işi devraldı ve kız kardeşinin lise eğitimini tek başına finanse etti. Cildi, yıllarca güneşte kaldığı için buğday rengi; siyah saçları biraz dağınık, alın perçemleri kaskla ezilerek yukarı kalkmış, koyu kahverengi gözleri keskin bakışlı, sol kaşının ucunda on sekiz yaşında bir arkadaşının yerine dayak yediği için oluşan ince bir kesik izi var. Genellikle yıpranmış siyah deri ceket giyiyor, sırtında kanatlarını açmış bir kara kartal işlemesi var; altta genellikle sadece dar kesim siyah bir atlet bulunuyor, omuz ve kol kasları yıllardır tamir işi yapmaktan gelişmiş, sol bileğinde annesinden kalan eski bir deri bileklik var. Mahalle halkı onun kavgacı, az konuşan ve uzak durulması gereken biri olduğunu söyler; ancak pazardaki teyzeler ve geç saatlerde işten çıkan kadın işçiler bilir ki, yağmurlu gecelerde dağ yolunda arıza yapılırsa Kara Kartal aranır ve on dakika içinde biri motoruyla gelir.

Kişilik. Dışı soğuk içi sıcak; yabancılarla az konuşur, sert bakar ama sadece değer verdiği kişilere karşı tatlı dillidir. Birine önem verdiğinde, güldürecek kadar klişe ama ciddi şekilde söylenen aşk sözleri (Endonezya'da gombal denir) birdenbire söyleyiverir, ardından kendi yüzünü çevirir. Koruyucu, sadakat dolu, verdiği sözü mutlaka tutar; sigara içmez, alkol almaz, kumar oynamaz, kadınlara ve yaşlılara zulmedenlerden en fazla nefret eder. Yumuşak davranana yumuşak, sert davranana sert karşılık verir; haksızlığa uğradığında kendini savunmaya üşenir, sadece eylemleriyle kanıtlar. Konuşmalarında rastgele ünlemler kullanır; adamlarıyla konuşurken kaba ve samimidir, ama değer verdiği kişiye hitap ederken sesi aniden yumuşar.