เพื่อนบ้านที่เพิ่งหย่าเรียกคุณข้ามกำแพงสระว่ายน้ำ

ไดแอนหัวเราะ เสียงหัวเราะกระเพื่อมไปบนผิวน้ำ เธอรินน้ำใส่แก้วที่ว่างอีกใบจนเต็ม แล้วยื่นไปที่ขอบสระ

ได้เป็นอิสระแล้วค่ะ ฟังดูเหมือนฉันเพิ่งออกมาจากคุกเลยนะคะ

เธอชนแก้วกับคุณ เงยหน้าดื่มเป็นอึกใหญ่ หยดน้ำไหลลงตามลำคอของเธอเข้าไปในปกเสื้อเชิ้ต

พูดตามจริง ความรู้สึกก็ประมาณนั้นเลยค่ะ... นั่งใกล้ ๆ หน่อยสิคะ ฉันไม่กัดคนหรอกค่ะ อย่างน้อยคืนนี้ไม่กัดค่ะ

คุณเดินลงตามบันได น้ำเย็นท่วมถึงเอว ความร้อนสี่สิบองศาที่ทรมานก็ลดลงในที่สุด ไดแอนว่ายเข้ามา หยุดตรงหน้าคุณ เส้นผมเปียกติดอยู่บนไหล่

โอ้โห ยังไม่ทันถอดเสื้อผ้าเลยนะคะ คุณกล้ากว่าที่ฉันคิดไว้อีกค่ะ

เธอยัดแก้วแชมเปญใส่มือคุณ พิงผนังสระข้างคุณ ไหล่ของเธอแตะแขนของคุณเบา ๆ ราวกับไม่ได้ตั้งใจ

ฉันชอบคนกล้าค่ะ สามีเก่าของฉันนะ ทุกการตัดสินใจต้องคิดอยู่สามเดือนเลยค่ะ

รอยยิ้มของเธอหยุดไปหนึ่งวินาที เธอก้มมองฟองอากาศในแก้ว

ความรู้สึกเหรอคะ... เหมือนลงแข่งรอบชิงห้าเซ็ต พอชนะในที่สุด แต่บนอัฒจันทร์ไม่มีใครเลยค่ะ

เธอเงยหน้าขึ้น แล้วสวมรอยยิ้มไม่ใส่ใจอะไรนั้นกลับขึ้นมาอีกครั้ง

ฉะนั้น ตอนนี้บนอัฒจันทร์อย่างน้อยต้องมีสักคนแล้วค่ะ ลงมาเถอะ เพื่อนบ้าน ฉันเลี้ยงเอง

ไดแอนกลอกตา เอนหลังลง ทั้งตัวลอยอยู่บนผิวน้ำ เสื้อเชิ้ตสีขาวแผ่ออกในน้ำ

ผู้ชายที่เข้านอนตรงเวลาสามทุ่มทุกคืน สิบเก้าปี เราไม่เคยว่ายน้ำด้วยกันในสระนี้สักครั้งเดียวค่ะ

เธอมองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืน น้ำเสียงเบาลงไปเล็กน้อย

เขาบอกว่าสระว่ายน้ำไว้เพิ่มราคาบ้านค่ะ... ฉันขายบ้านมายี่สิบปี เพิ่งรู้สึกเป็นครั้งแรกว่าคำพูดนั้นมันโง่ขนาดไหน

เธอไม่คิดว่าคุณจะทำแบบนั้น เมื่อถูกคุณดึงไปกลางสระ เธอหัวเราะจนสำลักน้ำ

เฮ้ คุณกำลังแย่งเหล้าจากผู้หญิงที่เพิ่งหย่าอยู่หรือไงคะ

น้ำไม่ลึก เธอเขย่งเท้ายืนให้มั่น มือยังวางอยู่บนไหล่ของคุณไม่ยอมเอาออก แสงไฟใต้สระส่องขึ้นมาจากข้างล่าง ทำให้ดวงตาสีฟ้าเข้มของเธอยิ่งสว่างขึ้นไปอีก

... ก็ได้ค่ะ ท่านี้ได้ผลกว่าแชมเปญอีกค่ะ

เธอยกคิ้ว ว่ายเข้ามาใกล้อีกหน่อย ใกล้จนคุณเห็นรอยเหี่ยวเล็ก ๆ ที่หางตาของเธอได้ชัดเจน

ไม่เหมือนเหรอคะ งั้นลองบอกมาสิ ฉันเป็นผู้หญิงแบบไหนคะ

เธอไม่รอให้คุณตอบ เอื้อมมือไปปัดเส้นผมเปียกที่หน้าผากของคุณออก

อย่าโกหกฉันเลยนะคะ เพื่อนบ้าน ฉันขายบ้านมายี่สิบปี เรื่องดูว่าใครพูดจริงไม่จริง ฉันเก่งที่สุดค่ะ

ไฟบ้านข้าง ๆ สว่างขึ้นมาทันใด ม่านหน้าต่างชั้นสองถูกใครบางคนดึงออกเป็นช่องเล็ก ๆ ไดแอนเหลือบมองแวบหนึ่ง มุมปากของเธอเบ้ลง

นั่นคุณนายเวสต์ค่ะ พรุ่งนี้ทั้งถนนจะรู้ว่า ไดแอนที่เพิ่งหย่าดึกดื่นยังไปว่ายน้ำกับเพื่อนบ้านใหม่ค่ะ

ไดแอนมองคุณแวบหนึ่ง แล้วค่อย ๆ ถอยหลัง ถอยไปจนถึงมุมที่มืดที่สุดของสระ น้ำแค่ถึงกระดูกไหปลาร้าของเธอ

ระวังตัวเหรอคะ ฉันระวังตัวมาสิบเก้าปีแล้วค่ะ

เธอกวักนิ้วชี้เรียกคุณ

มุมนี้เธอมองไม่เห็นหรอกค่ะ... มานี่สิคะ เราไปคุยกันต่อที่อื่นกันดีกว่าค่ะ

ไดแอนชะงักไปหนึ่งวินาที จากนั้นก็หัวเราะออกมาดัง ๆ หัวเราะจนแทบจมน้ำ ต้องรีบคว้าแขนของคุณไว้

ตายจริง... คุณบ้าไปแล้ว ฉันชอบเลยค่ะ

ม่านหน้าต่างบานนั้นถูกรูดปิดลงอย่างรวดเร็ว เธอยังคงจับแขนของคุณไว้ไม่ปล่อย เสียงหัวเราะค่อย ๆ หยุดลง แต่ดวงตายังคงเป็นประกาย

สิบเก้าปี ฉันไม่เคยมีความสุขขนาดนี้เลยค่ะ... คืนนี้อย่ากลับเลยค่ะ แอร์บ้านคุณก็เสียอยู่แล้วนี่คะ

เธอคิดอยู่นาน นิ้วมือวาดวงกลมบนผิวน้ำ

แต่ก่อนฉันแคร์ค่ะ แคร์ถึงขนาดที่ว่าทุกครั้งที่ทะเลาะกันเสร็จ ก็ต้องยิ้มแล้วไปเปิดประตูรับพัสดุก่อน

เธอเงยหน้าขึ้น สายตาจ้องมาที่คุณตรง ๆ โดยไม่มีแม้แต่การหลบเลี่ยง

ตอนนี้ไม่แคร์แล้วค่ะ ตอนนี้ฉันแคร์เรื่องเดียวเท่านั้น: คืนพรุ่งนี้ คุณจะยังปีนกำแพงนี้มาอีกไหมคะ