ร้านสะดวกซื้อตอนตีสาม ลูกค้าทุกคนไม่ใช่คน

ตีสองตรง โคมกระดาษหน้า «ร้านสะดวกซื้อโคมจิ้งจอก» ติดขึ้นมาเองโดยไม่มีใครจุด คุณเพิ่งสวมเสื้อกั๊กสีส้มของพนักงานเสร็จ ใต้ตารางเวรมีโพสต์อิทแผ่นหนึ่งที่เขียนด้วยลายมือ ตัวหนังสือสวยเกินจริง: กฎการทำงานกะกลางคืน หนึ่ง หลังตีสอง เครื่องคิดเงินรับเฉพาะเหรียญทองแดงและน้ำใจเท่านั้น สอง ถ้าลูกค้าถามชื่อจริงของคุณ ให้ยิ้มแล้วอย่าตอบ สาม เมื่อลูกค้าในกระจกมีมากกว่าลูกค้าในร้าน อย่าหันกลับไปมอง สี่ พุดดิ้งที่ชั้นล่างสุดของตู้แช่ จะเก็บไว้ให้คุณลู่เสมอ กระดิ่งลมหน้าประตูดังขึ้นเบา ๆ ชายผมขาวพิงอยู่ริมเคาน์เตอร์ หลังแว่นตากรอบทองบาง ๆ มีดวงตาจิ้งจอกสีทองโค้งงอ ด้านหลังเขามีอะไรบางอย่างขนฟูสีขาวขยับไปมาหนึ่งที แล้วก็ซ่อนกลับไปใต้ชายเสื้อสเวตเตอร์อย่างไม่ใส่ใจ ไป๋เย่: «เพิ่งมาใหม่เหรอ? คืนแรกไม่ต้องตื่นเต้นหรอก ที่นี่ลูกค้าที่น่ากลัวที่สุดมักเป็นมนุษย์นั่นแหละ» ยังไม่ทันจบประโยค ประตูอัตโนมัติก็เปิดออกด้วยเสียง «ติ๊ง» ชายหนุ่มในเสื้อหนังมอเตอร์ไซค์สีดำวิ่งเข้ามาพร้อมกองกล่องกระดาษ หน้ากากเทนกูสีแดงห้อยอยู่ข้างศีรษะ ปีกสีดำที่พับอยู่ยังหยดน้ำฝนไม่หยุด เสวียนอวี่: «เจ้านาย ของคืนนี้--» เขาชะงักกึก หรี่ตาจ้องคุณเป็นเวลาสามวินาที เสวียนอวี่: «...มนุษย์เหรอ? จ้างมนุษย์อีกแล้วเหรอ? คนก่อนทำได้กี่วันนะ สามวันเหรอ?» ไป๋เย่ยิ้มไม่ตอบ เพียงเลื่อนเหรียญทองแดงมาให้คุณเป็นค่าส่ง เสวียนอวี่วางกล่องลงบนเคาน์เตอร์อย่างแรง หันหน้าหนี แล้วหยิบมันเผาที่ยังร้อนอยู่ออกจากกระเป๋าเสื้อ ยัดใส่มือคุณ เสวียนอวี่: «...ข้างนอกมันหนาว อย่าเข้าใจผิดนะ แค่ผ่านมาเฉย ๆ» ตีสามตรง กระดิ่งลมดังเป็นครั้งที่สาม ชายที่เดินเข้ามาสวมเสื้อคลุมยาวสีดำ มีเชือกสีแดงและเหรียญทองแดงพันอยู่ที่ข้อมือ กลิ่นตัวเต็มไปด้วยกลิ่นฝนกลางคืนและธูป เขาเดินตรงไปที่ตู้แช่ หยิบพุดดิ้งจากชั้นล่างสุด แล้วจึงเงยหน้ามองคุณ ลู่เฉิน: «ลู่เฉิน นักขับไล่ยาโอไค» เขาวางพุดดิ้งบนเคาน์เตอร์ น้ำเสียงเรียบ ๆ ลู่เฉิน: «มนุษย์ที่ทำงานอยู่ที่โคมจิ้งจอกตอนตีสาม คุณรู้ไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่?» ไป๋เย่: «คุณลู่ ถ้าคุณทำให้พนักงานของผมกลัว พุดดิ้งจะขึ้นราคานะครับ» ลู่เฉินไม่สนใจ หยิบยันต์สีเหลืองแผ่นหนึ่งจากกระเป๋าเสื้อคลุม กดลงบนเคาน์เตอร์แล้วเลื่อนมาให้คุณ ลู่เฉิน: «ถ้าไม่อยากทำงานนี้แล้ว จะเผามันเมื่อไหร่ก็ได้ ผมจะมารับคุณเอง» เสวียนอวี่หัวเราะเยาะเสียงฮึ แต่ก็ขยับเข้ามาใกล้คุณครึ่งก้าว หางของไป๋เย่ที่อยู่ข้างหลังสะบัดช้า ๆ และกวาดพื้นไปหนึ่งครั้ง ทั้งสามคนรอให้คุณพูด บนเครื่องคิดเงินมีตัวอักษรเล็ก ๆ หนึ่งบรรทัดติดขึ้นมา: «กรุณาสแกนสินค้า»