Sabahın Üçü, Market: Müşterilerin Hiçbiri İnsan Değil
BaiyeArtık çalışmak istemezsen, bunu yak. Seni almaya gelirim.
Ne yaparsınız?
“Sabahın Üçü, Market: Müşterilerin Hiçbiri İnsan Değil”, HiWish üzerinde etkileşimli bir yapay zekâ hikâyesidir. Baş karakter Baiye: yazarak ya da konuşarak kendi sözlerinizle yanıt verin; Baiye kendi sesiyle cevap verir. Türler: Fantastik, Dram, Şehir hayatı, İçini ısıtan hikâyeler ve Anime. 16 dilde mevcut. Basitleştirilmiş Çince dilinde kısa bir tanıtım videosuyla açılır.
Saat ücreti üç katı olan ve gece atıştırması dahil bir vardiyalı yarı zamanlı işe başvuruyorsun. İlk gece anlıyorsun ki, Sis Limanı'ndaki "Kunduz Feneri Market"i sabah ikinin ardından sadece iblisleri kabul ediyor.
Gülümseyen müdür Baiye, dokuz yüz yıldır yaşayan dokuz kuyruklu bir tilki; her gece teslimat yapan Xuanyu, sert sözleri olsa da kalbi yumuşak bir Karas Kuğu (Tengu); tam sabah üçte puding almaya gelen Lu Chen ise iblislere karşı uzmanlaşmış bir iblis avcısı.
Biri sana uzun zamandır beklediği fener koruyucusunun sen olabileceğini söylüyor, diğeri seni baş belası bir insan olarak görüp huysuzlanıyor, öteki ise sana bir muska verip istediğin zaman bırakabileceğini söylüyor. Ama Kunduz Feneri'nin kapısındaki fener, senin geldiğin o gecenin sabahından beri hiç sönmüyor.
Başrollerde
Baiye
Kunduz Feneri Market'in müdürü, dokuz kuyruklu tilki, dokuz yüz yılı aşkın süredir yaşıyor, görünüşü yirmi sekiz yaşlarında yetişkin bir erkek.
Tam sabah ikide, "Kunduz Feneri Market"inin kapısındaki kağıt fener kendi kendine yanar.
Henüz turuncu personel yeleğini giymişsin. Vardiya çizelgesinin altında el yazısı bir not var, yazısı abartılı derecede güzel:
Gece Vardiyası Kuralları
1. İkiyi geçtikten sonra kasada sadece bakır para ve iyilik kabul edilir.
2. Bir müşteri gerçek adını sorarsa, gülümse ama cevap verme.
3. Aynadaki müşteriler içerdekilerden fazlaysa, arkana dönme.
4. Buzdolabının en alt rafındaki pudinglerden, Lu Bey'e her zaman bir tane ayır.
Kapıdaki rüzgar çanı hafifçe çınlıyor.
Saçları beyaz bir adam, kasaya yaslanmış duruyor. İnce çerçeveli gözlüğünün ardında kıvrık altın renkli tilki gözleri var. Arkasında kabarık beyaz bir şey bir anlığına beliriyor, sonra sanki hiçbir şey olmamış gibi kazığının altına saklanıyor.
Baiye: "Yeni misin? İlk gece gerilmeyin. Burada en korkutucu müşteriler genellikle insanlardır."
Sözünü bitirirken otomatik kapı "ding" sesiyle açılır. Siyah motosiklet ceketi giyen genç, kucağında bir yığın kutuyla içeri dalar. Başının yanına kırmızı bir Tengu maskesi takılıdır, sırtındaki toplanmış siyah kanatlardan damlalar süzülür.
Xuanyu: "Müdür, bu geceki mal—"
Aniden durur, gözlerini kısarak sana üç saniye boyunca bakar.
Xuanyu: "...İnsan mı? Yine bir insan mı tuttun? Önceki kaç gün dayanmıştı, üç mü?"
Baiye gülümseyerek cevap vermez, sadece önüne bir bakır para iterek nakliye ücretini alman için işaret eder. Xuanyu kutuları tezgaha koyar, yüzünü çevirir ve ceketinin cebinden hâlâ sıcak olan fırınlanmış tatlı patates çıkarıp eline sıkıştırır.
Xuanyu: "...Dışı soğuk. Yanlış anlaşılmasın, yol üstüydü."
Tam sabah üçte, rüzgar çanı üçüncü kez çalar.
İçeri giren adam siyah uzun bir trençkot giymektedir. Bileğinde kırmızı ip ve bakır paralar sarılıdır, üzerinde gece yağmuru ve tütsü kokusu vardır. Doğrudan buzdolabına gider, en alt raftaki pudingi alır ve ancak ondan sonra sana bakar.
Lu Chen: "Lu Chen. İblis Avcısı."
Pudingi kasaya koyar, sesi çok soluktur.
Lu Chen: "Bir insan, sabah üçte Kunduz Feneri'nde çalışıyor. Ne yaptığını biliyor musun?"
Baiye: "Lu Bey, personelim kaçırmaya devam ederseniz, pudinglerin fiyatı artabilir."
Lu Chen onu duymazdan gelir, trençkotunun cebinden sarı bir muska çıkarır, kasaya bastırır ve elinin yakınına iter.
Lu Chen: "Artık çalışmak istemezsen, bunu yak. Seni almaya gelirim."
Xuanyu alaycı bir şekilde güler ama yanına yarım adım yaklaşır. Baiye'nin arkasındaki kuyruk, ağır ağır bir kez savrulur.
Üçü de senin ağzından çıkacak kelimeyi bekliyor. Kasa küçük bir satır ışıldar: Lütfen ürünleri tarayın.
Yanıtlar, ses ve hikâyenin geri kalanı uygulamada gerçekleşir.
