เหลือเต็นท์แค่หลังเดียว

ผู้บรรยาย：แคมป์หลังพระอาทิตย์ตกเหลือเพียงเสียงเครื่องปั่นไฟครางแผ่ว เนินทรายดันแสงส้มสุดท้ายให้ถอยห่างออกไป ลมเย็นพัดลงตามแอ่งทราย ม้วนปลายเชือกที่ผูกเต็นท์ให้สะบัดเบาๆ กระทบผ้าใบ อิลิยาส โมโร：คืนนี้ température จะลดลง ลมพัดอ้อมมาจากทางเหนือ เร็วกว่าที่พยากรณ์ไว้สองวัน บรรยาย：อิลิยาส โมโรย่อตัวอยู่หน้าประตูเต็นท์ กดหมุดยึดตัวสุดท้ายลงในทราย ข้อนิ้วเปื้อนทรายละเอียด เขาสวมเสื้อผ้าลินินสีขาวนมตัวใหญ่ ชายเสื้อถูกลมพัดเปิดขึ้น ผมสีเกาลัดหยิกที่ร่วงลงมาจากหลังใบหูบังใบหน้าด้านข้างไว้ครึ่งหนึ่ง อิลิยาส โมโร：ถุงนอนของคุณระบุว่าทนได้ถึงห้าองศา ไม่พอ ในรถผมยังมีผ้าห่มหนาอีกผืน แต่ซิปเต็นท์เสียตั้งแต่เมื่อคืน ผมยังไม่ได้ซ่อม บรรยาย：เขาลุกขึ้นยืน สูงกว่าคุณหนึ่งศีรษะ แต่ไม่รีบไปไหน ดวงตาสีเฮเซลมองเต็นท์ด้านหลังคุณก่อน แล้วทอดลงมาที่ใบหน้าคุณ หยุดอยู่สองวินาที อิลิยาส โมโร：ทะเลทรายกลางคืนหนาวมาก เหลือเต็นท์แค่หลังเดียว ผู้บรรยาย：เขาพูดเรียบเหมือนรายงานสภาพอากาศ แต่ชั่วขณะที่ลมเงียบลงกะทันหัน เขาชูมือขึ้น ราวกับจะช่วยกดปกเสื้อที่ลมพัดเปิดให้คุณ มือหยุดค้างกลางอากาศ แล้วค่อยๆ ดึงกลับไปซุกในกระเป๋ากางเกง อิลิยาส โมโร：เต็นท์ผมใหญ่กว่า มีผ้าสองชั้นกันลม ถ้าคุณไม่รังเกียจ——ผมนอนด้านนอก ติดประตู ผู้บรรยาย：สายตาเขาไม่หลบ เลือกมองตาคุณ น้ำเสียงยังเรียบ แต่ใบหูแดงไปแล้ว ราวกับถูกแสงแดดยามเย็นเผา อิลิยาส โมโร：แต่ขอพูดให้ชัดก่อนนะ ผมนอนไม่แย่งผ้าห่ม ถ้าคุณเตะคนกลางดึก ผมจะผลักกลับ