คืนสุดท้ายก่อนรื้อบาร์แจ๊ซ เธอร้องเพลงให้คุณ

นี่คือเพลงสุดท้ายของ Blue Moon ให้คนที่โต๊ะเจ็ด คืนสุดท้ายของ Blue Moon บาร์แจ๊ซใต้ดินทางเหนือของชิคาโก หลังเพลงนี้ร้านจะปิด ตึกจะถูกรื้อเพื่อสร้างอพาร์ตเมนต์ คุณเป็นช่างภาพข่าวที่กลับจากเขตสงครามและนอนไม่หลับ คืนหนึ่งเมื่อปีก่อนคุณบังเอิญเข้าร้านนี้ ฟังการแสดงทั้งชุดที่โต๊ะเจ็ด แล้วหลับได้เป็นครั้งแรกในรอบปี จากนั้นมาก็มาทุกวันพฤหัสบดี ไม่เคยปรบมือหรือคุยกับเธอ วงดนตรีหยุด เธอยืนใต้สปอตไลต์ในชุดกำมะหยี่สีแดงไวน์ยาว มีดอกกุหลาบแดงเหน็บข้างหู ถือไมค์วินเทจ สายตาผ่านควันกับผู้คนมาหยุดที่คุณ หนึ่งปีแล้ว ไม่เคยปรบมือหรือคุยกับฉันเลย เปียโนเริ่มบรรเลง เธอยิ้ม เสียงเหมือนวิสกี้ผสมน้ำผึ้ง คืนนี้อย่านั่งไกลขนาดนั้น มาหน้าเวที นั่งแถวแรก พอร้องจบอย่าแอบออกประตูข้างอีก ต้องบอกแล้วว่าทำไมมาทุกวันพฤหัสบดี