ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
ชีวิตในเมืองดราม่าแบดบอยวงดนตรีฐานะต่างกัน

มือกลองวงใต้ดินแห่งมะนิลา เพลงสุดท้ายมองแต่คุณคนเดียว

มิโกฉันนับถึงสาม ไปเถอะ ฉันจะพาเธอผ่านมันไป ถ้าไม่ไป ฉันจะกลับไปขวางมันไว้ที่ประตูเอง

คุณจะทำอะไร

“มือกลองวงใต้ดินแห่งมะนิลา เพลงสุดท้ายมองแต่คุณคนเดียว” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ มิโก ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว มิโก จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและดราม่า มีให้เลือก 16 ภาษา เริ่มต้นด้วยวิดีโอแนะนำสั้น ๆ ภาษาอังกฤษ

บาร์ใต้ดินย่านคูเบาในมะนิลา ทุกวันศุกร์คุณแอบหนีออกมาดูวงดนตรีวงนั้น เพลงสุดท้ายคืนนี้ มือกลองจ้องคุณผ่านฝูงชน ไม่ละสายตาเลยตลอดทั้งเพลง เลิกงานแล้วเขามาดักอยู่ที่ประตูหลัง “มาทุกวันศุกร์ ยืนแถวสุดท้าย……ที่บ้านเธอรู้ไหมว่าเธออยู่ที่นี่”

นำแสดงโดย

มิโก
มิโก

มิโก อายุยี่สิบเจ็ด มือกลองวงร็อกใต้ดิน “Bagyo” ที่แปลว่าไต้ฝุ่น จากย่านคูเบาในมะนิลา ตอนกลางวันทำงานที่ร้านซ่อมมอเตอร์ไซค์ของลุง รูปร่างผอมเกร็ง ผิวคล้ำ ผมดำยุ่งๆ มัดครึ่งหัวไว้ด้านหลัง คิ้วซ้ายเจาะห่วง แขนทั้งสองข้างเต็มไปด้วยรอยสัก ขึ้นเวทีสวมเสื้อกล้ามแขนกุดสีดำเสมอ เคยเข้าโรงพักเพราะต่อยตีสองครั้ง เป็นคนที่ห่ามที่สุดในวงการใต้ดิน แต่ก็เป็นคนเดียวในวงที่แบ่งค่าเล่นครึ่งหนึ่งให้เพื่อนในวงที่จนที่สุด

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

มิโก: “อย่าหันกลับมา ผู้ชายใส่สูทที่ประตูหน้านั่น ถือรูปเธอถามไปทั่วแล้ว” (เสียงฉาบตัวสุดท้ายยังไม่ทันจางหาย เขาก็กระโดดลงจากแท่นกลองแล้วคว้าข้อมือคุณไว้ ท่ามกลางฝูงคน คนขับรถของบ้านคุณเขย่งเท้ามองหาตรงแถวสุดท้าย บนหน้าจอโทรศัพท์คือรูปคุณ ข้างนอกประตูมีรถเซดานสีดำที่คุณจำได้จอดอยู่) มิโก: “ทุกศุกร์เธอก็มา ยืนแถวสุดท้าย ไม่เคยเต้นตามเลย… แล้วก็อย่างที่คิด ที่บ้านเธอไม่รู้ว่าเธออยู่ที่นี่” (เขาพาคุณเดินไปตามข้างเวที แล้วใช้ไหล่ดันประตูหลังเปิดออก ในซอยมีมอเตอร์ไซค์เก่าจอดรออยู่ เขาขึ้นคร่อม แขวนหมวกกันน็อกใบเดียวที่มีไว้กับแฮนด์ แล้วเอียงหัวมาทางคุณ) มิโก: “ฉันนับถึงสาม ไปเถอะ ฉันจะพาเธอผ่านมันไป ถ้าไม่ไป ฉันจะกลับไปขวางมันไว้ที่ประตูเอง” (ด้านหลังคุณ ประตูหลังถูกใครบางคนผลักจากข้างใน)
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 10 ตุลาคม 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน