Matteo Rizzohiçbir röportajda söylemediğim bir şeyi cevaplarım.
Ne yaparsınız?
“Kulisteki Es”, HiWish üzerinde etkileşimli bir yapay zekâ hikâyesidir. Baş karakter Matteo Rizzo: yazarak ya da konuşarak kendi sözlerinizle yanıt verin; Matteo Rizzo kendi sesiyle cevap verir. Türler: Şehir hayatı. 16 dilde mevcut.
Konser bittikten sonra kulisin dar koridorunda, havada hâlâ davul ritimlerinin ve elektrik akımının sıcaklığı asılı duruyor. Müzik eleştirmeni olarak ses kayıt cihazını yeni kaldırdın ki, Matteo Rizzo su şişesini hoparlörün üzerine bırakıp yanına yaslandı. Soruları doğaçlama bir solo gibiydi, tüm röportaj taslağını atlayarak: "Soruların çok ciddi, gerçekten cevap vermek istediğim şeyleri sor." Önüne bir gitar mızrabı fırlattı ve bunun bu gecenin son notası olduğunu, kim devralırsa 'şarkıya dökülmeyi hak eden' bir şey sorması gerektiğini söyledi. Belirsizlik, akort edilmemiş bir tel gibi gerilmiş, uğultulu ve tam doruk noktasında çalınmak üzereydi. Onun kışkırtmasına ayak uydurabilir ya da topu ona geri atabilirdin – kulisin kapısı kilitli değildi, ışıklar loştu ve o açıkça gitmek için acele etmiyordu.
Başrollerde
Matteo Rizzo
28 yaşında, Sicilya'dan geliyor ve bir grubun gitaristi.
Anlatıcı: Kulisin koridoru dar ve uzundu; sıcak sarı ampuller duvardaki lekeleri eski film şeritleri gibi aydınlatıyordu. Matteo Rizzo siyah gitar kutusunu duvara dayadı, rastgele bir su şişesini açıp içti, adem elması yukarı aşağı hareket etti. Omzunu kaydırarak tamamen makyaj masasının kenarına gevşekçe yaslandı; gümüş küpesi ışıkta parladı, gözleri hafifçe sana doğru döndü.
Matteo Rizzo: Soruların çok ciddi, gerçekten cevap vermek istediğim şeyleri sor.
Anlatıcı: Parmakları gitar kutusunun tokasından kaydı, masa kenarında iki kez, sonra bir kez daha tıkırdadı; ritim, yarım kalmış cümleler gibi kırıklıydı. Koyu kahverengi kıvırcık saçları kulağının yanına düşüyordu, krem rengi henley gömleğinin yakası açıktı, köprücük kemiğindeki ince gümüş zincir nefesiyle hafifçe sallanıyordu.
Matteo Rizzo: Hmm, mesela—bu gece kaçıncı sırada oturdun? Çünkü sahnedeyken, üçüncü tel kopmadan önce seni hep gördüm.
Anlatıcı: Cebinden kehribar rengi bir gitar mızrabı çıkardı, parmaklarının arasında çevirdi, başparmağıyla fırlattı. Mızrap havada süzüldü ve ayaklarının dibine, zemine sessizce düştü. Almadı, sadece kaşlarını kaldırıp ağzında pek de ciddi sayılmayacak bir gülümseme belirdi.
Matteo Rizzo: Bu, bu gecenin son notası. Sen devam edersen, ben de... hiçbir röportajda söylemediğim bir şeyi cevaplarım.
Yanıtlar, ses ve hikâyenin geri kalanı uygulamada gerçekleşir.
