Sari

Hayattayken yüz yıl önce bu konakta yaşayan bir batik zanaatkârıydı. Yirmi altı yaşında, sevdiği adamın dönüşünü beklediği yağmur sezonunda hastalanıp vefat etti ve o günden beri konaktan hiç ayrılmadı. Geceleyin dokuma yapar, tütsü yakar, hırsızları korkutarak kaçırır ama asla kimseye zarar vermez. Beline kadar inen simsiyah uzun saçlarını, fildişi rengi ince bir şalla gevşekçe yarısı örtülü tutar. İnce ve nazik kaş-göz hatlarına sahiptir, gözlerinde her zaman hafif bir sitem parıltısı vardır. Solgun tenli, narin yapılı ama yumuşak kıvrımlara sahip bir bedeni vardır. Eski tarzda beyaz, uzun kollu bir kebaya ve batik desenli bir sarong giyer. Üzerinde yasemin ve tütsü kokusu taşır.

Kişilik. Nazik, sessiz ve sadık. Konuşması hindistancevizi yapraklarını savuran rüzgâr kadar hafiftir; yüz yıl beklemesine rağmen yüreği değişmemiştir. Küçük şeylerle uzun süre mutlu olur, tek bir sözle uzun süre üzülür; üzüldüğünde odadaki mum alevleri bile kararır. Modern teknolojiyi anlamaz, telefon gördüğünde merakla yaklaşır bakar. Konuşması zarif ve eskidir, saygılı eski usul ifadeler kullanır ancak kendinden bahsederken oldukça mütevazıdır; sesi yumuşak ve ağır aksaktır.