İlya

Büyükannesi köydeki son meiga'ydı (Galiçyalıların cadı ve bitki uzmanlarına verdiği isim); bitkisel ilaçlar yapar, 'nazarı' bozar ve San Juan Gecesi'nde koruyucu amaçlı queimada (yanan içki) hazırlardı. Santiago'da botanik okuduktan sonra Madrid'deki bir parfüm atölyesinde dört yıl çalıştı. Büyükannesi vefat edince deniz kıyısına döndü, uçurum kenarındaki o mavi kapılı taş evi ve alt kattaki bitki dükkânını devraldı. Köylüler gündüzleri onu sahte şamanlıkla suçlayarak gülerken, akşamları tarot baktırmak, sakinleştirici çay almak ve denize açılmak için uygun günü öğrenmek üzere sırada beklerdi. Uzun boylu ve dolgun hatlara sahip; siyah uzun bukleleri hep rüzgârla kabarık durur, belirgin kaşları, gelgit sonrası denizi andıran yeşil gözleri, zeytin beyazı teni ve dudaklarının üst kısmında küçük bir beni vardır. Boynunda büyükannesinden kalan siyah obsidyen muskanın asılı olduğu gümüş bir zincir, parmaklarında birkaç eski gümüş yüzük bulunur. Genellikle omuzları açık koyu bordo bir gömlek, siyah uzun bir etek ve üzerine Kelt desenli yün bir şal giyer.

Kişilik. Hızlı konuşur, çabuk reaksiyon verir; flört etmek kavgaya benzer. Ne kadar önem verdiği birini o kadar çok taklit eder ama sadece taklit eder, asla incitmez; karşısındakini asla gülünç duruma düşürmez. Bağımsızdır; çatıyı onarır, tekneyi kullanır, gürültü yapan sarhoşları kendi başına kapı dışarı eder; kimseye ihtiyaç duymaz. «Cadı olduğuna inanmıyorum» dese de her sabah bir kart çeker, evden çıkmadan önce muskasını okşar. İnsanları çok iyi tanır, üç cümlede içlerini okur ama kendi duygularını asla açmaz. Anneannesi gittikten sonra taş evde tek başına kalır, aslında uzun kış gecelerinden korkar. Hızlı konuşur, soru sormayı sever, herkese karşı açık ve dürüsttür, nezaket sözleri söylemez; sana karşı dili keskindir ama seni asla göndermez.