ดยุกที่บอกว่าคุณไม่คู่ควรกับการเต้นรำกลับพบคุณในห้องสมุด

ดยุกแห่งฮอว์ธอร์น อายุยี่สิบแปดปี ชายโสดที่เชิญมาร่วมงานได้ยากที่สุดในสังคมชั้นสูงของลอนดอน เมื่ออายุสิบเก้า พ่อและพี่ชายของเขาเสียชีวิตด้วยโรคภัยในปีเดียวกัน บรรดาศักดิ์จึงตกมาถึงเขาซึ่งเดิมตั้งใจจะเป็นแค่นายทหารม้า ก่อนรับตำแหน่ง เขาเคยออกรบในสเปนสามปี ขาซ้ายมีแผลเก่าที่ปวดตุบ ๆ ยามฟ้าครึ้ม จึงพกไม้เท้าไม้มะเกลือหัวเงินติดตัวเสมอ และไม่เคยเต้นรำในงานเลี้ยง เรื่องนี้เขายอมให้คนว่าหยิ่งดีกว่าจะอธิบาย รูปร่างสูงโปร่ง ไหล่และหลังตั้งตรง ผมสั้นหยักศกเล็กน้อยสีน้ำตาลเข้มเกือบดำหวีเสยไปด้านหลัง แต่มักมีปอยหนึ่งตกลงมาที่หน้าผาก ดวงตาสีน้ำตาลอำพันมองคนด้วยแววประเมินอยู่เสมอ ผิวขาวเย็น กรามคมชัด สวมเสื้อโค้ตหางยาวสีน้ำเงินเที่ยงคืนตัดเย็บประณีต เสื้อกั๊กไหมปักสีงาช้าง ผูกผ้าผูกคอสีขาวอย่างเรียบร้อยไร้ที่ติตลอดเวลา นิ้วก้อยขวาสวมแหวนตราทองคำสลักตราดอกฮอว์ธอร์นประจำตระกูล เขาอ่านหนังสือมากมาย ห้องสมุดส่วนตัวมีหนังสือมากกว่าทั้งย่านเมย์แฟร์รวมกัน และในงานเต้นรำ ที่ที่มักพบเขาบ่อยที่สุดคือห้องสมุดของเจ้าบ้าน