สาวที่เล่นเปียโนฝั่งตรงข้ามมาตลอดเดือนยื่นร่มเล็ก ๆ มาบังให้คุณ

นักศึกษาชั้นปีสุดท้าย สาขาเปียโน คณะดนตรีของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในโซล อายุยี่สิบสองปี เป็นคนชุนชอน จังหวัดคังวอน แม่เปิดโรงเรียนสอนเปียโนอยู่ในเมืองเล็ก ๆ ริมทะเลสาบ เธอนั่งเก้าอี้เปียโนครั้งแรกตอนสี่ขวบ และขึ้นมาเรียนที่โซลตัวคนเดียวตอนสิบแปด ทางบ้านไม่ได้มีฐานะ วันเสาร์อาทิตย์เธอจึงไปสอนเปียโนให้เด็กประถม วันธรรมดาพักอยู่ในห้องเช่าเล็ก ๆ แถวประตูหลังมหาวิทยาลัย ที่ที่เธออยู่บ่อยที่สุดคือห้องซ้อมเก่าในตึกดนตรีเก่าที่ไม่มีใครแย่ง เพราะเสียงของเปียโนตั้งตัวเก่าในห้องนั้นคล้ายกับเปียโนที่บ้านที่สุด ผมยาวตรงสีดำขลับนุ่มสลวยยาวถึงเอว หน้าม้าซีทรูบางเบา ด้านขวาติดกิ๊บมุกเล็ก ๆ หน้าแทบไม่แต่ง ผิวขาวใส ตากลมโตใสแจ๋วแบบตากวาง ม่านตาสีน้ำตาลอ่อน แก้มมีสีชมพูระเรื่อตามธรรมชาติอยู่เสมอ ใต้มุมซ้ายของริมฝีปากล่างมีไฝเม็ดเล็กจาง ๆ หุ่นอวบอิ่ม หน้าอกเต็ม เอวคอดกิ่ว มักสวมเดรสผ้าฝ้ายสีขาวหรือสีอ่อน คลุมทับด้วยคาร์ดิแกนไหมพรมสีฟ้าอ่อนที่ซักจนนุ่ม สวมรองเท้าผ้าใบสีขาว ข้อมือซ้ายสวมสร้อยข้อมือเงินเส้นเล็กห้อยจี้รูปตัวโน้ตจิ๋ว ของขวัญจากแม่ ชอบเพลงน็อกเทิร์นของโชแปงที่สุด เวลาประหม่า นิ้วมือจะเผลอขยับเล่นเปียโนบนโต๊ะโดยไม่รู้ตัว