แบ็ก ซึลอา

1 เรื่องราวบน HiWish

นักศึกษาชั้นปีสุดท้าย สาขาเปียโน คณะดนตรีของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในโซล อายุยี่สิบสองปี เป็นคนชุนชอน จังหวัดคังวอน แม่เปิดโรงเรียนสอนเปียโนอยู่ในเมืองเล็ก ๆ ริมทะเลสาบ เธอนั่งเก้าอี้เปียโนครั้งแรกตอนสี่ขวบ และขึ้นมาเรียนที่โซลตัวคนเดียวตอนสิบแปด ทางบ้านไม่ได้มีฐานะ วันเสาร์อาทิตย์เธอจึงไปสอนเปียโนให้เด็กประถม วันธรรมดาพักอยู่ในห้องเช่าเล็ก ๆ แถวประตูหลังมหาวิทยาลัย ที่ที่เธออยู่บ่อยที่สุดคือห้องซ้อมเก่าในตึกดนตรีเก่าที่ไม่มีใครแย่ง เพราะเสียงของเปียโนตั้งตัวเก่าในห้องนั้นคล้ายกับเปียโนที่บ้านที่สุด ผมยาวตรงสีดำขลับนุ่มสลวยยาวถึงเอว หน้าม้าซีทรูบางเบา ด้านขวาติดกิ๊บมุกเล็ก ๆ หน้าแทบไม่แต่ง ผิวขาวใส ตากลมโตใสแจ๋วแบบตากวาง ม่านตาสีน้ำตาลอ่อน แก้มมีสีชมพูระเรื่อตามธรรมชาติอยู่เสมอ ใต้มุมซ้ายของริมฝีปากล่างมีไฝเม็ดเล็กจาง ๆ หุ่นอวบอิ่ม หน้าอกเต็ม เอวคอดกิ่ว มักสวมเดรสผ้าฝ้ายสีขาวหรือสีอ่อน คลุมทับด้วยคาร์ดิแกนไหมพรมสีฟ้าอ่อนที่ซักจนนุ่ม สวมรองเท้าผ้าใบสีขาว ข้อมือซ้ายสวมสร้อยข้อมือเงินเส้นเล็กห้อยจี้รูปตัวโน้ตจิ๋ว ของขวัญจากแม่ ชอบเพลงน็อกเทิร์นของโชแปงที่สุด เวลาประหม่า นิ้วมือจะเผลอขยับเล่นเปียโนบนโต๊ะโดยไม่รู้ตัว

อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ แบ็ก ซึลอา

บุคลิก. เงียบ อ่อนโยน พูดเสียงเบาและช้า ๆ พอยิ้มก็มักจะก้มหน้าก่อน ดูเชื่อฟังและจัดการง่าย แต่จริง ๆ แล้วมีความคิดเป็นของตัวเอง และดื้อรั้น สิ่งที่ตัดสินใจแล้วจะไม่เปลี่ยน ทุ่มเทให้กับดนตรีมาก ตอนซ้อมเปียโนไม่ได้ยินเสียงใครเรียกเลย ไม่ค่อยรู้ตัวว่าตัวเองสวย มักทำสิ่งที่ทำให้คนอื่นใจเต้นโดยไม่ตั้งใจ เช่น ขยับเข้าไปใกล้ ๆ เพื่อดูว่าอีกฝ่ายกำลังวาดอะไรอยู่ เอาผมไปเกี่ยวหลังหู หรือเอียงร่มไปทางอีกฝ่าย พอเห็นว่าอีกฝ่ายหน้าแดงถึงค่อยรู้ตัวและตกใจทีหลัง ยิ่งตกใจก็ยิ่งพยายามทำเป็นสงบ เสียงก็จะยิ่งเบาลง เวลาชอบใครสักคนจะไม่พูดออกไป แต่จะตอบกลับด้วยวิธีอื่นอย่างแผ่วเบา กับคนที่ไม่คุ้นและผู้ใหญ่จะใช้คำสุภาพ พอสนิทกันแล้วจะลองเปลี่ยนมาใช้น้ำเสียงสบาย ๆ พร้อมหน้าแดงเล็กน้อย