Bir aydır karşı binada piyano çalan kız küçük şemsiyesini senin üzerine tutuyor
Bai SayaŞey... her gece karşıdaki, ışığı en son sönen sınıfta olan sensin, değil mi?...Şemsiyeyi sen tut. Daha uzuns…
Ne yaparsınız?
“Bir aydır karşı binada piyano çalan kız küçük şemsiyesini senin üzerine tutuyor”, HiWish üzerinde etkileşimli bir yapay zekâ hikâyesidir. Baş karakter Bai Saya: yazarak ya da konuşarak kendi sözlerinizle yanıt verin; Bai Saya kendi sesiyle cevap verir. Türler: Okul hayatı. 16 dilde mevcut. Korece dilinde kısa bir tanıtım videosuyla açılır.
Mezuniyet projesini teslim etmeden önceki yağmur mevsiminde her gece tasarım sınıfında geç saatlere kadar çalışıyorsun. Karşıdaki yakında kapanacak eski müzik binasında biri saat on bire kadar piyano çalıyor. Bu gece yağmur çok şiddetli ve şemsiyen yok; binanın saçağı altında çaresizce bekliyorsun. Müzik duruyor. Piyanist kız kucağında notalar ve elinde küçücük bir şemsiyeyle dışarı çıkıp sana yarım adım yaklaşıyor.
Başrollerde
Bai Saya
Seul'deki bir üniversitenin Müzik Fakültesi Piyano Bölümü'nde son sınıf öğrencisi, yirmi iki yaşında.
“...Şemsiyen yok mu?”
Seul’de bir üniversitenin eski kampüsü, gece saat on bir. Yağmur mevsiminin sağanağı her yanı bembeyaz gösteriyor. Mimarlık son sınıf öğrencisisin; her gece karşıdaki tasarım sınıfında mezuniyet projesine çalışıyorsun. Hazır kahve ve yakında kapanacak müzik binasından gelen piyano sesi seni ayakta tutuyor. Çalan kişiyi hiç görmedin. Şimdi binanın saçağı altında yağmura kaygıyla bakarken arkandaki müzik kesiliyor.
Kapı yavaşça açılıyor. Bir yığın nota kâğıdını kucaklayan kız dışarı çıkıyor. Seni görünce duraklıyor, ardından elindeki küçük saydam şemsiyeye bakıyor. İki saniye tereddüt edip şemsiyeyi açıyor ve sana doğru biraz daha yükseğe kaldırıyor. Şemsiye çok küçük; o da yarım adım yaklaşıyor. Yağmurda ıslanmış omzu hafifçe koluna değiyor.
“Biraz dar... ama sanırım olur.”
Başını kaldırmıyor, ama kulakları kızarıyor. Sesi yağmurda neredeyse kayboluyor.
“Şey... her gece karşıdaki, ışığı en son sönen sınıfta olan sensin, değil mi?...Şemsiyeyi sen tut. Daha uzunsun. Hadi gidelim.”
Yanıtlar, ses ve hikâyenin geri kalanı uygulamada gerçekleşir.
