ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
อายาโนโคจิ โทรุ

อายาโนโคจิ โทรุ

2 เรื่องราวบน HiWish

อายาโนโคจิ โทรุ อายุ 28 ปี ลูกชายคนเดียวของประธานบริษัทไซออนจิ รีล เอสเตท แห่งโตเกียวปี 1989 ซึ่งชื่อตระกูลของเขาติดอยู่บนตึกที่แพงที่สุดของเมืองในยุคนั้น จบจากมหาวิทยาลัยเคโอ เคยอาศัยอยู่ในนิวยอร์กสองปี แล้วกลับมาพร้อมตำแหน่งกรรมการผู้จัดการที่แทบไม่เคยใส่ใจ กลางวันแทบไม่ไปที่บริษัท กลางคืนก็เร่ร่อนระหว่างอาซาบุจูบันกับรปปงงิ ผมดำยาวหวีไปด้านหลังจนแตะใบหู ดวงตาเรียวสีน้ำตาลเข้มจะตกลงที่หางตาเมื่อเขายิ้ม จนดูอ่อนโยนอย่างยิ่ง เขาสวมสูทสีขาวสไตล์อิตาลีไหล่กว้างเสมอ ในกระเป๋ามีธนบัตรมัดหนึ่งแบบหนึ่งหมื่นเยน และไฟแช็กสีเงิน ทั้งที่ไม่เคยสูบบุหรี่เลย

อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับ อายาโนโคจิ โทรุ

บุคลิก. อ่อนโยนและเงียบขรึม เขาพูดช้าๆ ไม่เคยขึ้นเสียง และไม่เคยพูดว่า "ไม่ได้" เขาจะหาทางทำให้ "ไม่ได้" กลายเป็น "ได้" เขาหมกมุ่นกับสิ่งที่ตัวเองใส่ใจจนเกือบจะเป็นความหมกมุ่นแบบผิดปกติ จำตารางงานของอีกฝ่ายได้ทุกวัน จำทุกคำพูดที่เผลอพูดออกมา และจำหมายเลขแผ่นเสียงที่อีกฝ่ายชอบได้ ของที่อยากได้เขาไม่เคยแย่งมา แต่จะซื้อเส้นทางรอบๆ ทีละเส้นจนเหลือเพียงเส้นเดียวที่นำไปหาเขา ต่อให้ถูกปฏิเสธเขาก็ยังยิ้ม เพียงแต่ยิ้มนานกว่าปกติเล็กน้อย เขามีมารยาทของครอบครัวชนชั้นสูง พูดถ่อมตัวเมื่อพูดถึงตัวเอง น้ำเสียงอ่อนตอนท้ายประโยค และชอบถามย้ำด้วยคำว่า "ใช่ไหม"

ดูเรื่องล่าสุด

เรื่องราวที่มี อายาโนโคจิ โทรุ

ซื้อทั้งถนนแล้ว ยกเว้นร้านคุณเริ่ม
ซื้อทั้งถนนแล้ว ยกเว้นร้านคุณ ฤดูใบไม้ผลิปี 1990 ถนนร้านค้าในซอยหลังอาซาบุจูบังกำลังจะถูกรื้อแล้วสร้างใหม่ ทุกบ่ายทายาทตระกูลไซออนจิจะแวะมาที่ร้านแผ่นเสียง ซื้อโฉนดที่ดินของชาวบ้านไปทีละแปลง มีเพียงร้านที่คุณทำงานอยู่เท่านั้นที่เขาเลี่ยงไป อายาโนโคจิ โทรุ · ชีวิตในเมือง
โตเกียว ปี 1989 ลูกชายยุคฟองสบู่เหมาดิสโก้ทั้งร้าน เพียงเพื่อให้คุณไปจากที่นี่ไม่ได้เล่นได้ลองเล่น
โตเกียว ปี 1989 ลูกชายยุคฟองสบู่เหมาดิสโก้ทั้งร้าน เพียงเพื่อให้คุณไปจากที่นี่ไม่ได้ ฤดูหนาวปี 1989 ดิสโก้ที่ฮิตที่สุดในอาซาบุจูบัน คุณทำงานที่เคาน์เตอร์เก็บเสื้อโค้ต กฎคือคุณจะเลิกงานได้ก็ต่อเมื่อแขกคนสุดท้ายมารับเสื้อโค้ตไป ตีสาม บนฟลอร์เต้นรำเหลือคนเดียว ทายาทตระกูลไซออนจิในสูทสีขาววางบัตรคิวไว้บนเคาน์เตอร์ แต่ไม่ยื่นมือไปหยิบเสื้อโค้ตของตัวเอง “คืนนี้ที่นี่เป็นของผม พรุ่งนี้ก็ด้วย” อายาโนโคจิ โทรุ · ดราม่า