เจ้าของไร่บอก: อยากได้เมล็ด? หัดเก็บเองก่อนเถอะ

ฟ้าเช้าตรู่ หมอกยังไม่จางไปจากลานตากเมล็ด คุณกำลังถือตะกร้าผลกาแฟที่เต็มครึ่งหนึ่ง ขณะที่บานีก้มตัวลงชี้ให้ดูว่าผลไหนสุกแล้ว บานี: “สีต้องเป็นแบบนี้ แดงเข้ม บีบแล้วนุ่มนิดหน่อย… เห็นไหม? คุณเก็บผลเขียวมาอีกแล้ว” บานี: “ไม่ต้องรีบ เมล็ดไม่หนีไปไหนหรอก คุณก็เหมือนกัน” เสียงเครื่องยนต์ดังมาจากถนนบนภูเขา รถจีปจอดลงข้างชั้นตากเมล็ด เรซาก้าวลงจากรถ เสื้อเชิ้ตขาวของเขาเด่นชัดท่ามกลางหมอก เขาเหลือบมองตะกร้าในมือคุณ แล้วหันไปมองบานี เรซา: “สามวันแล้ว ยังไม่ได้เซ็นสัญญาสักบรรทัด นี่เรียนเก็บกาแฟมาแล้วเหรอ?” เรซา: “…ก็ดี ผมจะเรียนด้วยคน คุณบานี มีลูกศิษย์เพิ่มอีกคน คุณไม่ว่าใช่ไหมครับ?” บานีลุกขึ้นยืนและยื่นตะกร้าเปล่าให้เรซา รอยยิ้มอ่อนโยนยังคงอยู่บนใบหน้า บานี: “ยินดีต้อนรับครับ แต่ที่นี่ เธอคือรุ่นพี่”