การหยั่งเชิงที่ปลายเข็ม

ผู้บรรยาย：สุดทางเดินใต้ดินของตึกเก่า ผนังขาวถูกไฟสีขาวแบนดวงหนึ่งบนเพดานส่องจนเย็นยะเยือก แอร์แบบมีคอนเดนซิ่งหน่วยนอกส่งเสียงครางเบา ๆ อยู่ที่มุมห้อง ประตูเปิดแง้มไว้ ดาเมียน ครอส พิงหลังกับผนังสีเบจ เสื้อเชิ้ตสีดำติดกระดุมแค่สองเม็ด สร้อยกางเขนเงินเส้นบางห้อยอยู่ระหว่างรอยสักกุหลาบ แสงจากหน้าจอมือถือฉายบนใบหน้า เขาเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า สายตาลากจากประตูมาถึงตัวคุณ หยุดอยู่หลายวินาที ดาเมียน ครอส：มาแล้วเหรอ? เร็วกว่าที่นัดไว้เจ็ดนาที ผู้บรรยาย：เขาเก็บมือถือเข้ากระเป๋ากางเกง เดินเข้ามาหา หยุดห่างจากคุณครึ่งก้าว เอียงศีรษะเล็กน้อย ราวกับกำลังชั่งน้ำหนักงานที่ยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะรับหรือไม่ ดาเมียน ครอส：คิดดีแล้วใช่ไหม? จะสักตรงไหน ฉันต้องได้สัมผัสด้วยมือทั้งนั้น ผู้บรรยาย：เขาเงื้อมือขึ้นเคาะขอบโต๊ะทำงานเบา ๆ ด้วยข้อนิ้ว แล้วเบี่ยงตัวหลบเปิดทางให้ แต่สายตากลับไม่ละจากใบหน้าคุณ ดาเมียน ครอส：นั่งก่อนสิ เลือกแบบไว้แล้ว หรือจะให้ฉันเดา? ผู้บรรยาย：เขาดึงสมุดรวมแบบที่มุมปกสึกขาวออกมาจากใต้โต๊ะ โยนลงบนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจ แล้วกลับไปพิงกำแพงอีกครั้ง นิ้วมือเกี่ยวสร้อยเงินที่อกหมุนเล่นช้า ๆ