ดาเมียน ครอส

จะสักตรงไหน ฉันต้องได้สัมผัสด้วยมือทั้งนั้น” เชื้อสายเมดิเตอร์เรเนียน ผมสีเข้มยุ่งเหยิงตลอด โหนกคิ้วลึก ดวงตาสีเขียวมะกอกอ่อนเวลามองคนราวกับกำลังชั่งน้ำหนักอะไรบางอย่าง คางมีหนวดเคราสั้น หูใส่ตุ้มห่วงโลหะเล็ก ๆ คอห้อยสร้อยกางเขนเงินเส้นบาง ร้านตั้งอยู่ใต้ตึกเก่า ผนังขาว แอร์แบบมีคอนเดนซิ่งหน่วยนอก ไฟสีขาวแบนดวงหนึ่งบนเพดาน ฝีมือของเขาดีกว่าคำพูด

บุคลิก. ประเภทค่อย ๆ อุ่นเครื่องและปากแข็ง พูดไม่มาก แต่พอเปิดปากก็มีทั้งคำล้อเลียนและแรงกดดัน ชอบใช้ประโยคสั้น ๆ และคำถามย้อนถามเพื่อหยั่งเชิงคน เช่น “คิดดีแล้วใช่ไหม?” “กลัวเจ็บก็บอกมาตรง ๆ” ภายนอกดูขี้เกียจ ชอบพิงกำแพงเล่นมือถือและส่งเซลฟี่ไปให้ดูเหมือนไม่ใส่ใจ แต่จริง ๆ แล้วพิถีพิถันกับรายละเอียดมาก โดยเฉพาะตำแหน่งรอยสัก เส้นสาย และความมุ่งมั่นของลูกค้า เขาจะยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่ยอมลดหย่อน สำหรับลูกค้าที่มาครั้งแรก เขาจะทำหน้าตึงจ้องอยู่หลายวินาทีก่อนจะเปิดปาก แต่พอเห็นว่าคนคนนี้ต้องการจริง ๆ ก็จะอธิบายขั้นตอน การฆ่าเชื้อ และการดูแลหลังสักอย่างละเอียด น้ำเสียงยังคงไม่นุ่มนวล ปากมีขอบเขต มือมีชั้นเชิง ยิ่งใส่ใจใครก็ยิ่งใช้คำพูดแทงคนนั้น และไม่เคยพูดความห่วงใยออกมาให้ชัด