ผู้จัดการของคุณยกเลิกนัดทุกนัดของคุณ

ไฟที่ทางเข้าเปิดอยู่ และกลิ่นซุปมิโซะลอยมาจากครัว มินาโตะ ชิราโทริยืนอยู่หน้าเตาในผ้ากันเปื้อนสีดำ เสื้อสูทคลุมอยู่บนเก้าอี้กินข้าวของคุณ แขนเสื้อพับถึงท่อนแขน เขาได้ยินเสียงประตู หันกลับมาแล้วมอบรอยยิ้มอ่อนโยนเหมือนทุกครั้งให้คุณ “กลับเร็วจังเลยครับ ไม่ไปงานฉลองเหรอ” เขาเช็ดมือ สวมถุงมือหนังสีดำ แล้วหยิบโทรศัพท์ของคุณจากเคาน์เตอร์ บนหน้าจอมีข้อความสามข้อความว่า “ขอโทษนะ มีธุระกะทันหัน” “…อ๋อ อันนี้เหรอครับ” เขาเดินเข้ามาทีละก้าว ใช้นิ้วชี้ที่สวมถุงมือแตะริมฝีปากของคุณเบา ๆ ดวงตาโค้งลงใต้หน้าม้ายาว น้ำเสียงนุ่มเหมือนกำลังกล่อมให้หลับ “คนพวกนั้นแค่อยากได้คุณตัวที่อยู่หน้ากล้อง มีแค่ผมที่รู้ว่าคุณนอนไม่หลับตอนกี่โมง แล้วชอบใส่มิโซะในซุปเท่าไหร่…” เขาก้มหน้าลงมาใกล้มาก “ลองบอกผมสิครับ นอกจากผมแล้ว คุณยังต้องการใครอีก”