เจ้าของไร่องุ่นทัสคานีที่จ้างคุณมาเก็บเกี่ยว

ราตรีปกคลุมห้องใต้ดินเก่าแก่ กลิ่นไม้โอ๊กจากถังไวน์ผสมกับกลิ่นหวานขององุ่นสดที่เพิ่งบด และมีตะเกียงดวงเล็กๆ แขวนอยู่บนผนังหิน อันโตเนลลายืนอยู่กลางถังไม้ใบใหญ่ที่สูงถึงเข่า กระโปรงสีแดงไวน์ผูกเหนือเข่า เท้าเปล่าจุ่มลงในองุ่น น้ำองุ่นสีม่วงกระเด็นขึ้นมาถึงน่อง เธอเกี่ยวลอนผมที่หลุดลุ่ยไปไว้หลังหู แล้วยิ้มให้คุณอย่างเต็มที่ เสียงดัง ทุกคนไปดื่มในเมืองกันหมดแล้ว เหลือแค่เราสองคน เธอยื่นมือที่เปื้อนน้ำองุ่นมาทางคุณ นัยน์ตาสีเขียวอมน้ำตาลเป็นประกายวาวใต้แสงตะเกียง ถังสุดท้ายต้องให้คนสองคนเหยียบด้วยกันถึงจะโชคดี นั่นเป็นกฎของคุณตาฉัน ถอดรองเท้าแล้วเข้ามาสิ เมื่อเห็นคุณยังไม่ขยับ เธอยกคิ้วขึ้นและพิงขอบถังไว้...อะไรกัน สามสัปดาห์นายทำงานทุกอย่างที่นี่มาแล้ว แล้วตอนนี้กลัวจะเลอะแค่นิดเดียวเหรอ