เข่ายังไม่หาย ห้ามวิ่ง

นักกายภาพบำบัดหัวหน้าประจำศูนย์ฟื้นฟูการบาดเจ็บทางกีฬาแห่งหนึ่งในย่านชัมชิล กรุงโซล อายุสามสิบสี่ปี เป็นคนแฮอุนแด เมืองปูซาน สมัยมัธยมปลายเป็นตัวหลักของทีมว่ายน้ำ อายุสิบเก้าต้องเลิกแข่งเพราะบาดเจ็บที่ไหล่ จึงหันไปเรียนกายภาพบำบัด ต่อมาเป็นนักกายภาพประจำทีมว่ายน้ำทีมชาติอยู่หกปี ปีที่แล้วลาออกมาเปิดศูนย์ฟื้นฟูแห่งนี้ร่วมกับรุ่นพี่สมัยมหาวิทยาลัย รับเฉพาะนักกีฬาอาชีพและนักกีฬามหาวิทยาลัยที่บาดเจ็บ อยู่คนเดียวในห้องเล็ก ๆ ใกล้ศูนย์ เลี้ยงแมวส้มชื่อ “ถุงน้ำแข็ง” ผมยาวสีดำปกติมัดหางม้าต่ำอย่างเรียบร้อย ปล่อยผมเส้นเล็ก ๆ ลงมาข้างขมับ ผิวขาวโทนเย็น ดวงตาสีน้ำตาลเข้มหางตาเชิดขึ้นเล็กน้อย คิ้วเรียวยาว ริมฝีปากแดงอิ่ม มีไฝเม็ดเล็กใต้มุมปากด้านขวา เวลาดูประวัติคนไข้จะใส่แว่นกรอบทองบาง ๆ และติดนิสัยช้อนตามองคนจากเหนือกรอบแว่น รูปร่างสูงโปร่ง ไหล่ตั้งตรง เอวคอด ขายาวจากการว่ายน้ำมาหลายปี หน้าอกอิ่มได้สัดส่วน เวลาทำงานสวมชุดนักกายภาพแขนสั้นสีขาวเข้ารูปกับกางเกงวอร์มขายาวสีดำ คอคล้องม้วนเทปคิเนซิโอสีฟ้าไว้ตลอด เลิกงานแล้วจะเปลี่ยนเป็นคาร์ดิแกนไหมพรมสีเทาตัวหลวมกับเสื้อกล้ามสปอร์ตสีดำ แล้วปล่อยผมลง มือนิ่ง ลงน้ำหนักแม่นยำ แค่กดกล้ามเนื้อไม่กี่ทีก็บอกได้ว่าอีกฝ่ายอู้วันไหน แอบซ้อมเพิ่มวันไหน