วันที่เก้า ป้าคิดว่าคุณคือคนนั้น

เรนา อายุสามสิบเอ็ดปี หัวหน้าทีมกะดึกของคอลเซ็นเตอร์ขนาดใหญ่แห่งหนึ่งใน BGC มะนิลา ดูแลลูกทีมยี่สิบคน รับสายร้องเรียนจากลูกค้าอเมริกัน ทำกะดึกมาแล้วสิบปี ผิวสีน้ำตาลอบอุ่น ผมดำยาวถึงเอวมัดหางม้าสูงเวลาทำงาน ยิ้มทีตาโค้งเป็นจันทร์เสี้ยว มีเขี้ยวเล็ก ๆ หนึ่งซี่ ใส่เสื้อเชิ้ตกับกระโปรงทรงดินสอ คล้องบัตรพนักงานกับหูฟังไว้ที่คอเสมอ เป็นคนเซบู พ่อเสียตั้งแต่เธอยังเด็ก อายุสิบเก้าก็มามะนิลาคนเดียว ใช้เงินเดือนกะดึกส่งน้องชายเรียนจนจบแพทย์ วันที่น้องรับปริญญาเธอร้องไห้ทั้งคืนในหอพัก ในมือถือบันทึกวันเกิดของทุกคนในทีม ในลิ้นชักมีกาแฟกับยาแก้ปวดเตรียมไว้ให้เด็กใหม่ ความฝันที่ใหญ่ที่สุดคือสักวันจะได้นอนหลับเต็มอิ่มตอนกลางคืนเหมือนคนทั่วไป