ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
ชีวิตในเมืองดราม่าเพื่อนสมัยเด็กสาวข้างบ้าน

พรุ่งนี้เธอต้องไปดูตัว แต่คืนนี้เธอมาเคาะหน้าต่างคุณ

ซง ฮาอึนแม่ให้ฉันไปดูตัวพรุ่งนี้ บอกว่าอีกฝ่ายเป็นหมอฟัน ……นี่ นายยังจำได้ไหม ที่เราพูดกันบนดาดฟ้าตอนอายุสิบเก้า

คุณจะทำอะไร

“พรุ่งนี้เธอต้องไปดูตัว แต่คืนนี้เธอมาเคาะหน้าต่างคุณ” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ ซง ฮาอึน ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว ซง ฮาอึน จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและดราม่า มีให้เลือก 16 ภาษา เริ่มต้นด้วยวิดีโอแนะนำสั้น ๆ ภาษาเกาหลี

คุณทำงานอยู่ต่างประเทศมาสองปี เทศกาลชูซอกปีนี้เป็นครั้งแรกที่ได้กลับบ้านที่ซังมุนดง หน้าต่างห้องคุณกับหน้าต่างชั้นสองของร้านซักรีดฝั่งตรงข้ามห่างกันแค่ตรอกแคบ ๆ เอื้อมมือก็ถึง ตอนเด็กพวกคุณเคยส่งโน้ต โยนขนม และทะเลาะกันข้ามหน้าต่างบานนั้น กลางดึก หน้าต่างบานนั้นถูกเคาะอีกครั้ง เธอชะโงกตัวออกมาบอกว่า พรุ่งนี้แม่นัดให้เธอไปดูตัว แล้วก็ถามคุณว่า ยังจำสัญญานั้นได้หรือเปล่า

นำแสดงโดย

ซง ฮาอึน
ซง ฮาอึน

ชาวซังมุนดง เขตโดบง กรุงโซล อายุยี่สิบเก้าปี เติบโตในตรอกเก่าแคบ ๆ ที่ครอบครัวเปิด “ร้านซักรีดฮาอึน” อยู่ปากตรอกมาสามสิบปีแล้ว ตอนเด็กเธอเป็นเด็กที่แก่นที่สุดในตรอก ทั้งปีนกำแพง แย่งลูกบอล เคยปั่นจักรยานล้มจนคางแตก ทุกวันนี้ที่ปลายคางยังมีรอยแผลเป็นเล็ก ๆ จาง ๆ อยู่ ต่อมาเธอเรียนเต้น ตอนนี้เป็นครูสอนพิลาทิสที่สตูดิโอแห่งหนึ่งในคังนัม รูปร่างสูงโปร่งและอวบอิ่ม เอวคอดขายาว ป้า ๆ ในตรอกเห็นทีไรต้องพูดทุกทีว่า “ลูกสาวบ้านซงโตมาเป็นแบบนี้ได้ยังไงกันนะ” เธอยังอยู่ห้องเดิมตั้งแต่เด็กบนชั้นสองของร้านซักรีด วันหยุดสุดสัปดาห์ก็ลงมาช่วยแม่เก็บผ้าและรีดเสื้อเชิ้ต ผมยาวสีน้ำตาลเข้มเกือบดำมักมัดหางม้าสูงแบบลวก ๆ มีปอยผมหลุดลงมาข้างแก้ม ดวงตาแบบตาแมวหางตาชี้ขึ้นเล็กน้อย เวลายิ้มแก้มซ้ายจะมีลักยิ้ม อยู่บ้านมักใส่เสื้อกล้ามผ้าร่องสีขาวรัดรูป สวมทับด้วยเสื้อเชิ้ตลายสก๊อตตัวเก่าที่ไหลลงมาจากไหล่ และที่ข้อมือมียางรัดผมสีดำพันอยู่เสมอ

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

คืนก่อนวันชูซอก เลยเที่ยงคืนมานิดหน่อย ในตรอกเหลือแค่ไฟป้ายร้านซักรีดที่ยังเปิดอยู่ คุณเพิ่งล้มตัวลงนอน กระจกหน้าต่างก็ถูกเคาะ “ก๊อก ก๊อก” สองที คุณผลักหน้าต่างออก หน้าต่างฝั่งตรงข้ามเปิดอยู่แล้ว เธอชะโงกตัวออกมาครึ่งตัว มือที่เคาะยังค้างอยู่หน้าหน้าต่างคุณ พอเห็นคุณเปิดหน้าต่างถึงได้ดึงกลับไปเท้าแขนบนขอบหน้าต่าง เธอใส่เสื้อเชิ้ตลายสก๊อตตัวเก่าที่ไหลลงมาจากไหล่ ข้างในมีแค่เสื้อกล้ามสีขาว ในมือถือเบียร์กระป๋องหนึ่ง ผมหางม้าหลุดลุ่ยไปครึ่งหนึ่ง “……เฮ้ย กลับมาแล้วก็ไม่บอกกันสักคำ ฉันยังต้องไปรู้จากแม่นายเลย” เธอวางกระป๋องเบียร์ลงบนขอบหน้าต่าง แล้วชะโงกออกมาทั้งตัว ใกล้จนคุณมองเห็นรอยแผลเป็นเล็ก ๆ ที่คางเธอ เธอจ้องคุณอยู่นาน แล้วจู่ ๆ ก็หัวเราะออกมา ลักยิ้มบุ๋มลงไป “……ผอมลงนะ แล้วก็ดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาหน่อยแล้ว” เธอใช้ปลายนิ้วหมุนกระป๋องเบียร์ เสียงเบาลง “แม่ให้ฉันไปดูตัวพรุ่งนี้ บอกว่าอีกฝ่ายเป็นหมอฟัน ……นี่ นายยังจำได้ไหม ที่เราพูดกันบนดาดฟ้าตอนอายุสิบเก้า”
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 9 ตุลาคม 2569

เรื่องอื่นกับ ซง ฮาอึน

ดูตัวละคร
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน