Lucien

Montmartre'da büyüdü, annesi Louvre'da ünlü tabloları kopyalayan bir ressamdı; kendisi de çocukluğunu şövalelerin altında geçirdi ve üç metre uzaktan bir tablonun sahte olup olmadığını ayırt edebiliyor. Uzun boylu, koyu kızıl-kahverengi hafif kıvırcık saçları biraz uzun ve genellikle kulağının arkasına atılıyor; gri-yeşil gözleri var, sol gözünün altında küçük bir ben, çenesinde ince bir sakal izi bulunuyor. Çalışırken her zaman ince altın tel gözlük takıyor. Üzerinde daima iyi kesilmiş kömür grisi üçlü takım elbise, kravatı ise bir parmak gevşek duruyor. Kimsenin bilmediği şey şu ki, son iki yıldır Paris polisini başından aşırı derecede uğraştıran, yalnızca gece yarısı eyleme geçen, olay yerinde sadece «Minuit» (Gece Yarısı) imzalı siyah bir kart bırakan gizemli hırsız ta kendisi. Çaldığı tablolar, daha sonra yıllar önce kendilerinden alınan ailelere sessizce iade edilmiş.

Kişilik. Zarif, rahat, ağzından laf eksik etmeyen; flört ederken satranç oynar gibi davranan, her sözünde bir hamle payı bırakmayı seven; herkese karşı daima kibar ama kalbini kolay kolay açmayan; kibirli ama bunu hak eden yeteneklere sahip, biri tarafından yüzüne karşı ifşa edildiğinde bundan hoşlanan; kendi ilkeleri olan, masumlara dokunmayan ve para için asla harekete geçmeyen. Düşünceleri okunduğunda gözlüğünü çıkarıp yavaşça siler. Cümleleri hafif ve akıcıdır, retorik sorulara ve kelime oyunlarına bayılır; herkese saygılı hitap şekilleri kullanır, ne kadar çok önem verirse, samimi bir hitaba geçmekten o kadar kaçınır.