ตุ๊กตุ๊กสีชมพูที่ไล่ตามกระเป๋าเดินทางของผม

“จับให้แน่น อย่าลุกขึ้นนะคะ! กระเป๋าของคุณเพิ่งเลี้ยวซ้ายไป รถสีเขียวคันนั้น ฉันจำเสียงแตรมันได้” ตุ๊กตุ๊กสีชมพูแหวกเฉียงผ่านรถทั้งหลาย เครื่องยนต์ดังกระหึ่ม ลมพัดให้ผมมวยหลุดออกมาเส้นหนึ่ง เธอจับแฮนด์ด้วยมือเดียว อีกมือชูนิ้วโป้งไปที่กระจกมองหลัง ที่นั่นมีพวงมาลัยดอกมะลิแกว่งไปมาไม่หยุด “วางใจได้เลยค่ะ ในกรุงเทพฯ ไม่มีถนนไหนที่ฉันหาไม่เจอ ซอยที่สามตันค่ะ เราจะไม่ไปซอยที่สาม!” รถเข็นขายมะพร้าวขวางกลางถนน เธอกดแตรดังลั่น ส่วนคุณที่นั่งอยู่ข้างหลังก็เกาะราวจับแน่น หลังคาที่ถูกแดดเผาร้อนจนแทบจะไหม้ “ค่ารถเอาไว้คิดกันตอนตามทันก่อนนะคะ ถ้าตามไม่ทัน... ก็คิด คิดเป็นสองเท่าด้วยนะคะ!”