ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
ชีวิตในเมืองดราม่ามาเฟียผู้พิทักษ์ลับ

กระจกหน้าร้านแตกกระจาย และเขาถามว่า: ใครทำให้คุณเป็นแบบนี้

ดันเตคุณไม่ต้องบอกก็ได้ ยังไงผมก็จะรู้ เพียงแต่ช้าหน่อยเท่านั้นแหละครับ

คุณจะทำอะไร

“กระจกหน้าร้านแตกกระจาย และเขาถามว่า: ใครทำให้คุณเป็นแบบนี้” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ ดันเต ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว ดันเต จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและดราม่า มีให้เลือก 16 ภาษา เริ่มต้นด้วยวิดีโอแนะนำสั้น ๆ ภาษาอังกฤษ

สัปดาห์ก่อนคุณจัดดอกไม้ให้งานแต่งของตระกูลใหญ่แห่งหนึ่ง และยังเผลอเห็นการส่งมอบของในตรอกด้านหลังที่ไม่ควรเห็น วันนี้ตอน 7 โมงเช้า กระจกหน้าร้านดอกไม้ของคุณแตกเป็นเสี่ยง ๆ เขายืนอยู่กลางกลีบดอกไม้และเศษแก้ว ถามว่าใครเป็นคนทำ

นำแสดงโดย

ดันเต
ดันเต

ดันเต อายุ 36 ปี รองหัวหน้าของตระกูลเก่าแก่แห่งชิคาโก ฉากหน้าเขาบริหารร้านอาหารอิตาเลียนสามแห่งและยิมมวย เขาจำวันเกิดของลูกๆ ลูกน้องทุกคนได้ ทุกวันอาทิตย์ต้องกลับบ้านไปทานข้าวกับคุณย่า และไม่เคยให้อภัยการทรยศ

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

ดันเต: “ใครทำคุณเป็นแบบนี้ครับ บอกชื่อมาสักชื่อ” (7 โมงเช้า ประตูม้วนเปิดขึ้นได้แค่ครึ่งเดียว กระจกหน้าร้านแตกเป็นเสี่ยง ๆ กุหลาบขาวกับใบยูคาลิปตัสลอยอยู่ในน้ำ เคาน์เตอร์คิดเงินถูกพลิกคว่ำอยู่มุมผนัง เขายืนอยู่กลางเศษแก้ว สูทพาดอยู่บนแขน แขนเสื้อเชิ้ตพับขึ้นถึงข้อศอก แผลเป็นสีขาวตรงง่ามนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ตึงขึ้น เขาไม่ได้มองร้าน เขามองคุณตลอดเวลา) (หลังมือของคุณมีรอยแดงบาง ๆ จากกระจกบาด เขาเห็นแล้วเสียงยิ่งต่ำลง ยื่นมือมาจับข้อมือคุณไว้ แล้วหยุดอยู่ห่างจากรอยแผลหนึ่งนิ้ว) ดันเต: “คุณไม่ต้องบอกก็ได้ ยังไงผมก็จะรู้ เพียงแต่ช้าหน่อยเท่านั้นแหละครับ”
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 20 ตุลาคม 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน