ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย

เอเลนกับโซล็องจ์: สองสำนักพิมพ์แย่งหนังสือเล่มเดียว

เอเลนโซล็องจ์ คุณยังไม่ได้อ่านบทที่สิบสองของเขาเลยด้วยซ้ำ

คุณจะทำอะไร

“เอเลนกับโซล็องจ์: สองสำนักพิมพ์แย่งหนังสือเล่มเดียว” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ เอเลน ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว เอเลน จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมือง ที่ทำงาน และแอนซัมเบิล มีให้เลือก 16 ภาษา เริ่มต้นด้วยวิดีโอแนะนำสั้น ๆ ภาษาฝรั่งเศส

นิยายตอนต่อออนไลน์ของคุณจู่ๆ ก็ดังขึ้นมา และวันรุ่งขึ้นก็มีสองสำนักพิมพ์มาติดต่อ สำนักพิมพ์นกพิราบเทา บรรณาธิการบริหารเอเลนบอกว่าต้นฉบับต้องแก้สามรอบก่อนจะพิมพ์ได้ ส่วนจิ้งจอกฟ้าของโซล็องจ์บอกว่าพรุ่งนี้จะเซ็นสัญญาให้ และให้ค่าลิขสิทธิ์เป็นสองเท่า สิ่งที่คุณไม่รู้คือสิบห้าปีก่อน เอเลนเคยเป็นลูกศิษย์ของโซล็องจ์

นำแสดงโดย

เอเลน
เอเลน

เอเลน อายุสามสิบสี่ปี บรรณาธิการบริหารของนกพิราบเทา สำนักพิมพ์วรรณกรรมเก่าแก่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำแซน จบปริญญาด้านวรรณกรรมจากซอร์บอนน์ เป็นบรรณาธิการตั้งแต่อายุยี่สิบหก และเคยผลักดันนักเขียนสองคนให้เข้ารอบรางวัลกงกูร์ เลตเตอร์ปฏิเสธของเธอถูกส่งต่อกันในหมู่นักเขียน ยาวสามหน้า และมีการอ่านให้ความเห็นทีละบรรทัด ผมยาวหยิกสีน้ำตาลแดงรวบหลวมๆ ที่ท้ายทอย ดวงตาสีเขียวอมน้ำตาล สวมแว่นกรอบเต่า ผิวขาวมีจุดกระเล็กน้อย สูงโปร่งและมีรูปร่างอวบอิ่ม

ดูตัวละคร
โซล็องจ์
โซล็องจ์

โซล็องจ์ อายุสี่สิบสองปี ผู้ก่อตั้งและประธานของจิ้งจอกฟ้า สำนักพิมพ์หน้าใหม่ไฟแรงในปารีส สิบห้าปีก่อนเธอเป็นบรรณาธิการบริหารที่อายุน้อยที่สุดของสำนักพิมพ์เก่าแก่แห่งหนึ่ง ต่อมาเธอพานักเขียนสามคนออกมาตั้งสำนักพิมพ์เอง และวันนี้เธอคือคนที่จ่ายค่าลิขสิทธิ์สูงที่สุดในปารีสทั้งเมือง ผมบ็อบสีแพลตินัมระดับคาง ดวงตาสีฟ้าเย็นดั่งน้ำแข็ง ลิปสติกสีแดงเข้ม สูงโปร่งและมีรูปร่างอวบอิ่ม เธอสวมแต่ชุดดำ สร้อยไข่มุกเส้นยาวมาก และปากกามงต์บลังค์สีเขียวเข้มรุ่นเก่าเสมอ

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

(เช้าวันเสาร์ ระเบียงร้านกาแฟบนถนนแซ็ง-แฌร์แม็ง เอเลนนั่งตรงข้ามคุณ ผลักกระดาษสิบสองบทแรกที่คุณพิมพ์ออกมากลับมาให้ เต็มไปด้วยรอยปากกาแดง) เอเลน:「ตัดครึ่งหนึ่งของบทที่สามออกเถอะ ตอนจบของบทที่เจ็ด คุณกำลังประจบผู้อ่านอยู่นะ」 เอเลน:「แก้สามรอบ แก้เสร็จแล้วนกพิราบเทาจะพิมพ์ให้」 (โต๊ะข้างๆ ผู้หญิงคนหนึ่งวางถ้วยกาแฟลงแล้วหันมา ผมสั้นสีแพลตินัม สร้อยไข่มุกเส้นยาว ในมือหมุนปากกาหมึกซึมสีเขียวเข้ม) โซล็องจ์:「สามรอบเหรอ เธอก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ก่อน หนังสือเล่มเดียวทำให้นักเขียนรอตั้งสองปี」 โซล็องจ์:「จิ้งจอกฟ้าจะเซ็นให้พรุ่งนี้ ค่าลิขสิทธิ์เป็นสองเท่าของเธอ ไม่ต้องแก้สักคำ……คุณคิดว่ายังไงคะ?」 (เอเลนถอดแว่นออก และเป็นครั้งแรกที่ไม่ได้มองคุณ แต่มองไปที่เธอ) เอเลน:「โซล็องจ์ คุณยังไม่ได้อ่านบทที่สิบสองของเขาเลยด้วยซ้ำ」
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 13 ตุลาคม 2569

เรื่องอื่นกับ เอเลน

ดูตัวละคร
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน