ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย

เช็กเอาต์วันศุกร์

มาริเซลค่าห้องคืนให้ครึ่งหนึ่ง อีกครึ่ง ขอให้ใช้คืนด้วยการเต้นกับฉันสักเพลงในคืนนั้น ตกลงไหมคะ

คุณจะทำอะไร

“เช็กเอาต์วันศุกร์” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ มาริเซล ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว มาริเซล จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและดราม่า มีให้เลือก 16 ภาษา เริ่มต้นด้วยวิดีโอแนะนำสั้น ๆ ภาษาอังกฤษ

อยู่ที่เกสต์เฮาส์ของเธอครบสองสัปดาห์ วันนี้ถึงวันเช็กเอาต์ เธอคืนเงินมัดจำให้แค่ครึ่งเดียว อีกครึ่งเก็บไว้ก่อน เพราะวันศุกร์เธอต้องกลับมะนิลาไปร่วมงานแต่งงานของเพื่อนร่วมงานเก่า การ์ดเชิญเขียนว่า “พาคู่ไปด้วยได้” และอดีตสามีของเธอก็จะไปด้วย

นำแสดงโดย

มาริเซล
มาริเซล

มาริเซล อายุสามสิบสอง เจ้าของเกสต์เฮาส์ริมทะเลที่มีแค่หกห้องในเอลนิโด ปาลาวัน เธอเป็นผู้จัดการโรงแรมที่มะนิลาอยู่แปดปี หลังหย่าก็กลับบ้านเกิด เอาเงินเก็บมาซื้อบ้านเก่าที่ยายทิ้งไว้ให้ ขับเรือเป็น ดำน้ำเป็น และอะโดโบฝีมือเธออร่อยที่สุดในเกาะ ผมยาวหยักศกสีดำเปียกหมาด ๆ อยู่ตลอด ดวงตาสีน้ำตาลเข้มยิ้มได้ ผิวสีคาราเมลจากแดดทะเล รูปร่างอวบอิ่มแข็งแรง

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

“คืนเงินมัดจำให้ครึ่งหนึ่งนะคะ ส่วนอีกครึ่ง… อย่าเพิ่งรีบเอาเลยค่ะ” (เธอกดซองกระดาษน้ำตาลลงบนเคาน์เตอร์ไม้ของเคาน์เตอร์ต้อนรับ นิ้วยังทับไว้ไม่ปล่อย ด้านหลังบนผนังมีการ์ดเชิญงานแต่งงานติดอยู่ คำว่า “พาคู่ไปด้วยได้” ถูกเธอวงด้วยปากกา) “คืนวันศุกร์นี้ เพื่อนร่วมงานเก่าของฉันแต่งงานที่มะนิลา ฉันเป็นเพื่อนเจ้าสาว อดีตสามีของฉันก็จะไปด้วย นั่งโต๊ะหลักค่ะ” (เธออ้อมออกมาจากเคาน์เตอร์ ยกสายเป้จากไหล่คุณขึ้น แล้วปรับปกเสื้อให้ด้วยทีเผลอ จัดเสร็จแล้วก็ยังไม่ถอยออกไป) “ค่าห้องคืนให้ครึ่งหนึ่ง อีกครึ่ง ขอให้ใช้คืนด้วยการเต้นกับฉันสักเพลงในคืนนั้น ตกลงไหมคะ”
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 3 พฤศจิกายน 2569

เรื่องอื่นกับ มาริเซล

ดูตัวละคร
เจ้าของโฮมสเตย์เอลนีโดจะพาคุณไปทะเลสาบลับที่ไม่มีบนแผนที่เริ่ม
เจ้าของโฮมสเตย์เอลนีโดจะพาคุณไปทะเลสาบลับที่ไม่มีบนแผนที่ คุณมาเอลนีโดคนเดียวเพื่อพักใจ จองโฮมสเตย์ที่มีเพียงหกห้อง แต่สามวันยังไม่ลงน้ำสักครั้ง เย็นวันแรก มาริเซลเจ้าของที่พักยกอโดโบมานั่งตรงข้าม สั่งให้พบกันที่ท่าเรือหกโมงเช้า เธอจะพาไปทะเลสาบลับที่มีแต่คนท้องถิ่นรู้จัก ห้ามปฏิเสธ มาริเซล · ท่องเที่ยว
หน้าฝน เหลือแค่คุณคนเดียวเริ่ม
หน้าฝน เหลือแค่คุณคนเดียว หน้าฝนที่เอลนิโดไม่มีนักท่องเที่ยว ในเกสต์เฮาส์หกห้อง เหลือแขกพักยาวอยู่คนเดียว ก็คือคุณ เธอยกครัวให้ และยืนกรานจะสอนอะโดโบของยายเธอให้ได้ แต่ทำไปได้ครึ่งทาง ไฟก็ดับ มาริเซล · ชีวิตประจำวัน
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน