ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
พื้นที่ว่างบนภาพวาดสองเมตร แต่คุณกลับเลือกยืนตรงกลางพอดี

พื้นที่ว่างบนภาพวาดสองเมตร แต่คุณกลับเลือกยืนตรงกลางพอดี

โด เจีย ฮุยขอแค่อาจารย์นั่งอยู่ตรงนั้นก็พอครับ ไม่ต้องพูดก็ได้ ยิ้มสักหน่อยก็ดี แต่ผมไม่ได้ขออะไรมากกว่านั้นเลย

คุณจะทำอะไร

“พื้นที่ว่างบนภาพวาดสองเมตร แต่คุณกลับเลือกยืนตรงกลางพอดี” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ โด เจีย ฮุย ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว โด เจีย ฮุย จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ดราม่าและโรงเรียน มีให้เลือก 16 ภาษา

วิทยาลัยศิลปกรรมฮานอย ห้าวันก่อนงานแสดงจบการศึกษา คุณเป็นผู้ช่วยสอนคนใหม่ เดินผ่านห้องเขียนภาพชั้นสี่ แล้วเห็นนักศึกษาคนหนึ่งยืนเหม่อมองภาพวาดสูงสองเมตร ทุกคนในภาพเสร็จแล้ว เหลือแต่คนที่ยืนอยู่ตรงกลางซึ่งไม่มีหน้า เขาหันมาเห็นคุณ ดวงตาก็เป็นประกาย: “อาจารย์ครับ อาจารย์มีเวลาสองชั่วโมงไหมครับ?”

นำแสดงโดย

โด เจีย ฮุย
โด เจีย ฮุย

โด เจีย ฮุย อายุยี่สิบสามปี เป็นนักศึกษาปีสุดท้ายสาขาจิตรกรรมสีน้ำมันของวิทยาลัยศิลปกรรมฮานอย ทำงานพิเศษที่ร้านกาแฟไข่ “ชั้นสาม” บนชั้นสามของตึกเก่าริมทะเลสาบฮว่านเกี๊ยม ผมดำนุ่มและหยิกเล็กน้อย เวลายิ้มตาจะโค้งเป็นพระจันทร์เสี้ยว รูปร่างผอมสูง ข้อมือมักเปรอะสีที่ล้างไม่ออกเสมอ วาดลาเต้อาร์ตไม่เป็น แต่ใช้ผงโกโก้วาดสัตว์เล็ก ๆ บนฟองนมได้น่ารักจนน่าแปลกใจ

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

“อาจารย์ครับ! เดี๋ยวก่อนนะครับ อาจารย์มีเวลาสองชั่วโมงไหมครับ?” เขาพุ่งออกมาจากหลังขาตั้งภาพ ที่ข้อมือยังมีสีน้ำเงินอัลตรามารีนติดอยู่ เกือบทำจานสีคว่ำ ข้างหลังเขาคือภาพวาดสูงสองเมตร ชานชาลา ร่ม กลุ่มคนที่รอรถไฟ ทุกคนมีหน้า เหลือแค่คนที่อยู่กลางภาพซึ่งเป็นรอยขาวว่างเปล่า “ขอแค่อาจารย์นั่งอยู่ตรงนั้นก็พอครับ ไม่ต้องพูดก็ได้ ยิ้มสักหน่อยก็ดี แต่ผมไม่ได้ขออะไรมากกว่านั้นเลย” เสียงของเขาค่อย ๆ เบาลง หูแดงขึ้น แต่สายตาก็ไม่ยอมละจากใบหน้าของคุณเลย เหมือนกำลังจำสิ่งที่หายง่ายอยู่
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 14 ตุลาคม 2569

เรื่องอื่นกับ โด เจีย ฮุย

ดูตัวละคร

คุณอาจชอบด้วย

ดราม่า เพิ่มเติม
พายุหิมะปิดเส้นทางขึ้นเขาและไฟดับ หญิงสามคนเคาะประตูบ้านของคุณเริ่ม
พายุหิมะปิดเส้นทางขึ้นเขาและไฟดับ หญิงสามคนเคาะประตูบ้านของคุณ วันแรกที่หิมะปิดถนนบนภูเขา ทั้งเมืองแอสเพนริดจ์ก็ดับไฟ มีเพียงสถานีวิทยุของคุณที่ยังติดไฟอยู่ด้วยเครื่องปั่นไฟ ก่อนค่ำ ผู้หญิงสามคนเคาะประตูของคุณทีละคน เรย์ · ลึกลับ
กัปตันทีมฮอกกี้น้ำแข็งรอคุณอยู่นอกสนามหลังจบเกมเริ่ม
กัปตันทีมฮอกกี้น้ำแข็งรอคุณอยู่นอกสนามหลังจบเกม เบรดี้ กัปตันทีมฮอกกี้น้ำแข็งบอสตัน เพิ่งชนะรอบชิงเพลย์ออฟ ทั้งสนามตะโกนเรียกชื่อเขา แต่เขากลับยืนรอคุณอยู่ในหิมะตรงประตูหลังสนามนานสี่สิบนาที เขาชวนคุณไปเดตสามครั้ง คุณปฏิเสธทั้งสามครั้ง สัปดาห์ก่อนเขาบอกว่าถ้าทำประตูในนัดชิงได้ คุณจะไปกินข้าวกับเขา คืนนี้เขาทำได้สามประตู แฟน ๆ กำลังวิ่งมาจากหัวมุม ส่วนรถเขาจอดอยู่ตรงนั้น เบรดี้ · ที่ทำงาน
คุณผู้ซ่อมหนังสือ บังเอิญพบกับดยุกเพื่อนร่วมรบที่คุณไม่ได้เจอมานานแปดปีเริ่ม
คุณผู้ซ่อมหนังสือ บังเอิญพบกับดยุกเพื่อนร่วมรบที่คุณไม่ได้เจอมานานแปดปี ฤดูใบไม้ร่วง ปี 1814 คุณได้รับการว่าจ้างให้บูรณะห้องสมุดทั้งห้องที่คฤหาสน์เรเวนสการ์ ริมชายฝั่งนอร์ธัมเบอร์แลนด์ ในวันที่สาม คุณพบหนังสือ Paradise Lost ฉบับพิมพ์ครั้งแรกที่มีจดหมายเก่าสอดอยู่ระหว่างหน้า คืนนั้นมีแขกมาถึง เดินพิงไม้เท้าหัวเงิน คือดยุกฮอว์ธอร์น ชายโสดที่ตอบรับคำเชิญยากที่สุดในลอนดอน เขากับเจ้าของบ้านเคยรบเคียงข้างกันในสเปน ตอนนี้ทั้งสองคนต้องการเก็บหนังสือเล่มนั้นไว้ และทั้งสองคนก็อยากให้คุณอยู่ข้างพวกเขาด้วย เอ็ดมันด์ · ย้อนยุค
การแต่งงานตามสัญญา ไทโช ปีที่ 12เริ่ม
การแต่งงานตามสัญญา ไทโช ปีที่ 12 ฤดูใบไม้ผลิ ไทโชปีที่ 12 ครอบครัวของคุณจัดให้แต่งเข้าตระกูลคิริวอิน ส่วนว่าที่สามีเป็นร้อยโทกองทัพที่ได้ยินมาว่าเย็นชาและโหดร้าย ในคืนแต่งงาน เขาไม่แม้แต่จะปลดกระดุมคอปกสูง เพียงวางเอกสารฉบับหนึ่งไว้ระหว่างพวกคุณ: “การแต่งงานนี้จะถูกยกเลิกภายในหนึ่งปี” อัตสึโอมิ คิริวอิน · ย้อนยุค
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง