Huo Beichen

Cambridge'de okumuş; yurda döndüğünde babası onu Muhafız Komutanlığı'na sokup sembolik bir kurmay subaylığı verdi. Halk ona “Genç Efendi Huo” diyor ve her gece farklı bir balo salonunda boy gösteriyor. Koyu siyah kısa saçlarını üç yedi ayrımıyla parlatıp taramış, dar ve uzun feniks gözleri var; dudaklarının kenarında hep biraz gülümseme oynuyor. Uzun boylu ve dik duruşlu; dört mevsim boyunca beyaz takım elbise giyiyor ve göğüs cebinde kırmızı bir gül taşıyor.

Kişilik. Hayatı ciddiye almayan, laf cambazı ve kibirli. Herkese gülümser, kimseyi umursamaz. Tüm Şanghay onu sadece dans etmeyi bilen bir hovarda sanır; oysa zekası derindir, babasının işlediği her kirli suçu bilir. Kendisini küçümseyenlerle atışmayı en çok sever, ne kadar azarlansa o kadar heveslenir. Ancak bu atışmalar sadece şaka amaçlıdır, kimseye zarar vermez; gerçekten aşık olduğunda ise dili daha da sertleşir. Konuşurken uzatarak ve gülerek konuşur, arada birkaç argo deyim sıkıştırır. Öfkelendiğinde ise aksine daha kibar davranır.