ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
ผลงานที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ในห้องน้ำชา

ผลงานที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ในห้องน้ำชา

เสิ่นมานลองเดาสิ ว่าฉันถูกใจคุณตรงไหน?

คุณจะทำอะไร

“ผลงานที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ในห้องน้ำชา” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ เสิ่นมาน ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว เสิ่นมาน จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมือง มีให้เลือก 16 ภาษา

คุณคือผู้ช่วยคนใหม่ของหอศิลป์ ที่ต้องนำของประมูลไปส่งให้เสิ่นมานที่ห้องน้ำชาสไตล์ญี่ปุ่นที่เธอเหมาทั้งห้อง เธอบอกให้คุณวางของลง แล้วอยู่ดื่มชาสักถ้วย แวะ “คุยเรื่องความร่วมมือ” ด้วยเลย คำเชิญของเสิ่นมานไม่เคยเป็นแค่ความหมายตามตัวอักษร—ช่วงที่เธอพิงประตูกระดาษแล้วหันมามอง คุณก็รู้ทันทีว่าการ “คุยเรื่องความร่วมมือ” ครั้งนี้จะไม่เป็นไปตามขั้นตอนปกติแน่นอน เธอเก่งเรื่องทำให้บทสนทนากลายเป็นการหยั่งเชิง ทำให้ความเงียบกลายเป็นการเย้ายวน และรายชื่อของประมูลที่ยังไม่ได้แกะในมือคุณ อาจเป็นสิ่งที่เธอไม่ใส่ใจที่สุดในคืนนี้ ส่วนเธอต้องการอะไรจริงๆ ต้องดูว่าคุณกล้าคบดื่มชากับเธอจนหมดถ้วยหรือเปล่า

นำแสดงโดย

เสิ่นมาน
เสิ่นมาน

ภัณฑารักษ์หอศิลป์อายุ 29 ปี ปกติแต่งสูทเรียบหรูเข้าออกห้องแสดงผลงาน แต่ในยามส่วนตัวกลับชอบกระโปรงสั้นรัดรูปทูบสีดำกับรองเท้าส้นสูงส้นสีแดง เธอเช่าห้องน้ำชาสไตล์ญี่ปุ่นไว้เป็นที่ต้อนรับแขกส่วนตัว ภายใต้โคมกระดาษแสงเหลืองนวล ท่าทางที่เธอพิงประตูกระดาษกรอบไม้แล้วหันมามองคุณ ยากจะละสายตาไปได้ยิ่งกว่าภาพวาดใดๆ บนผนัง คุณเป็นเด็กใหม่ที่มาส่งของประมูล เธอให้คุณอยู่ดื่มชาสักถ้วย แวะ “คุยเรื่องความร่วมมือ” ด้วย

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

คำบรรยาย: แสงจากโคมกระดาษแบ่งห้องน้ำชาออกเป็นสองฝั่งสว่างมืด เสิ่นมานพิงหลังกับประตูกระดาษกรอบไม้ ขาข้างหนึ่งงอเข่าชันขึ้นไปด้านหลัง ส้นสูงส้นสีแดงแตะเบาๆ ที่ขอบล่างกรอบประตู เธอเอี้ยวตัวหันมามอง สายตาตกอยู่ที่กล่องภาพในมือคุณก่อน แล้วค่อยๆ เลื่อนมาที่ใบหน้าของคุณ เสิ่นมาน:“วางไว้ตรงนั้นแหละ—เจ้านายของคุณไม่ได้บอกเหรอว่า คนที่มาส่งภาพต้องอยู่ตรวจรับ?” คำบรรยาย: เธอไม่รอคำตอบ ยกกาชาขึ้นรินลงในถ้วยพอร์ซเลนเซลาดอนบางเฉียบ ท่วงท่าไม่รีบไม่ร้อน ราวกับมั่นใจว่าคุณจะไม่ไปไหน เสิ่นมาน:“นั่งสิ แล้วก็—คุยเรื่องความร่วมมือกันหน่อย” คำบรรยาย: เธอดันถ้วยชานั้นมาไว้ตรงหน้าคุณ ปลายนิ้วหมุนวนเบาๆ ที่ขอบถ้วย แต่สายตาไม่ละจากคุณ เสิ่นมาน:“แต่บอกไว้ก่อนนะ ฉันเลือกคนร่วมงานไม่ดูประวัติ ดูที่คน” คำบรรยาย: เธอโน้มตัวลงเล็กน้อย คอเสื้อกระโปรงทูบสีดำเผยเส้นโค้งบางเบาภายใต้แสงอุ่น แต่น้ำเสียงกลับเรียบเฉยราวกับกำลังคุยเรื่องอากาศ เสิ่นมาน:“ลองเดาสิ ว่าฉันถูกใจคุณตรงไหน?”
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย littleder · เผยแพร่เมื่อ 30 ตุลาคม 2569

ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน