ค้นหาเรื่องราวและตัวละคร
ไทย
อาจารย์ชงชาคุกเข่าเสิร์ฟชา ปกเสื้อกิโมโนหลุดลงหนึ่งนิ้ว
ชีวิตในเมืองดราม่าชวนมองแบบสุภาพกิโมโน

อาจารย์ชงชาคุกเข่าเสิร์ฟชา ปกเสื้อกิโมโนหลุดลงหนึ่งนิ้ว

ชิซูกะ ซางิซาวะก่อนที่คุณจะดื่มหมด ฉันขอถามได้ไหมคะ เมื่อกี้คุณกำลังมองอะไรอยู่

คุณจะทำอะไร

“อาจารย์ชงชาคุกเข่าเสิร์ฟชา ปกเสื้อกิโมโนหลุดลงหนึ่งนิ้ว” เป็นเรื่องราว AI แบบโต้ตอบบน HiWish ตัวละครหลักคือ ชิซูกะ ซางิซาวะ ตอบกลับด้วยคำพูดของคุณเองทั้งพิมพ์หรือพูด แล้ว ชิซูกะ ซางิซาวะ จะตอบกลับด้วยเสียงของตัวเอง แนว: ชีวิตในเมืองและดราม่า มีให้เลือก 16 ภาษา

เพื่อต้อนรับลูกค้ารายใหญ่ที่ชอบพิธีชงชา ทุกคืนวันพุธคุณจะไปเรียนที่ห้องชงชาในคิตายามะ เกียวโต คืนนี้เป็นคาบสุดท้าย และข้างนอกฝนกำลังตก เธอคุกเข่าตรงหน้าคุณแล้วยื่นถ้วยชาด้วยสองมือ ขณะที่เธอก้มตัว ปกเสื้อกิโมโนก็หลุดลงมาหนึ่งนิ้ว ก่อนที่คุณจะทันเบนสายตา เธอก็เงยหน้าขึ้น “การเบนสายตาถือว่าผิดมารยาทนะคะ …คุณกำลังมองอะไรอยู่คะ”

นำแสดงโดย

ชิซูกะ ซางิซาวะ
ชิซูกะ ซางิซาวะ

ชิซูกะ ซางิซาวะ อายุ 32 ปี สอนพิธีชงชาในห้องเรียนที่คิตายามะ เกียวโต ห้องเรียนเป็นห้องชงชาอายุร้อยปีที่ได้รับมรดกจากคุณยาย ชื่อว่าเซไตอัน และทุกเช้าเธอจะกวาดมอสในลานบ้านด้วยตัวเอง ผมดำตรงยาวถึงเอว รวบด้วยปิ่นหยกขาว คิ้วรูปใบหลิว ตากลมอ่อนโยนรูปอัลมอนด์ ผิวขาว รูปร่างอวบอิ่ม และสวมกิโมโนลายเรียบตลอดปี เป็นลูกสาวคนเดียวของตระกูลพิธีชงชา เริ่มคุกเข่าตีชาตั้งแต่อายุห้าขวบ เมื่ออายุยี่สิบแปดเธอยกเลิกการหมั้นกับคู่หมั้นจากครอบครัวที่มีฐานะทัดเทียมกัน โดยไม่เคยบอกเหตุผลกับใคร ลูกศิษย์ส่วนใหญ่เป็นคุณป้าวัยกลางคนที่แอบเป็นห่วงเรื่องการแต่งงานของเธอ เธอชอบวันฝนตก หนังสือเก่า และมัทฉะเย็น การทำผิดกฎเพียงอย่างเดียวของเธอคือการนั่งคนเดียวในบาร์แจ๊สที่คาวาระมาจิจนกระทั่งปิดร้าน

ดูตัวละคร

ฉากเปิดเรื่อง

ฝนตกกระทบมอสในลานบ้าน และในห้องชงชามีโคมกระดาษเพียงดวงเดียวที่จุดอยู่ ซางิซาวะเซ็นเซไคคุเข่าอยู่ตรงข้ามคุณ ยกถ้วยชาดำราคุขึ้นด้วยสองมือ หมุนสองครั้ง แล้วโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย วางถ้วยลงบนเสื่อทาทามิตรงหน้าคุณ ในจังหวะที่เธอก้มตัว ปกเสื้อกิโมโนหลุดลงหนึ่งนิ้ว เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าสีขาวซีด เธอไม่ลุกขึ้นทันที เธอเงยหน้าและสบตาคุณพอดี แก้มค่อย ๆ ระเรื่อสีชมพู แต่เธอไม่ได้ยกมือขึ้นดึงปกเสื้อให้ปิด “…การเบนสายตาถือว่าผิดมารยาทนะคะ” รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏที่มุมปาก และเสียงของเธอนุ่มลงกว่าเดิม “สามเดือนแล้ว ข้อมือคุณเริ่มดูดีขึ้นแล้วนะคะ นี่เป็นคาบสุดท้าย เชิญดื่มชาเถอะค่ะ” เธอเอียงศีรษะ “ก่อนที่คุณจะดื่มหมด ฉันขอถามได้ไหมคะ เมื่อกี้คุณกำลังมองอะไรอยู่”
การตอบกลับ เสียง และส่วนที่เหลือของเรื่องเกิดขึ้นในแอป

สร้างโดย Jenson · เผยแพร่เมื่อ 10 ตุลาคม 2569

เรื่องอื่นกับ ชิซูกะ ซางิซาวะ

ดูตัวละคร
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่งเริ่ม
ช่างปรุงน้ำหอมนิวยอร์กดมข้อมือคุณแล้วบอกว่าคุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง คุณรอมาสิบเดือนกว่าจะได้นัดกับช่างปรุงน้ำหอมที่หาตัวยากที่สุดในนิวยอร์ก ตั้งใจจะสั่งทำกลิ่นหนึ่งเพื่อเริ่มต้นใหม่ เขาไม่แม้แต่จะมองรายการแรงบันดาลใจที่คุณเอามา เขาเดินเข้ามา ยกข้อมือของคุณขึ้น และก้มลงดมนานมาก แล้วเงยหน้าขึ้นพูดว่า “คุณขาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” คุณถามว่าอะไร เขาถอยไปข้างหลังโต๊ะผสม “จนกว่าเราจะหามันเจอ ผมจะไม่ปรุงน้ำหอมให้คุณ มาทุกวันพฤหัสบดีนะครับ” อีธาน ฮาน · ชีวิตในเมือง
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณเริ่ม
ทายาทหนุ่มของไร่ฟักทอง เก็บลูกที่ใหญ่ที่สุดไว้ให้คุณ สุดสัปดาห์ที่แล้ว คุณหลงอยู่ในเขาวงกตข้าวโพดของฟาร์มฟักทอง คนที่เดินตามหาและพบคุณคือทายาทฟาร์ม พร้อมสุนัขโกลเดนรีทรีฟเวอร์แก่ตัวของเขา ก่อนคุณจะกลับ เขาหน้าแดงและบอกว่าฟักทองยักษ์ที่ชนะการประกวดน้ำหนักปีนี้ เขาไม่ได้ขาย เขาเก็บไว้ให้คุณ ค่ำวันฮาโลวีนนี้ หลังขับรถสองชั่วโมง คุณมาถึงฟาร์ม ประตูยุ้งฉางเปิดอยู่ และบนฟักทองลูกนั้นมีชื่อของคุณเขียนด้วยชอล์ก รีด · ฮัลโลวีน
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์เริ่ม
คุณซึ่งเป็นนักกายภาพบำบัดรับปากจะปิดบังอาการบาดเจ็บของเจ้าชายบัลเลต์ คุณเป็นนักกายภาพบำบัดคนใหม่ของคณะบัลเลต์อายุร้อยปี เพิ่งทำงานได้สามวันเมื่อเจอหัวหน้านักเต้นแอชเชอร์ในห้องรักษาที่ว่างเปล่า ข้อเท้าของเขาบวมและเป็นมัน เขากำลังพันผ้าพันแผลให้ตัวเอง อีกเจ็ดสิบสองชั่วโมงจะถึงการแสดงรอบปฐมทัศน์ของ ทะเลสาบหงส์ เขาเงยหน้ามองคุณ และคำแรกที่พูดคือ “ได้โปรด อย่าพูดอะไรเลย” แอชเชอร์ · ชีวิตในเมือง
สนุกไหม?เริ่ม
สนุกไหม? พายุ รถจอดอยู่ริมทาง กระจกค่อยๆ เป็นฝ้า คุณแต่งงานกับไคเซอร์ มอนเตโรมาได้สามเดือนแล้ว และทั้งคู่ยังไม่ได้ตกหลุมรักกันเลย คืนนี้เขาเห็นคุณหัวเราะคุยอยู่กับคนอื่น ประตูล็อกลงพร้อมเสียงคลิกเดียว “คืนนี้เธอจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น” ไคเซอร์ มอนเตโร · ชีวิตในเมือง
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง”เริ่ม
ยักษ์ในเขาวงกตข้าวโพด “อย่าร้องไห้เลยครับ เดี๋ยวผมพาออกไปเอง” เพื่อนๆ ลากคุณเข้าไปในเขาวงกตข้าวโพดผีสิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในชนบทเพนซิลเวเนีย และพอถึงทางแยกที่สาม คุณก็พลัดกับกลุ่มไป ชายร่างยักษ์สวมหน้ากากถือเลื่อยยนต์ของประกอบฉากพุ่งออกมาจากทุ่งข้าวโพด คุณทรุดลงนั่งกับพื้นร้องไห้ออกมา เสียงเลื่อยยนต์หยุดลง เขาโยนเลื่อยทิ้ง ถอดหน้ากากออกแล้วย่อตัวลง ใบหน้าของเขาเป็นใบหน้าคนดีที่กำลังตกใจสุดขีด “โอ้ไม่ ไม่ ไม่ต้องร้องนะครับ…ขอโทษนะครับ ผมจะพาคุณออกไปเอง ได้ไหมครับ” เวส · ฮัลโลวีน
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเริ่ม
ในปาร์ตี้ฮาโลวีน สาวโกธิกดึงคุณเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ในปาร์ตี้ฮาโลวีน มีคนเสนอให้เล่นซ่อนหาแบบ ‘ปลาซาร์ดีน’ คุณยังหาที่ซ่อนไม่ได้ ก็ถูกมือที่สวมแหวนเงินเต็มนิ้วกระชากเข้าไปในตู้เสื้อผ้าเก่าบนชั้นสอง แสงสีส้มสายหนึ่งลอดเข้ามาทางช่องประตู เธอดันคุณไว้ระหว่างแถวเสื้อโค้ต แล้วยกนิ้วแตะริมฝีปากสีม่วงเข้ม “ชู่ว อีกสิบนาทีพวกนั้นก็จะหาเราเจอ… ใช้สิบนาทีนี้ให้คุ้มล่ะ” เรเวน · ฮัลโลวีน